Ikarus 260

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ikarus 260
Ilustracja
Ostatni Ikarus 260.04, który kursował w komunikacji miejskiej.
Dane ogólne
Producent Ikarus
Premiera 1972
Lata produkcji 1972–2002
Miejsce produkcji  Węgry, Budapeszt
Dane techniczne
Typy nadwozia Wysokopodłogowy autobus miejski klasy maxi
Układ drzwi 2-0-2
2-2-0
2-2-2
Liczba drzwi 2 lub 3
Wysokość podłogi 920 mm / 940 mm
Szerokość drzwi 1300 mm
Silniki Raba-MAN D2156 HM6U (260.04,260.02))
Raba-MAN D2156 HM6UT (260.74)
Raba D10UTS 150(260.73A,260.59E,260.30A)
Raba D10-UTSLL160(260.30A)
Raba D10UTS-180 (260.32)
DAF LT160
Moc silników 142 kW (193 KM)
162 kW (220 KM)
150 kW (205 KM)
160kW (215KM)
180kW (245KM)
Skrzynia biegów Csepel ASH-75
Csepel-ZF S6-90U
Voith D863.3
ZF 4HP500
Liczba przełożeń 5
6
3
4
Długość 11 000 mm
Szerokość 2500 mm
Wysokość 3040 mm
3100 mm (Ikarus 260.02)
Masa własna 9000 kg
9080 kg
Masa całkowita 16 000 kg
Rozstaw osi 5400 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 100
Liczba miejsc siedzących 20
22
Informacje dodatkowe
ABS Nie/Tak
ASR Nie
EBS Nie
ESP Nie
Klimatyzacja Nie
Portal Portal Komunikacja miejska

Ikarus 260 – jedenastometrowy węgierski autobus z fabryki Ikarusa. Jest on użytkowany głównie w krajach byłego RWPG. Łącznie wszystkich odmian Ikarusa 260 w latach 1971-2002 zbudowano 73 547 sztuk, z czego około 1/3 została wyeksportowana do ZSRR.

Historia modelu na rynku polskim[edytuj | edytuj kod]

Model Ikarus 260 był produkowany w wielu odmianach oznaczanych kombinacjami liczb i ewentualnie liter po kropce w ich nazwie.

W 1972 roku rozpoczęto produkcję autobusu Ikarus 260.00, będącego następcą produkowanego w latach 1965-1973 modelu Ikarus 556.

W 1974 roku do Polski sprowadzona została pierwsza partia modelu 260.04. Autobusy te eksploatowane były w Bielsku-Białej, Częstochowie oraz Katowicach. Charakteryzowały się wąskimi otwieranymi oknami i srebrnymi rurkami w środku.

Wnętrze z rynku polskiego

W roku 1981 ze względu na trudności w eksploatacji autobusów Jelcz PR110U ponowiono import modelu Ikarus 260.04. Podtyp „.04” stanowił wersję przeznaczoną na rynek polski, dostosowaną przez producenta do potrzeb polskich przewoźników. Do napędu tej wersji zastosowano 6-cylindrowy silnik wysokoprężny Raba-MAN D2156HM6U o mocy maksymalnej 142 kW (193 KM) i maksymalnym momencie obrotowym 696 Nm przy 1300 obr./min. Jednostka napędowa zblokowana została z 5-biegową manualną skrzynią biegów Csepel ASH-75. W układzie jezdnym zastosowano oś przednią LiAZ A4 produkcji radzieckiej oraz most napędowy MVG 018.59. W 1985 roku rozpoczęto stosowanie węgierskiej osi przedniej Raba MVG 832 w zamian podzespołu produkcji ZSRR. W tym samym roku import modelu 260.04 został wstrzymany z powodu rozpoczęcia produkcji autobusu Jelcz M11 opartego na tym samym, co Ikarus 260 podwoziu. W latach 1990-91 wznowiono montaż Ikarusa 260.04 w Warszawie używając nowych nadwozi i zregenerowanych części ze starych ikarusów.

Na początku lat 80. XX wieku do Polski trafiła również partia modelu Ikarus 260.02 przeznaczonego na rynek NRD. W stosunku do odmiany „.04” wersja ta różniła się mniejszą liczbą otwieranych okien oraz brakiem kabiny kierowcy.

W 1993 roku przewoźnik ZKM Zawiercie zakupił 3 egzemplarze modelu 260.73B. Do napędu tej wersji zastosowano turbodoładowany silnik Raba-MAN D2156HM6UT o mocy maksymalnej 162 kW (220 KM) i momencie obrotowym wynoszącym 820 Nm przy 1600 obr./min., współpracujący z 6-biegową manualną skrzynią biegów ZF 6S-90U.

