Festiwal w Woodstock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Festiwal w Woodstock
Ilustracja
Pomnik poświęcony Festiwalowi
Nazwa angielska Woodstock Music & Art Fair
Lokalizacja Bethel
Aktywność w latach 1969
Data 15–17 sierpnia[a]
Organizator Michael Lang, Artie Kornfeld, Joel Rosenman, John P. Roberts
Gatunek muzyczny rock, folk, blues, country

The Woodstock Music and Art Fair, nieformalnie Woodstock Festival lub Woodstockfestiwal muzyczny, trwający od 15 do 18 sierpnia 1969 w miejscowości Bethel w stanie Nowy Jork. Uczestniczyło w nim ponad 400 tys. osób[1]. Hasłem przewodnim było: Peace, Love and Happiness (pol. pokój, miłość i szczęście).

Był to jeden z największych zlotów młodzieżowych końca lat 60. XX wieku[2]. Magazyn „Rolling Stone” uznał festiwal za jedno z 50 wydarzeń, które zmieniły historię rock and rolla[3].

Występy artystów zostały zarejestrowane nagrane i wydane jako film dokumentalny pt. Woodstock. Został on nagrodzony Oscarem w 1970[4]. Opublikowano także 2 albumy koncertowe: Woodstock: Music from the Original Soundtrack and More oraz Woodstock 2, zawierające muzykę zarejestrowaną podczas festiwalu[5].

Miejsce, w którym odbywał się festiwal zostało, 28 lutego 2017, wpisane na listę National Register of Historic Places[6].

Organizacja festiwalu[edytuj | edytuj kod]

Organizatorami festiwalu byli: Michael Lang, John Roberts, Joel Rosenman i Artie Kornfeld. Początkowo nie planowali organizacji wydarzenia muzycznego, lecz szukali jakichkolwiek atrakcyjnych finansowo okazji inwestycyjnych. W tym celu zamieścili w prasie (m.in. w The New York Times i „The Wall Street Journal) ogłoszenia zachęcające do składania propozycji. Jednymi spośród odpowiadających znaleźli się Artie Kornfeld oraz Michael Lang. Byli oni doświadczonymi promotorami i organizatorami największego ówcześnie festiwalu na Wschodnim Wybrzeżu – Miami Pop Festival, w którym wzięło udział szacunkowo 100 tysięcy osób. Pierwotnie oferowali oni utworzenie studia nagrań. Jednak w toku dyskusji postanowiono zorganizować festiwal, na którym wystąpiłoby kilku znanych artystów. Z czasem przystąpiono do organizacji festiwalu. Pierwszym zespołem, który podpisał kontrakt, był Creedence Clearwater Revival. Uczynił to w kwietniu 1969 roku, zgadzając się zagrać za 10 tysięcy dolarów.

Bilety kosztowały 18 USD w przedsprzedaży i 24 USD w dniu koncertu (równowartość 114,60 USD i 152,80 USD z 2014 roku)[7]. Można było je zakupić tylko w sklepach muzycznych w Nowym Jorku lub poprzez skrzynkę pocztową w Radio City Station Post Office, znajdującą się w centrum Manhattanu. Około 186 tysięcy biletów zostało sprzedanych jako zaliczki, a organizatorzy spodziewali się, że na koncercie zjawi się około 200 tys. osób. Jednak w dniu koncertu zaskakująco duża liczba chętnych uczestników spowodowała, że organizatorzy ogłosili festiwal darmowym[8]. Ostatecznie liczba uczestników wyniosła ponad 400 tys.[1]

Na Woodstocku dochodziło do przestępstw oraz pobić, jedna osoba zmarła po przedawkowaniu narkotyków, jedna została przejechana przez traktor, a trzecia osoba zginęła spadając ze sceny. Odnotowano też trzy poronienia[2]. Festiwal trwał jednak we względnym spokoju pomimo logistycznego chaosu, braku regulaminu, służb porządkowych oraz tego, że odpowiedzialność za większość kwestii organizacyjnych powierzono wspólnotowemu samorządowi[2].

Farma Maxa Yasgura w 1999 roku

Woodstock pierwotnie miał odbyć się na 120 ha Mills Industrial Park w mieście Wallkill, w stanie Nowy Jork. Organizatorzy wynajęli to miejsce za 10 tysięcy dolarów wiosną 1969 roku. Urzędnicy Wallkill zostali zapewnieni, że w imprezie weźmie udział mniej niż 50 tys. osób. W wyniku protestów mieszkańców rada miasta na początku lipca uchwaliła akt prawny wymagający pozwolenia na każde zbiorowisko powyżej 5 tys. osób. 15 lipca 1969 r. urzędnicy zakazali przeprowadzenia koncertu, ponieważ przenośne toalety nie spełniały odpowiednich standardów[9]. Spowodowało to duży rozgłos dla festiwalu[10]. Pośpiesznie znalezionym miejscem do organizacji festiwalu, były łąki na farmie lokalnego hodowcy bydła mlecznego Maxa Yasgura w Bethel w stanie Nowy Jork[11][12]. Obszar który ostatecznie wybrano miał kształt niecki, pochylonej w stronę stawu. Takie ukształtowanie było dogodne ze względów organizacyjnych, gdyż przypominało naturalną widownie w amfiteatrze. Późna zmiana miejsca nie dała organizatorom wystarczająco dużo czasu na przygotowanie odpowiednich warunków.

