Przejdź do zawartości

Ikarus 280

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ikarus 280
Ilustracja
Ikarus 280.70E na linii 40 w Kielcach
Dane ogólne
Producent

Ikarus

Premiera

1972

Lata produkcji

1973 – 2002

Miejsce produkcji

Węgry Budapeszt

Dane techniczne
Typy nadwozia

Wysokopodłogowy autobus przegubowy klasy MEGA

Układ drzwi

2-0-2-0
2-0-2-2
2-2-2-0
2-2-2-2

Liczba drzwi

2
3
4

Wysokość podłogi

920 mm (Ikarus 280.26) / 940 mm (Ikarus 280.11) (I drzwi)
920 mm / 940 mm (II drzwi)
920 mm / 940 mm (III drzwi)
920 mm / 940 mm (IV drzwi)

Szerokość drzwi

1300 mm

Silniki

1) Raba-MAN D2156HM6U
2) Raba-MAN D2156HM6UT
3) Raba-MAN D2156MT6UT
4) Raba-MAN D2356HM6U
5) Raba D10UTS 155
6) Raba D10UTSLL 160
7) Raba D10UTS 180
8) MAN D2866UM01
9) Raba D10UTS 184

10) Raba D10UTSLL 190
11) MAN D2865LUH06
12) MAN D2866TUH

Moc silników

1) 142 kW (193 KM)
2) 162 kW (220 KM)
3) 184 kW (250 KM)
4) 162 kW (220 KM)
5) 155 kW (210 KM)
6) 160 kW (217 KM)
7) 180 kW (244 KM)
8) 180 kW (244 KM)
9) 184 kW (250 KM)
10) 190 kW (258 KM)
11) 198 kW (270 KM)
12) 227 kW (310 KM)

Skrzynia biegów

1) Csepel ASH75.2
2) ZF 6S-90U
3) Praga 2M70
4) Voith D851.2
5) Voith D863.3
6) ZF 4HP500
7) ZF 5HP500

Liczba przełożeń

1) 5
2) 6
3) 2
4) 3
5) 3
6) 4
7) 5

Długość

16 500 mm

Szerokość

2500 mm

Wysokość

3040 mm (Ikarus 280.26)
3100 mm (Ikarus 280.11)
3160 mm

Masa własna

12 500 kg

Masa całkowita

22 500 kg

Rozstaw osi

5400 mm (Ikarus 280.11/280.26)
6200 mm

Wnętrze
Liczba miejsc ogółem

145
160 (Ikarus 280.11/280.26)

Liczba miejsc siedzących

29
35 (Ikarus 280.11/280.26)

Informacje dodatkowe
ABS

Nie

ASR

Nie

EBS

Nie

ESP

Nie

Klimatyzacja

kabiny kierowcy (opcja)

Ikarus 280węgierski autobus przegubowy z fabryki Ikarusa. Na początku lat 90. montowane były w Mikołowie-Jamnie (w Centralnych Warsztatach Autobusowych), MZA Warszawa i MPK Częstochowa, a na plac przeładunkowy Sosnowiec Południowy dostarczano gotowe karoserie z Węgier.

Historia modelu na rynku polskim

[edytuj | edytuj kod]
Ikarus 280.70E w Warszawie
Nagranie z przejazdu zabytkowym Ikarusem 280.26 MPK Poznań podczas Katarzynek w 2023 roku

Model Ikarus 280 był produkowany w wielu odmianach oznaczanych kombinacjami liczb i ewentualnie liter po kropce w ich nazwie.

W 1974 roku do WPK Katowice sprowadzone zostało 15 egzemplarzy wersji Ikarus 280.02, która przeznaczona była na rynek NRD.

W 1978 roku rozpoczęto do Polski import modelu Ikarus 280.11. Do napędu tej wersji zastosowano 6-cylindrowy silnik wysokoprężny Raba-MAN D2156HM6U o mocy maksymalnej 142 kW (193 KM). Jednostka napędowa zblokowana została z 5-biegową manualną skrzynią biegów Csepel ASH-75.2. W układzie jezdnym zastosowano oś przednią oraz tylną LiAZ A4 produkcji radzieckiej, oraz most napędowy MVG 018.59. Model ten eksploatowany był wyłącznie przez WPK Katowice i MZK Warszawa. W latach 1978–1979 do Warszawy dostarczono 400 sztuk tych wozów i około 300 sztuk do Katowic.

