Ikarus 280
Ikarus 280.70E na linii 40 w Kielcach | |
| Dane ogólne | |
| Producent | |
|---|---|
| Premiera |
1972 |
| Lata produkcji |
1973 – 2002 |
| Miejsce produkcji | |
| Dane techniczne | |
| Typy nadwozia |
Wysokopodłogowy autobus przegubowy klasy MEGA |
| Układ drzwi |
2-0-2-0 |
| Liczba drzwi |
2 |
| Wysokość podłogi |
920 mm (Ikarus 280.26) / 940 mm (Ikarus 280.11) (I drzwi) |
| Szerokość drzwi |
1300 mm |
| Silniki |
1) Raba-MAN D2156HM6U |
| Moc silników |
1) 142 kW (193 KM) |
| Skrzynia biegów |
1) Csepel ASH75.2 |
| Liczba przełożeń |
1) 5 |
| Długość |
16 500 mm |
| Szerokość |
2500 mm |
| Wysokość |
3040 mm (Ikarus 280.26) |
| Masa własna |
12 500 kg |
| Masa całkowita |
22 500 kg |
| Rozstaw osi |
5400 mm (Ikarus 280.11/280.26) |
| Wnętrze | |
| Liczba miejsc ogółem |
145 |
| Liczba miejsc siedzących |
29 |
| Informacje dodatkowe | |
| ABS |
Nie |
| ASR |
Nie |
| EBS |
Nie |
| ESP |
Nie |
| Klimatyzacja |
kabiny kierowcy (opcja) |
Ikarus 280 – węgierski autobus przegubowy z fabryki Ikarusa. Na początku lat 90. montowane były w Mikołowie-Jamnie (w Centralnych Warsztatach Autobusowych), MZA Warszawa i MPK Częstochowa, a na plac przeładunkowy Sosnowiec Południowy dostarczano gotowe karoserie z Węgier.
Historia modelu na rynku polskim
[edytuj | edytuj kod]Model Ikarus 280 był produkowany w wielu odmianach oznaczanych kombinacjami liczb i ewentualnie liter po kropce w ich nazwie.
W 1974 roku do WPK Katowice sprowadzone zostało 15 egzemplarzy wersji Ikarus 280.02, która przeznaczona była na rynek NRD.
W 1978 roku rozpoczęto do Polski import modelu Ikarus 280.11. Do napędu tej wersji zastosowano 6-cylindrowy silnik wysokoprężny Raba-MAN D2156HM6U o mocy maksymalnej 142 kW (193 KM). Jednostka napędowa zblokowana została z 5-biegową manualną skrzynią biegów Csepel ASH-75.2. W układzie jezdnym zastosowano oś przednią oraz tylną LiAZ A4 produkcji radzieckiej, oraz most napędowy MVG 018.59. Model ten eksploatowany był wyłącznie przez WPK Katowice i MZK Warszawa. W latach 1978–1979 do Warszawy dostarczono 400 sztuk tych wozów i około 300 sztuk do Katowic.
Eksploatacja podtypu „.11” ujawniła wady, utrudniające użytkowanie tego modelu przez polskich przewoźników. W wyniku ich postulatów producent opracował zmodernizowany wariant o oznaczeniu 280.26, który wyposażony został w kabinę kierowcy oraz powiększone klapy dachowe. W układzie napędowym oraz jezdnym nie wprowadzono zmian. Pierwsze egzemplarze tej wersji pojawiły się w Polsce w 1979 roku. W 1985 roku rozpoczęto stosowanie węgierskich osi przedniej oraz tylnej typu Raba MVG 832, która była lżejsza i łatwiejsza w obsłudze w stosunku do osi produkowanych w ZSRR przez przedsiębiorstwo LiAZ. Od 1989 roku w modelu tym stosowano 6-biegowe manualne skrzynie biegów Csepel-ZF 6S-90U, natomiast od 1990 roku istniała możliwość zamówienia automatycznej skrzyni biegów ZF 4HP500, ZF 5HP500 lub Voith D864.3E. Import Ikarusa 280.26 zakończony został w 1992 roku przy czym ostatnie serie z 1992 były składane w Mikołowie-Jamnie przy użyciu zregenerowanych części z kasowanych ikarusów z pierwszej serii.