Występy[edytuj | edytuj kod]

W festiwalu wzięło udział 33 artystów, w tym Jimi Hendrix oraz Janis Joplin.

Wykonawcy, którzy wystąpili w piątek i sobotę (15 i 16 sierpnia):

Artysta Godzina występu Uwagi
Richie Havens 17:07 – 19:00
Swami Satchidananda 19:10 – 19:20 Wygłosił przemówienie otwierające festiwal
Sweetwater 19:30 – 20:10
Bert Sommer 20:20 – 21:15
Tim Hardin 21:20 – 21:45
Ravi Shankar 22:00 – 22:35 Występ w opadach deszczu
Melanie 22:50 – 23:20
Arlo Guthrie 23:55 – 0:25
Joan Baez 0:55 – 2:00

Wykonawcy, którzy wystąpili rano w sobotę i niedzielę (16 i 17 sierpnia):

Artysta Godzina występu Uwagi
Quill 12:15 – 12:45
Country Joe McDonald 13:00 – 13:30 pierwszy występ Country Joe McDonald
Santana 14:00 – 14:45
John Sebastian 15:30 – 15:55 był zwykłym uczestnikiem festiwalu, ale zagrał, ponieważ pozostali artyści nie zdążyli jeszcze przyjechać
Keef Hartley Band 16:45 – 17:30
The Incredible String Band 18:00 – 18:30
Canned Heat 19:30 – 20:30
Mountain 21:00 – 22:00
Grateful Dead 22:30 – 0:05 występ został przerwany po tym, gdy ich wzmacniacze uległy awarii, w trakcie utworu „Turn On Your Love Light”
Creedence Clearwater Revival 0:30 – 1:20
Janis Joplin z The Kozmic Blues Band[13] 2:00 – 3:00
Sly & the Family Stone 3:30 – 4:20
The Who 5:00 – 6:05 na krótko przerwany przez Abbiego Hoffmana
Jefferson Airplane 8:00 – 9:40

Wykonawcy, którzy wystąpili rano w niedzielę i poniedziałek (17 i 18 sierpnia):

Artysta Godzina występu Uwagi
Joe Cocker i The Grease Band 14:00 – 15:25 Na zakończenie występu ogłoszono przerwę z powodu burzy
Country Joe i Fish 18:30 – 20:00 Drugi występ Country Joe McDonald
Ten Years After 20:15 – 21:15
The Band 22:00 – 22:50
Johnny Winter 0:00 – 1:05
Blood, Sweat & Tears 1:30 – 2:30
Crosby, Stills, Nash & Young 3:00 – 4:00
Paul Butterfield Blues Band 6:00 – 6:45
Sha Na Na 7:30 – 8:00
Jimi Hendrix / Gypsy Sun & Rainbows 9:00 – 11:10 Znacznie mniejsza publiczność (mniej niż 200 tys.)[14]

Kolejne festiwale[edytuj | edytuj kod]

Woodstock stał się symboliczną kulminacją wielu nurtów muzyki rockowej, ale również ikoną pokolenia dzieci kwiatów – obyczajowości i kultury lat 60. Symbolizował epokę hippisów, lecz równocześnie stanowił zapowiedź jej kresu. Nawiązywały do niego wszelkie późniejsze zbiorowe manifestacje rockowe (np. festiwal na wyspie Wight w 1970). Wydarzenia związane z festiwalem dokumentuje m.in. film Woodstock M. Wadleigha (1970) oraz dwa albumy płytowe: Woodstock i Woodstock II. Miały też miejsce kolejne koncerty i festiwale o nazwie Woodstock w kolejne rocznice pierwszego festiwalu:

W Polsce Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy co roku organizuje festiwal „Pol’and’Rock Festival[15], do 2018 pod nazwą Przystanek Woodstock. W założeniu będącym podziękowaniem od fundacji WOŚP dla wolontariuszy. Pierwsza edycja odbyła się w 1995 w Czymanowie nad jeziorem Żarnowieckim[16].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalnie zaplanowany na 3 dni, przeciągnął się do 18 sierpnia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]