Eksploatacja podtypu „.11” ujawniła wady, utrudniające użytkowanie tego modelu przez polskich przewoźników. W wyniku ich postulatów producent opracował zmodernizowany wariant o oznaczeniu 280.26, który wyposażony został w kabinę kierowcy oraz powiększone klapy dachowe. W układzie napędowym oraz jezdnym nie wprowadzono zmian. Pierwsze egzemplarze tej wersji pojawiły się w Polsce w 1979 roku. W 1985 roku rozpoczęto stosowanie węgierskich osi przedniej oraz tylnej typu Raba MVG 832, która była lżejsza i łatwiejsza w obsłudze w stosunku do osi produkowanych w ZSRR przez przedsiębiorstwo LiAZ. Od 1989 roku w modelu tym stosowano 6-biegowe manualne skrzynie biegów Csepel-ZF 6S-90U, natomiast od 1990 roku istniała możliwość zamówienia automatycznej skrzyni biegów ZF 4HP500, ZF 5HP500 lub Voith D864.3E. Import Ikarusa 280.26 zakończony został w 1992 roku przy czym ostatnie serie z 1992 były składane w Mikołowie-Jamnie przy użyciu zregenerowanych części z kasowanych ikarusów z pierwszej serii.

W roku 1984 oraz 1986 warszawski przewoźnik zakupił łącznie 11 sztuk modelu 280.46. Wersja ta wyposażona została w 2-biegową automatyczną skrzynię biegów Praga 2M70.16 produkcji czechosłowackiej. Ze względu na wysoką awaryjność skrzyni biegów nie kontynuowano dalszych zakupów tej odmiany.

W latach 1985–1987 do przedsiębiorstw PKS trafiała wersja 280.53. Model ten dostosowany został do realizacji przewozów podmiejskich, poprzez zastosowanie zmodernizowanej 5-biegowej skrzyni biegów Csepel ASH-75.2-B6 oraz mostu napędowego MVG 118.84.

W latach 1988–1992 w zakładach remontowych MZK Warszawa przy ul. Włościańskiej i Lubelskich Zakładach Naprawy Samochodów w Lublinie zmontowano 140 Ikarusów 280.T4. Ich produkcja polegała na obcięciu tylnego pomostu autobusu 260.04, montażu przegubu i podpięcia sekcji B od kasowanego egzemplarza modelu 280, niezależnie od podtypu. Wozy tego typu były eksploatowane w Warszawie (132 sztuki), Opolu (3 sztuki) i w PKS Sokołów Podlaski (5 sztuk). W stolicy zakończono ich eksploatację w 2001 roku na fali dostaw autobusów MAN NG313 i Solaris Urbino 15. Do naszych czasów zachował się pojazd o numerze 9009 (przebudowany w 1989 roku). W Warszawie służył jako pojazd nauki jazdy. W 2002 roku został sprzedany Towarzystwu Miłośników Miasta Bydgoszczy. Obecnie stoi niesprawny na prywatnej posesji w Paterku k. Nakła nad Notecią.

W 1990 roku do Łodzi, Warszawy i Kędzierzyna-Koźle dostarczono niewielkie partie modelu Ikarus 280.57. Do napędu tej wersji zastosowano wyposażony w turbosprężarkę silnik Raba-MAN D2156HM6UT o mocy maksymalnej 162 kW (220 KM). Jednostka napędowa zblokowana została z 6-biegową manualną skrzynią biegów ZF 6S-90U. W latach 1991–1993 prowadzona była sprzedaż modelu 280.58. Wersja ta stanowi odmianę podtypu „.57” wyposażoną w 4-biegową automatyczną skrzynię biegów ZF 4HP500 lub 5-biegową ZF 5HP500. W 1992 roku model ten przeszedł nieznaczną modernizację nadwozia poprzez zastosowanie nowego wzoru dwupłatowych drzwi i oznaczono go 280.58B.

