Hufiec (wojsko)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hufiec (lub Huf) – zwarty oddział wojska, który stanowił część szyku bojowego armii (był odpowiednikiem rzymskiego acies). W Polsce w XVI-XVII wieku klasycznym szykiem armii, składającym się z hufców, było tzw. stare urządzenie polskie.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I