Elvis Costello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elvis Costello
Ilustracja
Elvis Costello, Chicago 2012
Imię i nazwisko

Declan Patrick MacManus

Data i miejsce urodzenia

25 sierpnia 1954
Londyn

Pochodzenie

Londyn

Instrumenty

gitara

Gatunki

rock
pop
punk rock
new wave

Aktywność

od 1977

podpis
Strona internetowa

Elvis Costello, właściwie Declan Patrick MacManus (ur. 25 sierpnia 1954 w Londynie[1]) – brytyjski muzyk rockowy, piosenkarz, kompozytor.

Artysta zdobył wiele nagród w swojej karierze, w tym nagrody Grammy w 1999 i 2020[2], był także dwukrotnie był nominowany do nagrody Brit Awards. W 2004 magazyn Rolling Stone umieścił Costello na 80. miejscu na swojej liście 100 największych artystów wszech czasów[3]. W 2003 Elvis Costello i grupa The Attractions zostali wprowadzeni do Rock and Roll Hall of Fame[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ojciec Elvisa Costello był muzykiem jazzowym, grającym w big-bandzie Joe Lossa. Declan Patrick jako dziecko wychowywał się w otoczeniu muzyki i odebrał staranne wykształcenie muzyczne. W domu obok jazzu słuchano amerykańskiej muzyki pop spod znaku Motown oraz rock and rolla. Choć uzyskał wykształcenie techniczne jako informatyk i nawet rozpoczął pracę jako programista, ciągnęło go do muzyki. Wieczorami po pracy grywał w miejscowych pubach mieszankę rock and rolla, rhythm and bluesa i country.

Elvis Costello w 1978

Legenda głosi, że w 1976 przez nikogo nie zapowiedziany i nieproszony Costello, z gitarą w ręku wtargnął do biura menedżera wytworni Stiff Records. Wyszedł z niego z gotowym kontraktem płytowym. Kilka miesięcy później był już popularnym artystą.

Początek kariery Elvisa Costello zbiegł się z popularnością punk rocka. Pierwszym jego przebojem była piosenka Less Than Zero (Mniej niż zero). Ten punkowy hymn dorównywał w swym nihilizmie produkcjom Sex Pistols i werwie Ramones. Wkrótce potem Costello związał się z grupą The Attractions. Punk rock był tylko początkiem. Wkrótce Costello rozpoczął łamanie wszelkich barier pomiędzy punkiem, hard rockiem, popem i rhythm and bluesem, inicjując ruch nowej fali w muzyce rockowej.

Do największych przebojów Costello należą: She, Less Than Zero, (I Don't Want to Go To) Chelsea, Pump It Up, This Year's Girl, Lipstick Vogue, Radio Radio, Oliver's Army, (What’s So Funny ’Bout) Peace, Love, and Understanding, I Can't Stand Up for Falling Down, Man Out of Time, Town Cryer, Shabby Doll, The Long Honeymoon, Almost Blue, Everyday I Write the Book, I Wanna Be Loved, Peace in Our Time i wiele innych.

W czerwcu 2008 Costello zagrał w Polsce koncert na poznańskiej Malcie. W 2010 odwołał zaplanowane na 30 czerwca i 1 lipca koncerty w Izraelu z powodu izraelskiej okupacji w Palestynie[5].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Elvis Costello z małżonką

Costello był trzykrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, poślubioną w 1974 Mary Burgoyne ma syna Matthew[6]. W 1985 związał się z Cait O'Riordan, ówczesną basistką londyńskiej grupy The Pogues. Pobrali się w 1986 i rozstali się pod koniec 2002[6]. W grudniu 2003 w domu Eltona Johna poślubił kanadyjską wokalistkę i pianistkę jazzową – Dianę Krall[7]. 6 grudnia 2006 w Nowym Jorku Krall urodziła synów bliźniaków[8].

Muzyk jest wegetarianinem[9]. Costello od dzieciństwa jest zapalonym fanem klubu piłkarskiego FC Liverpool[10].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stephen Thomas Erlewine: Elvis Costello Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-07-03].
  2. Zoe Haylock: Billie Eilish Leads The 2020 Grammy Award Winners (ang.). vulture.com, 2020-01-27. [dostęp 2022-01-01].
  3. Rolling Stone: 2010 New Orleans Jazz Festival (ang.). rollingstone.com, 2010-04-24. [dostęp 2022-01-01].
  4. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-06-30].
  5. Elvis Costello: It Is After Considerable Contemplation.... (ang.). elviscostello.com, 2010-05-15. [dostęp 2022-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-14)].
  6. a b Amol Rajan: Goodbye, cruel UK: Elvis Costello turns his back on his native land (ang.). independent.co.uk, 2007-11-08. [dostęp 2022-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-09)].
  7. Gary Susman: Elvis Costello marries Diana Krall (ang.). ew.com, 2003-12-10. [dostęp 2022-01-01].
  8. Costello and Krall have twin boys (ang.). bbc.co.uk, 2006-12-09. [dostęp 2022-01-01].
  9. Nick Paumgarten: Brilliant Mistakes. Elvis Costello’s boundless career (ang.). newyorker.com, 2010-11-01. [dostęp 2022-01-01].
  10. Abhijit Raja: Liverpool FC : Top 10 Celebrity Fans of Liverpool (ang.). bleacherreport.com, 2011-02-28. [dostęp 2022-01-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]