Fulgencio Batista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fulgencio Batista
Ilustracja
Fulgencio Batista (1952)
Pełne imię i nazwisko Fulgencio Batista y Zaldívar
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1901
Banes
Data i miejsce śmierci 6 sierpnia 1973
Guadalmina
Prezydent Kuby
Okres od 10 października 1940
do 10 października 1944
Przynależność polityczna Demokratyczna Koalicja Socjalistyczna
Poprzednik Federico Laredo Brú
Następca Ramón Grau San Martín
Okres od 10 marca 1952
do 1 stycznia 1959
Przynależność polityczna Postępowa Partia Akcji
Poprzednik Carlos Prío Socarrás
Następca Anselmo Alliegro
Premier Kuby
Okres od 10 marca 1952
do 4 kwietnia 1952
Przynależność polityczna Postępowa Partia Akcji
Poprzednik Óscar B. Gans
Następca Andrés Domingo
Odznaczenia
Krzyż Wielki Klasy Specjalnej Orderu Zasługi RFN

Fulgencio Batista y Zaldívar (ur. 16 stycznia 1901 w Banes, zm. 6 sierpnia 1973 w Guadalminie) – kubański polityk, pułkownik, faktyczny przywódca w latach 1933–1944 (prezydent w latach 1940–1944) i dyktator w latach 1952–1959[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie ubogich rolników w 1901 roku. W 1921 roku wstąpił do kubańskiej armii. Dosłużył się stopnia sierżanta. We wrześniu 1933 roku zorganizował i przeprowadził tzw. rewoltę sierżantów. Zamach stanu przyczynił się do obalenia reżimu Gerardo Machado i powołaniu rządu Carlosa de Céspedesa[1]. Batista nie zdecydował się na objęcie oficjalnej władzy w państwie, obejmując funkcję dowódcy armii i formalne rządy powierzając cywilnym prezydentom. De facto władza należała do niego. W 1940 roku objął osobiście urząd prezydenta, który sprawował do 1944 roku jako polityk Demokratycznej Koalicji Socjalistycznej (CSD). W 1944 w wyborach prezydenckich poparł Carlosa Saladrigasa z CSD, który przegrał jednak z odwiecznym rywalem Batisty – kandydatem Kubańskiej Partii Rewolucyjnej (Autentycznej) Ramónem Grau San Martínem[2]. Batista opuścił kraj i udał się na emigrację na Florydę w Stanach Zjednoczonych. W 1952 roku wrócił na Kubę i 10 marca dokonał bezkrwawego zamachu stanu usuwając ze stanowiska prezydenta Carlosa Prío Socarrása i ogłaszając się po raz drugi prezydentem. Dwa lata później przeprowadził wybory, które zapewniły mu sprawowanie urzędu na dalsze cztery lata. Sprawujący dyktatorskie rządy Batista był postacią niepopularną wśród rodaków. W 1958 roku wygrał wybory drogą wyborczych fałszerstw. Pod koniec lat 50. jego rządy obaliła rewolucja na czele której stanął Fidel Castro. 1 stycznia 1959 roku opuścił Kubę i udał się na emigrację. Początkowo trafił na Dominikanę, a następnie osiadł w Portugalii[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Fulgencio Batista (ang.). britannica.com.
  2. Manuel Márquez-Sterling: Cuba 1952-1959: The True Story of Castro’s Rise to Power. Wintergreen: Kleiopatria Digital Press, 2009, s. 134.