W roku 1984 oraz 1986 warszawski przewoźnik zakupił łącznie 11 sztuk modelu 280.46. Wersja ta wyposażona została w 2-biegową automatyczną skrzynię biegów Praga 2M70.16 produkcji czechosłowackiej. Ze względu na wysoką awaryjność skrzyni biegów nie kontynuowano dalszych zakupów tej odmiany.
W latach 1985–1987 do przedsiębiorstw PKS trafiała wersja 280.53. Model ten dostosowany został do realizacji przewozów podmiejskich, poprzez zastosowanie zmodernizowanej 5-biegowej skrzyni biegów Csepel ASH-75.2-B6 oraz mostu napędowego MVG 118.84.
W latach 1988–1992 w zakładach remontowych MZK Warszawa przy ul. Włościańskiej i Lubelskich Zakładach Naprawy Samochodów w Lublinie zmontowano 140 Ikarusów 280.T4. Ich produkcja polegała na obcięciu tylnego pomostu autobusu 260.04, montażu przegubu i podpięcia sekcji B od kasowanego egzemplarza modelu 280, niezależnie od podtypu. Wozy tego typu były eksploatowane w Warszawie (132 sztuki), Opolu (3 sztuki) i w PKS Sokołów Podlaski (5 sztuk). W stolicy zakończono ich eksploatację w 2001 roku na fali dostaw autobusów MAN NG313 i Solaris Urbino 15. Do naszych czasów zachował się pojazd o numerze 9009 (przebudowany w 1989 roku). W Warszawie służył jako pojazd nauki jazdy. W 2002 roku został sprzedany Towarzystwu Miłośników Miasta Bydgoszczy. Obecnie stoi niesprawny na prywatnej posesji w Paterku k. Nakła nad Notecią.
W 1990 roku do Łodzi, Warszawy i Kędzierzyna-Koźle dostarczono niewielkie partie modelu Ikarus 280.57. Do napędu tej wersji zastosowano wyposażony w turbosprężarkę silnik Raba-MAN D2156HM6UT o mocy maksymalnej 162 kW (220 KM). Jednostka napędowa zblokowana została z 6-biegową manualną skrzynią biegów ZF 6S-90U. W latach 1991–1993 prowadzona była sprzedaż modelu 280.58. Wersja ta stanowi odmianę podtypu „.57” wyposażoną w 4-biegową automatyczną skrzynię biegów ZF 4HP500 lub 5-biegową ZF 5HP500. W 1992 roku model ten przeszedł nieznaczną modernizację nadwozia poprzez zastosowanie nowego wzoru dwupłatowych drzwi i oznaczono go 280.58B.
W 1992 roku rozpoczęto sprzedaż Ikarusa 280.37. Model ten wyposażony był w turbodoładowany silnik MAN D2866TUH o mocy maksymalnej 227 kW (310 KM) lub wolnossący D2866UM01 o mocy 180 kW (244 KM). Jednostka napędowa zblokowana została 3-biegową automatyczną skrzynią biegów Voith D851.2 lub 4-biegowymi przekładniami Voith D864.3E oraz ZF 4HP500. W 1994 roku do oferty dołączył model 280.38 wyposażony w silnik MAN D2865LUH06 o mocy maksymalnej 198 kW (270 KM) współpracujący ze skrzynią ZF 4HP500. Charakterystycznym elementem autobusów serii 280 wyposażonych w silniki przedsiębiorstwa MAN są przesunięte bliżej osi przedniej drugie drzwi pojazdu oraz lustrzany układ klap bocznych w stosunku do wersji z silnikami Raba. Sprzedaż na rynku polskim modeli 280.37 i 280.38 zakończona została w 1995 roku.
W latach 1993–1997 prowadzono sprzedaż wersji 280.70 w zależności od kompletacji dodatkowo oznaczanej symbolem literowym A, B, C, D lub E. Model ten wyposażony został w zmodernizowany 6-cylindrowy silnik wysokoprężny Raba D10UTS 180, lub Raba D10UTS 184 o mocy maksymalnej 180 kW (244 KM) lub 184 kW (250 KM). Silnik Ikarusa 280.70 współpracuje z automatycznymi skrzyniami biegów Voith D863.3, ZF 4HP500 lub ZF 5HP500. Wersja warszawska z 1997 jest wyposażona w klimatyzację kabiny kierowcy.