W 1992 roku rozpoczęto sprzedaż Ikarusa 280.37. Model ten wyposażony był w turbodoładowany silnik MAN D2866TUH o mocy maksymalnej 227 kW (310 KM) lub wolnossący D2866UM01 o mocy 180 kW (244 KM). Jednostka napędowa zblokowana została 3-biegową automatyczną skrzynią biegów Voith D851.2 lub 4-biegowymi przekładniami Voith D864.3E oraz ZF 4HP500. W 1994 roku do oferty dołączył model 280.38 wyposażony w silnik MAN D2865LUH06 o mocy maksymalnej 198 kW (270 KM) współpracujący ze skrzynią ZF 4HP500. Charakterystycznym elementem autobusów serii 280 wyposażonych w silniki przedsiębiorstwa MAN są przesunięte bliżej osi przedniej drugie drzwi pojazdu oraz lustrzany układ klap bocznych w stosunku do wersji z silnikami Raba. Sprzedaż na rynku polskim modeli 280.37 i 280.38 zakończona została w 1995 roku.

W latach 1993–1997 prowadzono sprzedaż wersji 280.70 w zależności od kompletacji dodatkowo oznaczanej symbolem literowym A, B, C, D lub E. Model ten wyposażony został w zmodernizowany 6-cylindrowy silnik wysokoprężny Raba D10UTS 180, lub Raba D10UTS 184 o mocy maksymalnej 180 kW (244 KM) lub 184 kW (250 KM). Silnik Ikarusa 280.70 współpracuje z automatycznymi skrzyniami biegów Voith D863.3, ZF 4HP500 lub ZF 5HP500. Wersja warszawska z 1997 jest wyposażona w klimatyzację kabiny kierowcy.

W 1982 do miast zachodniej Polski trafiła duża partia ikarusów 280.02 przeznaczonej oryginalnie do Niemieckiej Republiki Demokratycznej, wyposażone one były w sześciobiegowe skrzynie biegów, w otwartą kabinę oraz charakteryzowały się brakiem miejsca na wózek na wprost drugich drzwi a w zamian za to to miejsce było umieszczone przy drzwiach czwartych. Jednak największym mankamentem tej wersji były prawie wszystkie nieotwierane okna.

W 1989 roku do Bydgoszczy trafiła partia 20 Ikarusów 280.33, przeznaczona pierwotnie na rynek radziecki. Ich importem zajął się Romet[1].

W latach dziewięćdziesiątych do Polski trafiły używane ikarusy a z nimi wersje takie jak 280.10 (PKS Gliwice; pierwotnie sprzedawana w Czechosłowacji) i 280.03 (PKS Toruń, PKS Pszczyna, PKS Wałbrzych, MZK Zielona Góra i inne; pierwotnie sprzedawana w NRD przewoźnikom regionalnym).

Ikarusy na świecie

[edytuj | edytuj kod]
Foto Modifikacja Lata produkcji Silnik Skrzynia biegów Układ drzwi Układ okien Miejsca Kraj
280.00 1973–1986 Raba D2156HM6U Praga 2M70.16 2-2-2-2

harmonia później płaty

35/112 Węgry, Budapeszt
280.01 1975–1984 (ZSRR) 1978 (Chiny) Csepel ASH75.2-A8 2-2-2-2

harmonia

Do 1980 r. co drugie okno przesuwne w 1/3 jego części, następnie wszystkie poza ostatnim z lewej strony przesuwne w 1/2 okna 37/109 ZSRR, Chiny
280.02 1974–1990 Csepel ASH75.2-A8 (do 1978 r.) ZF S6-90U (od 1979 r.) Pełne okna poza 3 i ostatnim z lewej strony które przesuwane są w 1/2 ich części (lata 80.), 1/4 (lata 70.) NRD, Polska

280.03 i 280.03HM 1974–1990,

(1977 – 280.03HM)

Csepel ASH75.2-A8 (do 1978 r.)

