Miguel Díaz-Canel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miguel Díaz-Canel
Ilustracja
Miguel Díaz-Canel (2015)
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1960
Placetas
Kuba Przewodniczący Rady Państwa Republiki Kuby
Okres od 19 kwietnia 2018
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Kuby
Poprzednik Raúl Castro
Kuba Przewodniczący Rady Ministrów Kuby
Okres od 19 kwietnia 2018
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Kuby
Poprzednik Raúl Castro
Kuba Wiceprzewodniczący Rady Państwa Republiki Kuby
Okres od 24 lutego 2013
do 19 kwietnia 2018
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Kuby
Poprzednik José Ramón Machado Ventura
Następca Salvador Valdés Mesa

Miguel Mario Díaz-Canel Bermúdez (ur. 20 kwietnia 1960 w Placetas) – kubański polityk, minister szkolnictwa wyższego w latach 2009–2012, wiceprzewodniczący Rady Ministrów w latach 2012–2013, wiceprzewodniczący Rady Państwa od 24 lutego 2013 do 19 kwietnia 2018, przewodniczący Rady Państwa oraz przewodniczący Rady Ministrów Kuby od 19 kwietnia 2018.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Placetas w prowincji Villa Clara. Jego ojciec, Miguel Díaz-Canel, był pracownikiem zakładu mechanicznego w Santa Clara, a matka, Aida Bermúdez, nauczycielką. W 1982 ukończył inżynierię elektroniczną na Universidad Central Marta Abreu de las Villas w Santa Clara. Po zakończeniu studiów do 1985 odbywał służbę wojskową[1].

Po zakończeniu służby zaangażował się w działalność polityczną, zajmując kolejne stanowiska w strukturach Komunistycznej Partii Kuby (PCC). Został wykładowcą na swoim macierzystym uniwersytecie, gdzie kształcił m.in. członków Związku Młodych Komunistów (Unión de Jóvenes Comunistas, UJC), młodzieżówki partii komunistycznej. W latach 1987–1989 brał udział w „misji internacjonalistycznej” w Nikaragui w ramach kubańskiej delegacji partii komunistycznej. W 1989 został członkiem komitetu PCC w prowincji Santa Clara oraz członkiem Komitetu Narodowego UJC. W 1991 wszedł w skład Komitetu Centralnego PCC, a w 1993 został drugim sekretarzem Komitetu Narodowego UJC[1].

W 1994 objął stanowisko pierwszego sekretarza PCC w prowincji Santa Clara, które zajmował przez 9 lat, po czym w latach 2003–2009 pełnił funkcję pierwszego sekretarza PCC w prowincji Holguín. Wszedł również w skład Biura Politycznego PCC. Od 8 maja 2009 do 21 marca 2012 zajmował stanowisko ministra szkolnictwa wyższego w rządzie Raúla Castro, po czym został mianowany na urząd wiceprzewodniczącego Rady Ministrów[1]. 24 lutego 2013 Raúl Castro mianował go na urząd wiceprzewodniczącego Rady Państwa[2].

19 kwietnia 2018 Raúl Castro zrezygnował ze stanowisk rządowych, a nowym przewodniczącym Rady Państwa oraz Rady Ministrów Kuby został wybrany Miguel Díaz-Canel[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Díaz-Canel no es un relevo histórico (hiszp.). martinoticias.com, 2013-02-25. [dostęp 2017-02-02]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. Raúl Castro Says His New 5-Year Term as Cuba’s President Will Be His Last (ang.). nytimes.com, 2013-02-24. [dostęp 2017-02-02].
  3. Koniec ery braci Castro. Kuba ma nowego prezydenta.