W 1982 do miast zachodniej Polski trafiła duża partia ikarusów 280.02 przeznaczonej oryginalnie do Niemieckiej Republiki Demokratycznej, wyposażone one były w sześciobiegowe skrzynie biegów, w otwartą kabinę oraz charakteryzowały się brakiem miejsca na wózek na wprost drugich drzwi a w zamian za to to miejsce było umieszczone przy drzwiach czwartych. Jednak największym mankamentem tej wersji były prawie wszystkie nieotwierane okna.
W 1989 roku do Bydgoszczy trafiła partia 20 Ikarusów 280.33, przeznaczona pierwotnie na rynek radziecki. Ich importem zajął się Romet[1].
W latach dziewięćdziesiątych do Polski trafiły używane ikarusy a z nimi wersje takie jak 280.10 (PKS Gliwice; pierwotnie sprzedawana w Czechosłowacji) i 280.03 (PKS Toruń, PKS Pszczyna, PKS Wałbrzych, MZK Zielona Góra i inne; pierwotnie sprzedawana w NRD przewoźnikom regionalnym).
Ikarusy na świecie
[edytuj | edytuj kod]| Foto | Modifikacja | Lata produkcji | Silnik | Skrzynia biegów | Układ drzwi | Układ okien | Miejsca | Kraj |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 280.00 | 1973–1986 | Raba D2156HM6U | Praga 2M70.16 | 2-2-2-2
harmonia później płaty |
35/112 | Węgry, Budapeszt | ||
| 280.01 | 1975–1984 (ZSRR) 1978 (Chiny) | Csepel ASH75.2-A8 | 2-2-2-2
harmonia |
Do 1980 r. co drugie okno przesuwne w 1/3 jego części, następnie wszystkie poza ostatnim z lewej strony przesuwne w 1/2 okna | 37/109 | ZSRR, Chiny | ||
| 280.02 | 1974–1990 | Csepel ASH75.2-A8 (do 1978 r.) ZF S6-90U (od 1979 r.) | Pełne okna poza 3 i ostatnim z lewej strony które przesuwane są w 1/2 ich części (lata 80.), 1/4 (lata 70.) | NRD, Polska | ||||
| 280.03 i 280.03HM | 1974–1990,
(1977 – 280.03HM) |
Csepel ASH75.2-A8 (do 1978 r.)
ZF S6-90U (od 1979 r.) Csepel ASH75.2-A2.B2.C1.D3.E2 (280.03HM) |
2-0-2-0 harmonia | Pełne okna poza 3 i ostatnim z lewej strony, które przesuwane są w 1/2 ich części (280.03) Co drugie okno przesuwne w 1/3 jego części (280.03HM) | 56/60 | NRD, Departament Bezpieczeństwa Węgier (280.03HM) | ||
| 280.04 | 1974–1987 | Csepel ASH75.2-A2.B2.C1.D3.E2 (do 1977 r.) ZF S6-90U (od 1978 r.) | 2-2-2-2 harmonia | Przesuwne w 1/3 ich części, ostatnie z lewej strony pełne | 37/110 | Bułgaria (ok. 1500szt) | ||
| 280.05 | 1974–1978 | Csepel ASH75.2-A8 | Przesuwne w 1/3 ich części. Ostatnie z lewej strony pełne | 35/111 | Rumunia (ok. 940szt) | |||
| 280.06 | 1974–1989 | Praga 2M70.03 | 2-2-2-2 harmonia (do 1984 r.) płaty (od 1984 r.) | Przesuwne w 1/3 ich części. 2 i 5 z prawej strony oraz ostatnie z lewej pełne (do 1976 r.) Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej (od 1977 r.) Przesuwne w 1/2 części (od 1985 r.) | 34/112 | Węgry | ||
| 280.07 | ?–1977 | Csepel ASH75.2-A2.B2.C1.D3.E2 | 2-2-2-2 harmonia | Przesuwne w 1/2 części (od 1985 r.) | 35/112 | Tunezja (53szt.) | ||
| 280.08 | 1975–1990 | Raba D2156HM6U (do 1977 r.)
