Domachowo (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°48′53″N 17°3′6″E
- błąd 38 m
WD 51°48'51"N, 17°3'0"E
- błąd 38 m
Odległość 138 m
Domachowo
wieś
Ilustracja
Drewniany kościół w Domachowie pod wezwaniem Michała Archanioła
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat gostyński
Gmina Krobia
Liczba ludności (2006) 472
Strefa numeracyjna 65
Kod pocztowy 63-840
Tablice rejestracyjne PGS
SIMC 0372032
Położenie na mapie gminy Krobia
Mapa konturowa gminy Krobia, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Domachowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Domachowo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Domachowo”
Położenie na mapie powiatu gostyńskiego
Mapa konturowa powiatu gostyńskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Domachowo”
Ziemia51°48′53″N 17°03′06″E/51,814722 17,051667

Domachowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia.

Wieś duchowna, własność biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[1].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej[2]. Domachowo należało do okręgu ekonomii Krobia tego powiatu i stanowiło część majątku Chumiętki, którego właścicielem był wówczas rząd pruski w Berlinie[2]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 280 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 32 dymy (domostwa)[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Wieś jest ośrodkiem folkloru biskupiańskiego. Znaczącym zabytkiem jest drewniany kościół św. Michała z XVI w, w którym w 2018 odkryto dobrze zachowaną polichromię z XVI w.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 245.
  2. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 234.
  3. Święci na dębowych deskach, Rzeczpospolita, 11.10.18, A11.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]