Vittorio Pozzo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vittorio Pozzo
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1886
Turyn
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1968
Ponderano
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1905–1906 Grasshopper Club Zürich
1906–1911 Torino FC
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1912 Włochy
1912–1922 Torino FC
1921 Włochy
1924 Włochy
1924–1926 A.C. Milan
1929–1948 Włochy
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
złoto Berlin 1936 Piłka nożna
I miejsce Włochy 1934 piłka nożna
I miejsce Francja 1938 piłka nożna

Vittorio Pozzo (ur. 12 marca 1886 w Turynie, zm. 21 grudnia 1968 w Ponderano) – włoski piłkarz, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Vittorio Pozzo w czasie swojej kariery piłkarskiej reprezentował barwy szwajcarskiego Grasshoppers Zurych i włoskiego Torino FC.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Pozzo po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. W 1912 roku objął reprezentację Włoch, która występowała na igrzyskach olimpijskich 1912 w Sztokholmie, gdzie rozegrała ona trzy mecze: porażka po dogrywce z Finlandią (2:3), zwycięstwo ze Szwecją (1:0) i porażka z Austrią (1:5).

Następnie w latach 1912-1922 był trenerem Torino FC, a także dwukrotnie przez krótki czas prowadził reprezentację Włoch (1921 i 1924), a w latach 1924-1926 był trenerem AC Milan.

Reprezentacja Włoch (1929-1948)[edytuj | edytuj kod]

Taktyka The Metodo

Vittorio Pozzo w 1929 roku ponownie objął reprezentację Włoch, z którą w latach 30. święcił największe sukcesy. Zdobył z nią dwukrotnie mistrzostwo świata w 1934 i 1938 roku, a także doprowadził ją do wywalczenia złotego medalu na letnich igrzyskach olimpijskich 1936 w Berlinie. Jest jedynym do tej pory trenerem, który dwukrotnie wygrał mundial oraz wygrał mundial i igrzyska olimpijskie.

Był także trenerem reprezentacji w czasie II wojny światowej, a także po jej zakończeniu. Pozzo odszedł po igrzyskach olimpijskich 1948 w Londynie. Pozzo po raz ostatni prowadził reprezentację Włoch w przegranym meczu ćwierćfinałowym 5:3 z reprezentacją Danii. Łączny bilans meczów Włochów pod wodzą Pozzo: 90 meczów - 61 zwycięstw - 16 remisów - 13 porażek.

Ostatnie lata życia[edytuj | edytuj kod]

Pozzo po zakończeniu kariery trenerskiej został dziennikarzem włoskiej gazety La Stampa, dla której relacjonował mecze reprezentacji Włoch podczas mistrzostw świata 1950 w Brazylii[1]. Był również świadkiem zdobycia przez reprezentację tytułu mistrza Europy 1968. Kilka miesięcy później, dnia 21 grudnia 1968 roku w Ponderano Vittorio Pozzo zmarł w wieku 82 lat.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Przed meczem finałowym mistrzostw świata 1938 z Węgrami, Pozzo otrzymał od Benito Mussoliniego telegram zawierający trzy słowa: Zwycięstwo albo śmierć[2]. Na szczęście Włosi pokonali Węgrów 4:2.
  • Pozzo jest twórcą taktyki Metodo – ustawienia, które było zmodyfikowaną wersją piramidy, czyli ustawienia 2-3-5. Metodo polegało na wycofaniu dwóch napastników (2-3-2-3), dzięki czemu drużyna była skuteczniejsza w obronie i mogła łatwiej wyprowadzać kontrataki.
  • Pozzo w młodości chodził na mecze Manchesteru United i Derby County[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefan Szczepłek: Moja historia futbolu. Tom 1 - Świat. Warszawa: Presspublica Sp. z o.o., 2007, s. 46. ISBN 978-83-86038-79-4.
  2. Zwycięstwo lub śmierć [dostęp:2012-02-03]
  3. Stefan Szczepłek: Moja historia futbolu. Tom 1 - Świat. Warszawa: Presspublica Sp. z o.o., 2007, s. 45. ISBN 978-83-86038-79-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
pierwszy
Trener Torino FC
1912-1922
Następca
Karl Stürmer
Poprzednik
Ferdi Oppenheim
trener A.C. Milan
1924-1926
Następca
Guido Moda
Poprzednik
Carlo Carcano
Trener reprezentacji Włoch
1929-1948
Następca
Ferruccio Novo