ZF S6-90U (od 1979 r.) Csepel ASH75.2-A2.B2.C1.D3.E2 (280.03HM)

2-0-2-0 harmonia Pełne okna poza 3 i ostatnim z lewej strony, które przesuwane są w 1/2 ich części (280.03) Co drugie okno przesuwne w 1/3 jego części (280.03HM) 56/60 NRD, Departament Bezpieczeństwa Węgier (280.03HM)
280.04 1974–1987 Csepel ASH75.2-A2.B2.C1.D3.E2 (do 1977 r.) ZF S6-90U (od 1978 r.) 2-2-2-2 harmonia Przesuwne w 1/3 ich części, ostatnie z lewej strony pełne 37/110 Bułgaria (ok. 1500szt)
280.05 1974–1978 Csepel ASH75.2-A8 Przesuwne w 1/3 ich części. Ostatnie z lewej strony pełne 35/111 Rumunia (ok. 940szt)
280.06 1974–1989 Praga 2M70.03 2-2-2-2 harmonia (do 1984 r.) płaty (od 1984 r.) Przesuwne w 1/3 ich części. 2 i 5 z prawej strony oraz ostatnie z lewej pełne (do 1976 r.) Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej (od 1977 r.) Przesuwne w 1/2 części (od 1985 r.) 34/112 Węgry
280.07 ?–1977 Csepel ASH75.2-A2.B2.C1.D3.E2 2-2-2-2 harmonia Przesuwne w 1/2 części (od 1985 r.) 35/112 Tunezja (53szt.)
280.08 1975–1990 Raba D2156HM6U (do 1977 r.)

Raba D2356HM6U (od 1978 r.) Raba D2156MT6U (od 1988 r.)

Csepel ASH75.2-A2.B2 (do 1977 r.)

ZF S6-90U (od 1978 r.)

Przesuwne w 1/3 ich części. 2 i 5 z prawej strony oraz ostatnie z lewej pełne 37/109 Czechosłowacja
280.08A 1985–1990 Raba D2156HM6U (do 1988 r.)

Raba D2156MT6UT (od 1989 r.)

Praga 2M70 (do 1988 r.)

ZF S6-90U-734.5 (od 1989 r.)

280.09 1974 Raba D2156HM6U Csepel ASH75.8 Przesuwne w 1/2 ich części 34/ Peru (51szt.)
280.10 1974–1990 Raba D2156HM6U (do 1977 r.)

Raba D2356HM6U (od 1978 r.) Raba D2156MT6U (od 1988 r.)

Csepel ASH75.2-A2.B4 (do 1977 r.)

ZF S6-90U-734.3 (od 1978 r.)

2-0-2-0 harmonia Przesuwne w 1/3 ich części poza ostatnim z lewej strony 57/59 Czechosłowacja
280.10A 1985–1990 Raba D2356HM6U (do 1987 r.)

Raba D2356MT6U (od 1988 r.) Raba D2356HM6UT (od 1989 r.)

ZF S6-90U-734.3 (do 1988 r.)

ZF S6-90U-734.4 (od 1989 r.)

280.11 1978–1979 Raba D2156HM6U Csepel ASH75.2-A8 Przesuwne w 1/2 ich części poza 2 i 5 z prawej strony 35/106 Polska (ok. 700 szt.)
280.12 1984 Raba D2356HM6U Praga 2M70.18 2-2-2-2 harmonia i płaty (prototyp z Brna) Przesuwne w 1/2 ich części poza 2 i 5 z prawej strony 37/103 Czechosłowacja
280.13 1975 Raba D2156HM6U Csepel ASH75.2-A8 2-2-2-0 harmonia Przesuwne w 1/2 ich części 43/72 Wenezuela (10szt.)
280.14 55/50
280.15 1975–1990 Csepel ASH75.2-A8 (do 1984 r.) Praga 2M70.16 (od 1985 r.) 2-2-2-2 harmonia (do 1985 r.) płaty (od 1986 r.) Przesuwne w 1/3 ich części poza 2 i 5 z prawej strony i ostatnim z lewej (do 1976 r.) Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej (do 1984 r.) Przesuwne w 1/2 ich części (od 1985 r.) 35/112 WęgryMiszkolc
280.16 1977 Praga 2M70.03 2-0-2-2 harmonia Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej 50/67 Węgry (75 szt.)
280.17 1976–1977 (Tunezja) 1976–1990 (Węgry) Csepel ASH75.2-A8.B4.C1.D3.E2 (do 1984 r.) ZF S6-90U-001.1 (od 1985 r.) 2-0-2-0 harmonia (Tunezja) 2-0-2-2 harmonia (do 1984 r.) płaty (od 1985 r.) Przesuwne w 1/2 ich części (Tunezja) Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej strony (Węgry) 60/79 (Tunezja)