W latach 1993-1994 prowadzono sprzedaż zmodernizowanego modelu Ikarus 260.73A. Zastosowano w nim zmodernizowany 6-cylindrowy silnik Raba D10UTS 150 o mocy maksymalnej 150 kW (205 KM) oraz momencie obrotowym 912 Nm przy 1600 obr./min., jednostka napędowa zblokowana była z 3-biegową automatyczną skrzynią biegów Voith D863.3 lub 4-biegową ZF 4HP500. Nieznacznej modernizacji uległo nadwozie, poprzez zastosowanie nowego wzoru dwupłatowych drzwi. W 1997 roku sprzedano po jednym egzemplarzu modelu 260.59E oraz 260.30A, które od podtypu „.73A” różnią się zastosowanym silnikiem (spełniającym normę EURO-2), innym układem siedzeń we wnętrzu pojazdu oraz ich typem. Ikarus 260.59E jeżdżący w Czechowicach-Dziedzicach jest ostatnim sprowadzonym nowym Ikarusem 260 w Polsce. Należy przypomnieć, że montaż Ikarusów serii 200 w Polsce to inicjatywa Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej.

Zachowane autobusy Ikarus 260 w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2017 roku w Polsce istniały następujące Ikarusy 260 historyczne lub przeznaczone na historyczne.

Nazwa Rocznik Numer taborowy Poprzedni właściciel Lokalizacja Obecny właściciel
Ikarus 260.73A 1993 2307 ZKM Gdańsk Gdańsk Gdańskie Autobusy i Tramwaje
Ikarus 260.73A 1993 6331 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Warszawa Prywatny właściciel, ikarus260.pl
Ikarus 260.73A 1993 6332 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Warszawa Prywatny właściciel, ikarus260.pl
Ikarus 260.04 1983 3931 Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Gliwicach Wrocław Prywatny właściciel, [zabytkowy-ikarus.pl]
Ikarus 260.32 1986 3932 Volanbusz Budapest, Sandor Tours Puspokladany Wrocław Prywatny właściciel, [zabytkowy-ikarus.pl]
Ikarus 260.73A 1993 6905 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Warszawa Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie
Ikarus 260.73A 1993 6930 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Warszawa Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie
Ikarus 260.73A 1993 6381 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Warszawa Beerbus
Ikarus 260.04 1985 894 Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Wałbrzychu Wałbrzych Mobilne Centrum Promocji
Ikarus 260.04 1982 289 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Warszawa KMKM Warszawa
Ikarus 260.73A 1993 6306 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Warszawa KMKM Warszawa
Ikarus 260.04 1985 45151 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Kraków MPK Kraków
Ikarus 260.04 1984 PH118 Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Krakowie Kraków Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie
Ikarus 260.73A 1994 6412 Miejskie Zakłady Autobusowe w Warszawie Bydgoszcz BydBus Bydgoszcz
Ikarus 260.04 1985 28339 ZKM Gdańsk Gdynia Prywatny właściciel, [kultowyikarus.pl]
Ikarus 260.04 1985 5051 ZKM Gdańsk Gdańsk Prywatny właściciel, [kultowyikarus.pl]
Ikarus 260.04 1985 1735 Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu Poznań Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu
Ikarus 260.04 1985 5506 Miejski Zakład Komunikacyjny w Pabianicach Łódź Prywatny właściciel, [buslodz volan]
Ikarus 260.04 1983 RV01 Koro Łódź Łódź Prywatny właściciel, Red Volan
Ikarus 260.59E 1997 09 PKM Czechowice-Dziedzice Czechowice-Dziedzice Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej Czechowice-Dziedzice
Ikarus 260.73E 1994 208 Miejski Zakład Komunikacji w Kędzierzynie-Koźlu Kędzierzyn-Koźle Miejski Zakład Komunikacji w Kędzierzynie-Koźlu
Ikarus 260.04 1983 GDA 9411 Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Krakowie Gdańsk Kultowyikarus.pl (ex. Transrem).
Ikarus 260.04 1983 2373 Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Łodzi Łódź Politechnika Łódzka

Podtypy[edytuj | edytuj kod]

Ikarus 260.00[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy podtyp Ikarusa 260 został oznaczony numerem 00. Jest to wersja przeznaczona dla BKV Budapeszt i została produkowana do połowy lat osiemdziesiątych. Wyposażona w automatyczną skrzynię biegów Praga 2M70 i silnik wolnossący Raba D2156.

Ikarus 260.01[edytuj | edytuj kod]

W 1972 powstał kolejny podtyp Ikarusa 260.01 został zamówiony przez ZSRR. Wyposażony został w manualną skrzynię biegów.[1].

Ikarus 260.02[edytuj | edytuj kod]

Ikarusy 260.02 zostały zbudowane dla NRD. Pojazdy te charakteryzowały się brakiem otwieranych okien oraz brakiem zamkniętej kabiny kierowcy. W 1982 model ten został sprowadzony do Warszawy. Ze względu jednak na niepraktyczność tych rozwiązań w Polsce przeznaczono je po 2-3 latach na pojazdy nauki jazdy a później przebudowano je na 260.04[2].

