Fondaparynuks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fondaparynuks
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C31H53N3O49S8
Masa molowa 1508,26 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 104993-28-4
PubChem 5282448[1]
DrugBank DB00569[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC B01 AX05
Stosowanie w ciąży kategoria B

Fondaparynuks – syntetyczny pentasacharyd wybiórczo hamujący aktywny czynnik X (inhibitor czynnika Xa). Jego mechanizm działania polega na odwracalnym połączeniu z cząsteczką antytrombiny, co powoduje zmiany jej konformacji, co zwiększa zdolność unieczynniania czynnika X.

Okres połowiczego rozpadu leku wynosi około 15 godzin, może więc być stosowany 1 raz dziennie. Nie podlega metabolizmowi w organizmie i w postaci niezmienionej zostaje wydalony przez nerki.

Aktualnie uważa się, że jest skuteczniejszy od heparyn drobnocząsteczkowych[3] w zmniejszaniu ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u osób poddawanych dużym zabiegom ortopedycznym, zmniejszając jednocześnie ryzyko małopłytkowości oraz ryzyko powikłań krwotocznych.

W związku z powyższymi obserwacjami oraz wynikami badani EPHESUS[4] został on zarejestrowany (w tym w Polsce jako Arixtra[5]) w profilaktyce przeciwzakrzepowej w dużych operacjach ortopedycznych. Stosuje się go w dawce 2,5 mg (niezależnie od masy ciała pacjenta w odróżnieniu od heparyn drobnocząsteczkowych) raz dziennie podskórnie.

W fazie badań przedklinicznych znajduje się lek o podobnym mechanizmie działania – idraparynuks – który jednak charakteryzuje się długim okresem półtrwania, dzięki czemu będzie mógł być stosowany raz w tygodniu[potrzebny przypis].

Przypisy

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.