Raba D2356HM6U (od 1978 r.) Raba D2156MT6U (od 1988 r.) |
Csepel ASH75.2-A2.B2 (do 1977 r.)
ZF S6-90U (od 1978 r.) |
Przesuwne w 1/3 ich części. 2 i 5 z prawej strony oraz ostatnie z lewej pełne | 37/109 | Czechosłowacja | ||
| 280.08A | 1985–1990 | Raba D2156HM6U (do 1988 r.)
Raba D2156MT6UT (od 1989 r.) |
Praga 2M70 (do 1988 r.)
ZF S6-90U-734.5 (od 1989 r.) | |||||
| 280.09 | 1974 | Raba D2156HM6U | Csepel ASH75.8 | Przesuwne w 1/2 ich części | 34/ | Peru (51szt.) | ||
| 280.10 | 1974–1990 | Raba D2156HM6U (do 1977 r.)
Raba D2356HM6U (od 1978 r.) Raba D2156MT6U (od 1988 r.) |
Csepel ASH75.2-A2.B4 (do 1977 r.)
ZF S6-90U-734.3 (od 1978 r.) |
2-0-2-0 harmonia | Przesuwne w 1/3 ich części poza ostatnim z lewej strony | 57/59 | Czechosłowacja | |
| 280.10A | 1985–1990 | Raba D2356HM6U (do 1987 r.)
Raba D2356MT6U (od 1988 r.) Raba D2356HM6UT (od 1989 r.) |
ZF S6-90U-734.3 (do 1988 r.)
ZF S6-90U-734.4 (od 1989 r.) | |||||
| 280.11 | 1978–1979 | Raba D2156HM6U | Csepel ASH75.2-A8 | Przesuwne w 1/2 ich części poza 2 i 5 z prawej strony | 35/106 | Polska (ok. 700 szt.) | ||
| 280.12 | 1984 | Raba D2356HM6U | Praga 2M70.18 | 2-2-2-2 harmonia i płaty (prototyp z Brna) | Przesuwne w 1/2 ich części poza 2 i 5 z prawej strony | 37/103 | Czechosłowacja | |
| 280.13 | 1975 | Raba D2156HM6U | Csepel ASH75.2-A8 | 2-2-2-0 harmonia | Przesuwne w 1/2 ich części | 43/72 | Wenezuela (10szt.) | |
| 280.14 | 55/50 | |||||||
| 280.15 | 1975–1990 | Csepel ASH75.2-A8 (do 1984 r.) Praga 2M70.16 (od 1985 r.) | 2-2-2-2 harmonia (do 1985 r.) płaty (od 1986 r.) | Przesuwne w 1/3 ich części poza 2 i 5 z prawej strony i ostatnim z lewej (do 1976 r.) Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej (do 1984 r.) Przesuwne w 1/2 ich części (od 1985 r.) | 35/112 | Węgry – Miszkolc | ||
| 280.16 | 1977 | Praga 2M70.03 | 2-0-2-2 harmonia | Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej | 50/67 | Węgry (75 szt.) | ||
| 280.17 | 1976–1977 (Tunezja) 1976–1990 (Węgry) | Csepel ASH75.2-A8.B4.C1.D3.E2 (do 1984 r.) ZF S6-90U-001.1 (od 1985 r.) | 2-0-2-0 harmonia (Tunezja) 2-0-2-2 harmonia (do 1984 r.) płaty (od 1985 r.) | Przesuwne w 1/2 ich części (Tunezja) Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej strony (Węgry) | 60/79 (Tunezja)
52/62 (Węgry) |
Tunezja (33szt.), Węgry | ||
| 280.18 | 1978 | Raba D2356HM6U | GM3-80 (Lvov-3 19.17) | 2-2-2-2 harmonia | Przesuwne w 1/2 ich części | 37/109 | ZSRR | |
| 280.19A i 280.19B | ? | Raba D2156HM6U | Csepel ASH75.2 | Co drugie okno przesuwne w 1/2 ich części (280.19A) Co drugie okno przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej strony (280.19B) | Chiny | |||
