Oblężenie Lubusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oblężenie Lubusza
Wojna polsko-niemiecka (1007–1013)
Czas

1920 sierpnia 1012

Miejsce

Lubusz

Terytorium

Księstwo Polskie (Ziemia lubuska)

Wynik

zwycięstwo Polski

Strony konfliktu
Cesarstwo (Niemcy) Księstwo Polskie
Dowódcy
Henryk II Święty Bolesław I Chrobry
Położenie na mapie Brandenburgii
Mapa konturowa Brandenburgii, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, blisko prawej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Ziemia52°25′34″N 14°32′06″E/52,426111 14,535000

Oblężenie Lubusza (lub Lubuszy) – miało miejsce w dniach 1920 sierpnia 1012[1]. Pograniczny gród Lubusz[2] (lub Lubusza)[3][4], został zaatakowany i zniszczony w 1012 przez Bolesława Chrobrego, który wobec niedojścia do skutku wyprawy saskiej na Polskę w tymże roku, przejął inicjatywę w wojnie[5]. W 1013 zawarto pokój, na mocy którego książę polski otrzymywał od króla niemieckiego Henryka II Milsko i Łużyce w formie osobistego lenna[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Barkowski 2018 ↓, s. 169.
  2. Karol Olejnik, Cedynia, Niemcza, Głogów, Krzyszków, Kraków: Wydawnictwo KAW, 1988, s. 51, ISBN 83-03-02038-2.
  3. Barkowski 2018 ↓, s. 163-164.
  4. Thietmari merseburgiensis episcopi chronicon Fridericus Kurze, Hannoverae, Impensis Bibliopolii Hahniani, 1889, str.16 oraz str. 59.
  5. Barkowski 2018 ↓, s. 169-170.
  6. Barkowski 2018 ↓, s. 177-180.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]