Augamy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Augamy
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat bartoszycki
Gmina Górowo Iławeckie
Sołectwo Augamy
Liczba ludności (2011) 60[1]
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 11-220[2]
Tablice rejestracyjne NBA
SIMC 0473916[3]
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Augamy
Augamy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Augamy
Augamy
Ziemia54°22′27″N 20°22′01″E/54,374167 20,366944

Augamy (niem. Augam) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Górowo Iławeckie[3]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

W okolicach wsi znajduje się pozostałość po pruskim grodzisku, nazywanym "Szwedzkim Szańcem" (między Augamami a Robitami).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wymieniana w dokumentach po raz pierwszy w 1414 jako Owgam, wieś pruska. W czasie wojny trzynastoletniej (1454-1466) Augamy całkowicie się wyludniły. Ponowna kolonizacja nastąpiła po około wieku. Osadnikami byli głównie Polacy. W 1686 r. we wsi uwięziono osobę uznaną za czarownicę.

Szkoła powstała w połowie XVIII. W 1935 r. w szkole zatrudnionych było 2 nauczycieli, nauczających 84 dzieci.

W 1933 r. we wsi było 292 mieszkańców. W 1939 r. we wsi mieszkało 278 osób (według innych źródeł - 282[4])

W 1978 r. w Augamach były 22 indywidualne gospodarstwa rolne, gospodarujące na 186 ha. W tym czasie we wsi funkcjonowała świetlica. W 1983 r. we wsi było 15 budynków mieszkalnych z 139 mieszkańcami, zabudowa była zwarta a ulice miały oświetlenie elektryczne. W spisie statystycznym Augamy łącznie ujmowano z PGR Robity.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Program ochrony środowiska dla gminy Górowo Iławeckie na lata 2012-2015, s. 10. [dostęp 29-05-2013].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2013-04-30]. s. 8.
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 22, 2013-02-13. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2013-04-30]. 
  4. verwaltungsgeschichte.de

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bartoszyce. Z dziejów miasta i okolic. Wyd. drugie zmienione. Wyd. Pojezierze, Olsztyn 1987, 480 str., ​ISBN 83-7002-239-1