Ferruccio Valcareggi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ferruccio Valcareggi
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1919
Triest, Włochy
Data i miejsce śmierci 2 listopada 2005
Florencja, Włochy
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1937–1940 Triestina Calcio 63 (5)
1940–1943 ACF Fiorentina 89 (23)
1944 A.C. Milan 11 (0)
1944–1947 Bologna FC 59 (7)
1947–1948 ACF Fiorentina 33 (4)
1948–1949 Vicenza Calcio 40 (11)
1949–1951 AS Lucchese-Libertas 37 (5)
1951–1952 Brescia Calcio 23 (1)
1952–1954 Atletico Piombino 62 (4)
W sumie: 417 60
Kariera trenerska
Lata Klub
1952–1954 Atletico Piombino
1954–1959 AC Prato
1959–1962 Atalanta Bergamo
1962–1964 ACF Fiorentina
1964–1965 Atalanta Bergamo
1966–1974 Włochy
1975–1978 Hellas Werona
1978–1979 AS Roma
1979–1984 Włochy B
1984–1985 ACF Fiorentina
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata w piłce nożnej
Srebro
Meksyk 1970
Mistrzostwa Europy w piłce nożnej
Złoto
Włochy 1968


Ferruccio Valcareggi (ur. 12 lutego 1919 w Trieście, zm. 2 listopada 2005 we Florencji) – włoski piłkarz i trener.

Jako zawodnik występował w Lucchese, Bolonii, Fiorentinie, Vicenzie i Triestinie. Sławę zdobył przede wszystkim jako trener. Był asystentem selekcjonerów reprezentacji Włoch na finałach mistrzostw świata w Chile w 1962 i Anglii w 1966. Po słabym występie kadry w Anglii (Włosi odpadli po porażkach w meczach grupowych z ZSRR i Koreą) został pierwszym trenerem. Początkowo prowadził reprezentację wspólnie z Helenio Herrerą, od 1967 samodzielnie.

W latach 1966-1974 prowadzona przez niego reprezentacja Włoch przegrała zaledwie osiem spotkań. Zdobył wraz z zespołem mistrzostwo Europy w 1968. Na turnieju finałowym mistrzostw świata w 1970 Włosi dotarli do decydującego meczu, w którym ulegli Brazylijczykom. W 1974 był najstarszym trenerem na mistrzostwach świata w Niemczech; po odpadnięciu jego drużyny na etapie grupowym (m.in. wskutek porażki z Polską) został zastąpiony na stanowisku selekcjonera przez swojego asystenta Enzo Bearzota.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski, Encyklopedia piłkarskich mistrzostw świata, Wydawnictwo Sport i Turystyka, Katowice 1990