Jacek Michałowski

Jacek Michałowski
Data i miejsce urodzenia	8 grudnia 1955 ; Warszawa
	Szef Kancelarii Prezydenta RP
Okres	od 10 kwietnia 2010; do 7 sierpnia 2015
Poprzednik	Władysław Stasiak
Następca	Małgorzata Sadurska
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Cytaty w Wikicytatach

Jacek Maria Michałowski (ur. 8 grudnia 1955 w Warszawie) – polski urzędnik państwowy, działacz społeczny, psycholog i psychoterapeuta, w latach 2010–2015 szef Kancelarii Prezydenta RP.

Życiorys

Ukończył studia w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1975 został członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. W drugiej połowie lat 70. zaangażował się w działalność opozycyjną. Był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników i następnie Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”. W latach 80. pracował jako psychoterapeuta w Osiedlowym Ośrodku Zdrowia Psychicznego „Synapsis” na warszawskim Ursynowie. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, był sekretarzem komisji zakładowej związku w SPZOZ m.st. Warszawy, po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował z niejawnymi strukturami związku.

W 1989 został doradcą wiceprzewodniczącego OKP i wicemarszałka Senatu Andrzeja Wielowieyskiego. Brał udział w kampanii prezydenckiej Tadeusza Mazowieckiego. Współtworzył Kancelarię Senatu; od 1990 do 1998 zajmował w niej stanowisko dyrektora Biura Studiów i Analiz. Następnie przez blisko dwa lata był dyrektorem generalnym Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (gdy funkcję premiera sprawował Jerzy Buzek). W 2000 został dyrektorem programowym Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. W 2008 wszedł w skład rady redakcyjnej dwumiesięcznika „Nowa Europa Wschodnia”.

10 kwietnia 2010 wykonujący obowiązki prezydenta RP Bronisław Komorowski powołał go na stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP oraz powierzył mu pełnienie obowiązków szefa Kancelarii Prezydenta RP^[2], a postanowieniem z 6 lipca tego samego roku mianował go z dniem 7 lipca szefem tego urzędu^[3]. 7 sierpnia 2015 został odwołany ze stanowiska szefa KPRP^[4].

W latach 2015–2016 był prezesem zarządu Edukacyjnej Fundacji im. Romana Czerneckiego, później został przewodniczącym jej rady programowej. Powoływany był m.in. w skład rad Instytutu Bronisława Komorowskiego^[5] oraz Fundacji Inna Przestrzeń^[6]. Wykładał w Collegium Civitas w Warszawie. Był też doradcą ds. społecznych ministra sprawiedliwości Adama Bodnara (do 2025)^[7].

Życie prywatne

Prawnuk lekarza i powstańca styczniowego Antoniego Michałowskiego, syn Mariana^[8]. Żonaty, ma syna i córkę^[8].

Odznaczenia

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2015)^[9]
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2006)^[10]
Złoty Krzyż Zasługi (2005)^[11]
Komandor Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa, 2012)^[12]
Komandor Orderu Świętego Karola (Monako, 2012)^[13]
Komandor z Gwiazdą Orderu Zasługi (Norwegia, 2012)^[14]
Order Krzyża Ziemi Maryjnej II klasy (Estonia, 2014)^[15]
Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2014)^[16]

Przypisy

↑ Do 7 lipca 2010 jako p.o.
↑ M.P. z 2010 r. Nr 21, poz. 199 (ISAP).
↑ M.P. z 2010 r. Nr 53, poz. 727 (ISAP).
↑ M.P. z 2015 r. poz. 771 (ISAP).
↑ O nas. bronislawkomorowski.org. [dostęp 2018-08-05].
↑ Fundacja Inna Przestrzeń. rejestr.io. [dostęp 2025-06-06].
↑ Ministerstwo Sprawiedliwości wspiera edukację prawną w sądach. gov.pl, 10 stycznia 2025. [dostęp 2025-12-02].
1 2 Piotr Pytlakowski: Michałowski Jacek. polityka.pl, 13 października 2010. [dostęp 2026-01-14].
↑ M.P. z 2015 r. poz. 964 (ISAP).
↑ M.P. z 2007 r. Nr 9, poz. 97 (ISAP).
↑ M.P. z 2005 r. Nr 74, poz. 1018 (ISAP).
↑ Ar Triju Zvaigžņu ordeni apbalvotie, sākot no 2004. gada 1.oktobra. president.lv. s. 91. [dostęp 2016-09-27]. (łot.).
↑ Ordonnance Souveraine n° 4.047 du 20 novembre 2012 portant nominations dans l’Ordre de Saint-Charles. legimonaco.mc, 23 listopada 2012. [dostęp 2013-12-10]. (fr.).
↑ Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. kongehuset.no, marzec 2013. s. 44–45. [dostęp 2013-12-05]. (norw.).
↑ Eesti Vabariigi teenetemärgid. president.ee. [dostęp 2014-11-28]. (est.).
↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana. quirinale.it. [dostęp 2015-09-26]. (wł.).

Bibliografia

Nota biograficzna na stronie prezydent.pl. [dostęp 2011-08-07].

[1] Do 7 lipca 2010 jako p.o.

[2] M.P. z 2010 r. Nr 21, poz. 199 (ISAP).

[3] M.P. z 2010 r. Nr 53, poz. 727 (ISAP).

[4] M.P. z 2015 r. poz. 771 (ISAP).

[5] O nas. bronislawkomorowski.org. [dostęp 2018-08-05].

[6] Fundacja Inna Przestrzeń. rejestr.io. [dostęp 2025-06-06].

[7] Ministerstwo Sprawiedliwości wspiera edukację prawną w sądach. gov.pl, 10 stycznia 2025. [dostęp 2025-12-02].

[pol-8] 1 2 Piotr Pytlakowski: Michałowski Jacek. polityka.pl, 13 października 2010. [dostęp 2026-01-14].

[9] M.P. z 2015 r. poz. 964 (ISAP).

[10] M.P. z 2007 r. Nr 9, poz. 97 (ISAP).

[11] M.P. z 2005 r. Nr 74, poz. 1018 (ISAP).

[12] Ar Triju Zvaigžņu ordeni apbalvotie, sākot no 2004. gada 1.oktobra. president.lv. s. 91. [dostęp 2016-09-27]. (łot.).

[13] Ordonnance Souveraine n° 4.047 du 20 novembre 2012 portant nominations dans l’Ordre de Saint-Charles. legimonaco.mc, 23 listopada 2012. [dostęp 2013-12-10]. (fr.).

[14] Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. kongehuset.no, marzec 2013. s. 44–45. [dostęp 2013-12-05]. (norw.).

[15] Eesti Vabariigi teenetemärgid. president.ee. [dostęp 2014-11-28]. (est.).

[16] Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana. quirinale.it. [dostęp 2015-09-26]. (wł.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]