52/62 (Węgry)

Tunezja (33szt.), Węgry
280.18 1978 Raba D2356HM6U GM3-80 (Lvov-3 19.17) 2-2-2-2 harmonia Przesuwne w 1/2 ich części 37/109 ZSRR
280.19A i 280.19B ? Raba D2156HM6U Csepel ASH75.2 Co drugie okno przesuwne w 1/2 ich części (280.19A) Co drugie okno przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej strony (280.19B) Chiny
280.20 1980 Raba D2156HMXU Csepel ASH75.2-A8.B4.C1.D3.E2 2-0-2-0 harmonia Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej strony 60/79 Tunezja (33 szt.)
280.26 1980–1991 Raba D2156HM6U Csepel ASH75.2 (1990: Csepel-ZF 6S-90, ZF 4HP500 i 2 sztuki Voith D851.2) 2-2-2-2 harmonia 35/115 Polska
280.33 1977–1994 Csepel ASH-75.2 przesuwne 1/2 37/109 ZSRR, Rosja, Mołdawia, Bułgaria, PolskaBydgoszcz
280.37 1992–1993 MAN D2866UM01 (pierwsza seria MAN D2866TUH/001) ZF 5HP500 2-2-2-2 przesuwne 1/2 35/115 Polska (pierwsza seria: 12 sztuk (10 - Łódź, 2 - Warszawa), 38 sztuk (Warszawa, 6 - Bielsko Biała, 1 - Olsztyn)
280.37A 1992–1993 MAN D2866UM01 ZF 4HP590 przesuwne 1/2 (co drugie otwierane z lewej strony) Polska (23 sztuki (Warszawa, 2 Zielona Góra)
280.37B 1994 ZF 4HP500 przesuwne 1/2 (naprzeciw drugich i trzecich drzwi nieotwierane) Polska (15 sztuk, (10 - Bielsko Biała, 5 - Warszawa)
280.37C 1993–1994 Voith D851.2 przesuwne 1/2 Polska (20 sztuk)
280.37D 1994 przesuwne 1/2 (co drugie z lewej otwierane) Polska (15 sztuk (Warszawa)
280.38A 1994–1995 MAN D2865LUH5 ZF 5H500 przesuwne 1/2 34/115 Polska (5 sztuk (4 x Warszawa, 1 x Katowice)
280.46 1984–1986 Raba D2156HM6U Praga 2M70 35/115 Polska (11 sztuk (Warszawa)
280.54 1987 Raba D2356HM6U Csepel S6-90 2-0-2-2 52/60 Węgry (ok. 70 sztuk)
280.54A 1989 Raba D2156HM6UT Węgry
280.57 1990–1991 4-4-4-4 35/115 Polska (11 sztuk (w tym: w 1990 roku 9 sztuk (6 Warszawa i 3 Łódź) i 2 sztuki w 1991 dla Kędzierzyna Koźla)
280.58 1991 ZF 4HP500 Polska (39 sztuk w miastach Częstochowa, Gdańsk, Katowice, Łódź i Warszawa)
280.58A 1992–1993 ZF 5HP500 2-2-2-2 Polska (11 sztuk (1992 – Gdańsk i Gdynia. 1993 – Wałbrzych, 3 sztuki)
280.70E 1993–1997 Raba D10UTSLL 180 ZF 4HP590 2-2-2-2 (dwupłatowe) 29/116 Polska

Galeria

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]