Mark Ronson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mark Ronson
Ilustracja
Mark Ronson, 2011
Imię i nazwisko Mark Daniel Ronson
Data i miejsce urodzenia 4 września 1975
Londyn[1]
Gatunki rock, soul, jazz, pop, hip-hop
Zawód producent muzyczny, muzyk, kompozytor
Aktywność od 2003
Wydawnictwo Columbia, Allido Records
Zespoły
Silk City (od 2018)
Strona internetowa

Mark Daniel Ronson (ur. 4 września 1975) – angielski producent muzyczny, założyciel wytwórni muzycznej Allido i laureat nagród Grammy, Brit Award i Oscara. Współpracował z takimi artystami jak: Sean Paul, Nate Dogg i Ghostface Killah. W 2003 roku wydany został jego debiutancki album Here Comes the Fuzz z muzyką skupioną na amerykańskim hip-hopie.

Drugi album Ronsona, Version (2007), którego materiał skoncentrowano na brytyjskiej scenie muzycznej, zawiera covery takich zespołów jak Radiohead i Kaiser Chiefs. Album odniósł ogromny sukces, a promujące go single stały się przebojami. Osiągnięcie to sprawiło, że w 2008 roku Ronson otrzymał Brit Award w kategorii najlepszy wykonawca męski, stając się pierwszym w historii Brit Awards artystą, który otrzymał tę nagrodę nie śpiewając w żadnym ze swoich utworów. W Wielkiej Brytanii album Version otrzymał certyfikat podwójnej platyny.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ronson w 2003 roku był zaręczony z córką Quincy’ego Jonesa, aktorką i piosenkarką Rashidą Jones. Od 2005 roku spotykał się z amerykańską artystką Cosi Theodoli-Brashi, ale para rozeszła się na początku 2008 roku. Ronson spotykał się także z brytyjską modelką Daisy Lowe, córką Gavina Rossdale, oraz z Tennessee Thomas, perkusistką zespołu The Like. We wrześniu 2011 wziął ślub z modelką Joséphine de La Baume, z którą zaręczył się na początku 2011 roku. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2018 roku[2].

Ronson ma dwie siostry bliźniaczki, projektantkę mody Charlotte i DJ-kę Samanthę, która była partnerką amerykańskiej aktorki, Lindsay Lohan.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście[3] Album
UK IRE US ITA NL AUS SWI
Hot 100[4] R&B Rhy
2003 „Ooh Wee” (feat. Ghostface Killah, Nate Dogg, Trife Da God & Saigon)
15
80
32
82
Here Comes the Fuzz
„International Affair” (feat. Sean Paul & Debi Nova) +
21
2006 „Just” (feat. Alex Greenwald)
48
Version
2007 Stop Me(feat. Daniel Merriweather)
2
38
23
64
11
God Put a Smile upon Your Face(feat. Daptone Horns)
63
„No One Knows” (feat. Domino)
66
Oh My God(feat. Lily Allen)
8
21
72
Version
Valerie(feat. Amy Winehouse)
2
3
1
43
2008 „Just” (feat. Alex Greenwald) (reedycja)
31

Single wyprodukowane przez Marka Ronsona[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Artysta Pozycja
UK R&B Hot 100 ITA AUS
2001 „Like a Feather” Nikka Costa 53
2002 „School's In” J-Live
2004 „City Rules” Daniel Merriweather (feat. Saigon) 76
2004 „She's Got Me Daniel Merriweather 69
2005 „These Days Rhymefest
2006 „Lovelight” Robbie Williams 8 4 25
2006 „Littlest Things” Lily Allen 21
2006 Rehab Amy Winehouse 7 10 9 39
2007 „Bongo Bong and Je Ne T'Aime Plus” Robbie Williams (feat. Lily Allen)
2007 „You Know I'm No Good” Amy Winehouse 18 87 78 24
2007 Back to Black Amy Winehouse 25 13
2007 „One More Chance” Candie Payne
2007 Slow Down Baby Christina Aguilera 21
2007 „Wake Up Call” (Remix) Maroon 5 (feat. Mary J. Blige)
2007 „Love Is a Losing Game” Amy Winehouse 46
2008 „You Don't Know What Love Is” Daniel Merriweather
2014 Uptown Funk Bruno Mars 1 1 5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mark Ronson
  2. Daniel Goldblatt, Liz Walters, Music Producer Mark Ronson Quietly Settles Divorce, theblast.com, 28 grudnia 2018 [dostęp 2019-06-01] (ang.).
  3. "Mark Ronson's worldwide chart positions and trajectories". aCharts.us. Retrieved October 23, 2007.
  4. Mark Ronson | Biography, Albums, Streaming Links | AllMusic, allmusic.com [dostęp 2017-11-25] (ang.).