Ikarus 260.03[edytuj | edytuj kod]

Ikarus 260.00 w barwach Budapesztu

Ikarus 260.03 został zbudowany dla Miszkolca. Wyposażony również w automatyczną skrzynię biegów i z wyglądu przypomina Budapesztańską wersję Ikarus 260.00.

Ikarus 260.04[edytuj | edytuj kod]

Ikarus 260.04
Ostatni Ikarus 260.04 kursujący w komunikacji miejskiej.

Ikarusy 260.04 zostały wykonane na zamówienie PRL. Wielkość okien zależy tu od roku produkcji. W latach siedemdziesiątych były to małe okna na 1/4 wysokości okien a w latach osiemdziesiątych już większe na 1/2 wysokości okien. Wszystkie modele miały drzwi harmonijkowe. Pierwsze autobusy tego typu pojawiły się w Polsce w 1972[3] i 1973[4]. Większość jednak została sprowadzona po 1981[5]. Po wprowadzeniu do produkcji autobusu Jelcz_M11 zaniechano importu autobusów tego typu, ale na początku lat 90tych w Warszawie powstała seria tych autobusów na bazie nowych nadwozi oraz regenerowanych części. Z tej serii jest zachowany warszawski ikarus #289 oraz krakowski #45151.

Ikarus 260.06[edytuj | edytuj kod]

Ikarus 260.06 to wersja miejska oferowana na rynek węgierski poza Budapesztem i Miszkolcem, czyli Volanów. Jest to autobus trzydrzwiowy wyposażony w skrzynię automatyczną Praga lub po modernizacji Voith, lub ZF. Do 1984 wyposażony był oś przednią Liaz A4 a później Raba MVG. W 1984 zaczęto w nich też montować drzwi płatowe zamiast harmonijkowych.

Ikarus 260.30A[edytuj | edytuj kod]

Wersja ikarusa produkowana po 1997 roku z automatyczną skrzynią biegów oraz silnikiem Raba D10UTSLL-160 lub D10URS. W Polsce jeden egzemplarz tego typu jeździł w Gliwicach do roku 2014. Jest to oznaczenie zgodne z nomenklaturą wprowadzoną pod koniec lat 90tych w ikarusie gdzie pierwsza liczba po kropce oznacza liczbę drzwi a literka A lub M oznacza typ skrzyni biegów.

Ikarus 260.32[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowy Ikarus 260.32

Ikarusy 260.32 to wersja lokalna ikarusa przygotowana z myślą o rynku węgierskim. Są to autobusy dwudrzwiowe, wyposażone w siedzenia dwurzędowe na całej długości autobusu[6].

Ikarus 260.39[edytuj | edytuj kod]

Wersja lokalna dla Volanów z większą ilością miejsc stojących. Po prawej stronie autobusu ma siedzenia dwurzędowe a po lewej jednorzędowe.

Ikarus 260.45[edytuj | edytuj kod]

Wersja produkowana dla BKV Budapeszt w latach 1986-1991. Pojazdy tej serii miały 3 pary dwupłatowych drzwi i były wyposażone w 192-konny silnik Rába D2156HM6U, wspomagany przez 4-biegową, automatyczną skrzynię biegów ZF 4HP500 z retarderem.

Ikarus 260.46[edytuj | edytuj kod]

Wersja produkowana dla BKV Budapeszt w latach 1986-1992. Pojazdy tej serii miały 3 pary dwupłatowych drzwi i były wyposażone w 192-konny silnik Rába D2156HM6U, wspomagany przez 3-biegową, automatyczną skrzynię biegów Voith D851.2 z retarderem.

Ikarus 260.50[edytuj | edytuj kod]

Ikarus 260.50 z lat dziewięćdziesiątych

Wersja eksportowa ikarusa 260 z lat dziewięćdziesiątych. Trafiała głównie do Rosji i krajów WNP. Kilka egzemplarzy pozostało na Węgrzech. Planowano również eksport tej wersji do Polski, ale nie doszło to do skutku. Autobus charakteryzował się trzema harmonijkowymi drzwiami, skrzynią Csepel-ZF S6-90 oraz silnikiem Raba D2156 lub D10 (zależności od roku produkcji).

Ikarus 260.51[edytuj | edytuj kod]

Wersja podmiejska ikarusa 260 z układem drzwi 2-0-2 produkowana na rynek Wspólnota Niepodległych Państw. Wyposażenie mechaniczne tożsame z wersją 260.50.

Ikarus 260.73A[edytuj | edytuj kod]

Wersja ikarusa na rynek polski z płatowymi drzwiami i automatyczną skrzynią biegów oraz silnikiem Raba D10UTS-155.

Ikarus 260.73B[edytuj | edytuj kod]

Wersja ikarusa przeznaczona na rynek polski z płatowymi drzwiami oraz silnikiem Raba D2156HM6UT, oraz manualną skrzynią biegów Csepel-ZF S6-90-734.5.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]