Grotowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 54°17′32″N 20°19′39″E
- błąd 38 m
WD 54°17'31.9"N, 20°19'39.0"E
- błąd 14 m
Odległość 0 m
Grotowo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat bartoszycki
Gmina Górowo Iławeckie
Wysokość 122 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 96[1]
Strefa numeracyjna 89
Kod pocztowy 11-220
Tablice rejestracyjne NBA
SIMC 0474086
Położenie na mapie gminy wiejskiej Górowo Iławeckie
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Górowo Iławeckie
Grotowo
Grotowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Grotowo
Grotowo
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Grotowo
Grotowo
Położenie na mapie powiatu bartoszyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bartoszyckiego
Grotowo
Grotowo
Ziemia54°17′32″N 20°19′39″E/54,292222 20,327500

Grotowo (do 1945 niem. Hoppendorf) – wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Górowo Iławeckie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

W czasie przynależności do Prus Wschodnich (przed 1939 r.) Grotowo nosiło nazwę Hoppendorf[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wymieniana w dokumentach w 1414 r., przy okazji spisywania straw po wojnie polsko-krzyżackiej. W tym czasie Grotowo było folwarkiem szlacheckim. W 1889 r. był to folwark, należący do majątku ziemskiego Stega Wielka i był w posiadaniu rodu von Steegen.

W roku 1933 we wsi mieszkało 327 osób. W 1935 r. w tutejszej szkole zatrudniony był jeden nauczyciel i uczyło się 65 uczniów. W roku 1939 liczba mieszkańców wynosiła 292.

Po II wojnie światowej znaczną część populacji stanowiła ludność ukraińska przesiedlona w ramach Akcji Wisła. W latach 1948–1978 w Grotowie działała filia Szkoły Podstawowej w Kandytach. W 1983 r. we wsi było 49 domów ze 161 mieszkańcami. W tym czasie we wsi było 56 indywidualnych gospodarstw rolnych, gospodarujących łącznie na 552 ha. W tym czasie w gospodarstwach tych było 565 sztuk bydła (w tym 205 krów), 191 sztuk nierogacizny, 53 konie i 77 owiec. We wsi była świetlica i biblioteka a ulice miały elektryczne oświetlenie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bartoszyce. Z dziejów miasta i okolic. Wyd. drugie zmienione. Wyd. Pojezierze, Olsztyn 1987, 480 str., ​ISBN 83-7002-239-1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Program ochrony środowiska dla gminy Górowo Iławeckie na lata 2012-2015, s. 10. [dostęp 29-05-2013].
  2. Gemeindelexikon Königreich Preußen I, ​ISBN 3-9315577-26-0​, www