Józefa Hennelowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józefa Hennelowa
2008.06.22. Jozefa Hennelowa Fot Mariusz Kubik 03.JPG
Józefa Hennelowa
Goszyce, 22 czerwca 2008
Imiona i nazwisko Józefa Maria Hennelowa
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1925
Wilno
Dziedzina sztuki dziennikarstwo
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Józefa Hennelowa, przed Pałacem Arcybiskupów Krakowskich w Krakowie przy ul. Franciszkańskiej 3; 2 kwietnia 2005
Józefa Hennelowa podczas jubileuszu 60-lecia pracy dziennikarskiej; rozmowa z Krystyną Zachwatowicz i Andrzejem Wajdą; Goszyce, 22 czerwca 2008

Józefa Maria Hennelowa z domu Golmont (ur. 1 kwietnia 1925 w Wilnie) – polska dziennikarka, publicystka, felietonistka, poseł na Sejm X i I kadencji Sejmu RP, w latach 1948–2012 związana z „Tygodnikiem Powszechnym”.

Życiorys[edytuj]

W czasie II wojny światowej należała do Szarych Szeregów, brała udział w tajnym nauczaniu w Wilnie. Od maja 1948 (z przerwą w latach 1953–1956) pracowała w redakcji „Tygodnika Powszechnego”, pełniąc funkcję pracownika redakcji, a następnie sekretarza redakcji i zastępcy redaktora naczelnego (z której zrezygnowała w 2008). Była autorką felietonów ogłaszanych w cyklach: „Rubryka rodzinna”, „Na co dzień i od święta”, „Widziane z domu”, „Z domu i nie tylko”, „Votum separatum”, a także wielu tekstów publicystycznych. Od 2008, po zmianach w piśmie, publikowała felietony z cyklu: „Na marginesie”, a następnie „Listy do redakcji”. W lipcu 2012 pożegnała się z czytelnikami „Tygodnika Powszechnego”, motywując swoje odejście coraz gorszą kondycją, związaną z zaawansowanym wiekiem[1]. Swoją pracę w „Tygodniku Powszechnym” a przede wszystkim współpracę z Jerzym Turowiczem wspominała między innymi w wywiadzie książkowym przeprowadzonym przez Joannę Podsadecką[2]. W październiku 2012 rozpoczęła publikowanie felietonów z cyklu „Tu i teraz”, ukazujących się na stronie internetowej Klubów Tygodnika Powszechnego (oddolnych kół czytelników i sympatyków pisma)[3].

Ukończyła w 1951 studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1954–1956 była pracownikiem krakowskiego oddziału Ossolineum. W czasach PRL współpracowała z Polskim Porozumieniem Niepodległościowym, zajmowała się też działalnością odczytową.

W latach 1989–1991 sprawowała mandat posłanki na Sejm kontraktowy z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W 1990 była członkinią rady założycielskiej Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna. Przystąpiła następnie do Unii Demokratycznej, z ramienia której od 1991 do 1993 pełniła funkcję posła I kadencji. W Sejmie zasiadała w Komisji Kultury i Środków Przekazu (1990–1993), a wcześniej w Komisji Polityki Społecznej (1989–1990), pełniła funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o ochronie prawnej dziecka poczętego.

Od 1956 należy do Klubu Inteligencji Katolickiej w Krakowie. Działa w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich (od 1963) m.in. jako członek zarządu Oddziału Krakowskiego w latach 1981–1982. Jest członkinią Stowarzyszenia Opieki nad Więźniami „Patronat” (od 1981, m.in. zastępca przewodniczącego w latach 1981–1982), Małopolskiego Towarzystwa Oświatowego (współzałożycielka, od 1984), Ogólnopolskiego Klubu Miłośników Litwy (od 1988), Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (od 1990, redaktor „Biuletynu SKOZK”). Udzielała się w Fundacji Plus działającej na rzecz domów dziecka.

Należała do Amnesty International (1990–1996), Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” (1990–1996), UD (1990–1994) i Unii Wolności (1994–1999).

Była żoną profesora Jacka Hennela, fizyka jądrowego, ma troje dzieci. Mieszka w Krakowie.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

W 2013 została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski przez prezydenta Bronisława Komorowskiego, który odebrała z rąk wojewody małopolskiego Jerzego Millera[4]. Odznaczona także Złotym Krzyżem Zasługi (1974).

Za książkę Otwarty, bo powszechny. O kościele, który może boleć otrzymała w czerwcu 2012 nagrodę Krakowska Książka Miesiąca.

Wybrane publikacje[edytuj]

Przekłady, opracowania i inne prace redakcyjne (wybór)[edytuj]

Przypisy

  1. Józefa Hennelowa: Na pożegnanie. tygodnik.onet.pl, 2012-07-11. [dostęp 2012-07-11].
  2. Joanna Podsadecka, Gen ryzyka w sobie miał... O Jerzym Turowiczu opowiadają: ks. Adam Boniecki, Józefa Hennelowa, Krzysztof Kozłowski Adam Michnik, Literatura Faktu PWN, Warszawa 2012, ​ISBN 978-83-01-16884-1​.
  3. Józefa Hennelowa: Tu i teraz. KlubTygodnika.pl, 2012-10-12. [dostęp 2012-10-16].
  4. Józefa Hennelowa odznaczona Krzyżem Komandorskim. tygodnik.onet.pl, 2013-08-31. [dostęp 2013-09-06].

Bibliografia[edytuj]