Vittorio Pozzo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vittorio Pozzo
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1886
Turyn
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1968
Ponderano
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1905–1906 Grasshopper Club Zürich
1906–1911 Torino FC
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1912 Włochy
1912–1922 Torino FC
1921 Włochy
1924 Włochy
1924–1926 A.C. Milan
1929–1948 Włochy
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
złoto Berlin 1936 Piłka nożna
I miejsce Włochy 1934 piłka nożna
I miejsce Francja 1938 piłka nożna

Vittorio Pozzo (ur. 12 marca 1886 w Turynie, zm. 21 grudnia 1968 w Ponderano) – włoski piłkarz, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Vittorio Pozzo w czasie swojej kariery piłkarskiej reprezentował barwy szwajcarskiego Grasshoppers Zurych i włoskiego Torino FC.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Pozzo po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. W 1912 roku objął reprezentację Włoch, która występowała na igrzyskach olimpijskich 1912 w Sztokholmie, gdzie rozegrała ona trzy mecze: porażka po dogrywce z Finlandią (2:3), zwycięstwo ze Szwecją (1:0) i porażka z Austrią (1:5).

Następnie w latach 1912-1922 był trenerem Torino FC, a także dwukrotnie przez krótki czas prowadził reprezentację Włoch (1921 i 1924), a w latach 1924-1926 był trenerem AC Milan.

Reprezentacja Włoch (1929-1948)[edytuj | edytuj kod]

Taktyka The Metodo

Vittorio Pozzo w 1929 roku ponownie objął reprezentację Włoch, z którą w latach 30. święcił największe sukcesy. Zdobył z nią dwukrotnie mistrzostwo świata w 1934 i 1938 roku, a także doprowadził ją do wywalczenia złotego medalu na letnich igrzyskach olimpijskich 1936 w Berlinie. Jest jedynym do tej pory trenerem, który dwukrotnie wygrał mundial oraz wygrał mundial i igrzyska olimpijskie.

Był także trenerem reprezentacji w czasie II wojny światowej, a także po jej zakończeniu. Pozzo odszedł po igrzyskach olimpijskich 1948 w Londynie. Pozzo po raz ostatni prowadził reprezentację Włoch w przegranym meczu ćwierćfinałowym 5:3 z reprezentacją Danii. Łączny bilans meczów Włochów pod wodzą Pozzo: 90 meczów - 61 zwycięstw - 16 remisów - 13 porażek.

Ostatnie lata życia[edytuj | edytuj kod]

Pozzo po zakończeniu kariery trenerskiej został dziennikarzem włoskiej gazety La Stampa, dla której relacjonował mecze reprezentacji Włoch podczas mistrzostw świata 1950 w Brazylii[1]. Był również świadkiem zdobycia przez reprezentację tytułu mistrza Europy 1968. Kilka miesięcy później, dnia 21 grudnia 1968 roku w Ponderano Vittorio Pozzo zmarł w wieku 82 lat.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Przed meczem finałowym mistrzostw świata 1938 z Węgrami, Pozzo otrzymał od Benito Mussoliniego telegram zawierający trzy słowa: Zwycięstwo albo śmierć[2]. Na szczęście Włosi pokonali Węgrów 4:2.
  • Pozzo jest twórcą taktyki Metodo – ustawienia, które było zmodyfikowaną wersją piramidy, czyli ustawienia 2-3-5. Metodo polegało na wycofaniu dwóch napastników (2-3-2-3), dzięki czemu drużyna była skuteczniejsza w obronie i mogła łatwiej wyprowadzać kontrataki.
  • Pozzo w młodości chodził na mecze Manchesteru United i Derby County[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefan Szczepłek: Moja historia futbolu. Tom 1 - Świat. Warszawa: Presspublica Sp. z o.o., 2007, s. 46. ISBN 978-83-86038-79-4.
  2. Zwycięstwo lub śmierć [dostęp:2012-02-03]
  3. Stefan Szczepłek: Moja historia futbolu. Tom 1 - Świat. Warszawa: Presspublica Sp. z o.o., 2007, s. 45. ISBN 978-83-86038-79-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
pierwszy
Trener Torino FC
1912-1922
Następca
Karl Stürmer
Poprzednik
Ferdi Oppenheim
trener A.C. Milan
1924-1926
Następca
Guido Moda
Poprzednik
Carlo Carcano
Trener reprezentacji Włoch
1929-1948
Następca
Ferruccio Novo