| 280.20 | 1980 | Raba D2156HMXU | Csepel ASH75.2-A8.B4.C1.D3.E2 | 2-0-2-0 harmonia | Przesuwne w 1/2 ich części poza ostatnim z lewej strony | 60/79 | Tunezja (33 szt.) | |
| 280.26 | 1980–1991 | Raba D2156HM6U | Csepel ASH75.2 (1990: Csepel-ZF 6S-90, ZF 4HP500 i 2 sztuki Voith D851.2) | 2-2-2-2 harmonia | 35/115 | Polska | ||
| 280.33 | 1977–1994 | Csepel ASH-75.2 | przesuwne 1/2 | 37/109 | ZSRR, Rosja, Mołdawia, Bułgaria, Polska – Bydgoszcz | |||
| 280.37 | 1992–1993 | MAN D2866UM01 (pierwsza seria MAN D2866TUH/001) | ZF 5HP500 | 2-2-2-2 | przesuwne 1/2 | 35/115 | Polska (pierwsza seria: 12 sztuk (10 - Łódź, 2 - Warszawa), 38 sztuk (Warszawa, 6 - Bielsko Biała, 1 - Olsztyn) | |
| 280.37A | 1992–1993 | MAN D2866UM01 | ZF 4HP590 | przesuwne 1/2 (co drugie otwierane z lewej strony) | Polska (23 sztuki (Warszawa, 2 Zielona Góra) | |||
| 280.37B | 1994 | ZF 4HP500 | przesuwne 1/2 (naprzeciw drugich i trzecich drzwi nieotwierane) | Polska (15 sztuk, (10 - Bielsko Biała, 5 - Warszawa) | ||||
| 280.37C | 1993–1994 | Voith D851.2 | przesuwne 1/2 | Polska (20 sztuk) | ||||
| 280.37D | 1994 | przesuwne 1/2 (co drugie z lewej otwierane) | Polska (15 sztuk (Warszawa) | |||||
| 280.38A | 1994–1995 | MAN D2865LUH5 | ZF 5H500 | przesuwne 1/2 | 34/115 | Polska (5 sztuk (4 x Warszawa, 1 x Katowice) | ||
| 280.46 | 1984–1986 | Raba D2156HM6U | Praga 2M70 | 35/115 | Polska (11 sztuk (Warszawa) | |||
| 280.54 | 1987 | Raba D2356HM6U | Csepel S6-90 | 2-0-2-2 | 52/60 | Węgry (ok. 70 sztuk) | ||
| 280.54A | 1989 | Raba D2156HM6UT | Węgry | |||||
| 280.57 | 1990–1991 | 4-4-4-4 | 35/115 | Polska (11 sztuk (w tym: w 1990 roku 9 sztuk (6 Warszawa i 3 Łódź) i 2 sztuki w 1991 dla Kędzierzyna Koźla) | ||||
| 280.58 | 1991 | ZF 4HP500 | Polska (39 sztuk w miastach Częstochowa, Gdańsk, Katowice, Łódź i Warszawa) | |||||
| 280.58A | 1992–1993 | ZF 5HP500 | 2-2-2-2 | Polska (11 sztuk (1992 – Gdańsk i Gdynia. 1993 – Wałbrzych, 3 sztuki) | ||||
| 280.70E | 1993–1997 | Raba D10UTSLL 180 | ZF 4HP590 | 2-2-2-2 (dwupłatowe) | 29/116 | Polska |
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Ikarus 280.08 w Brnie
-
Ikarus 280.10 w Brnie
-
Ikarus 280.26 w Lublinie
-
Ikarus 280.33 w Moskwie
-
Ikarus 280.33C w Moskwie
-
Ikarus 280 T w Sofii
-
Ikarus 280.33M w Moskwie
-
Ikarus 280.26 w Lublinie
-
Ikarus 280.26 w Lublinie
-
Ikarus 280.26 w Częstochowie
-
Ikarus 280.70A w Poznaniu
-
Ikarus 280.26 w Poznaniu
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Opis i dane techniczne modelu Ikarus 280.11 w serwisie Przegubowiec
- Opis i dane techniczne modelu Ikarus 280.26 w serwisie Przegubowiec
- Opis i dane techniczne modelu Ikarus 280.37 w serwisie Przegubowiec
- Opis i dane techniczne modelu Ikarus 280.70 w serwisie Przegubowiec
- Dane i zdjęcia Ikarusów serii 280 w serwisie phototrans.eu