Andrzej Wielowieyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Wielowieyski
Andrzej Wielowieyski Senat RP 02.JPG
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1927
Warszawa
Poseł do PE VI kadencji
Okres od 26 sierpnia 2008
do 13 lipca 2009
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Jan Wielowieyski (ur. 16 grudnia 1927 w Warszawie) – polski polityk, działacz katolicki, opozycjonista z czasów PRL.

Poseł na Sejm I, II i III kadencji (1991–2001), senator I (1989–1991) i V kadencji (2001–2005), w latach 1989–1991 wicemarszałek Senatu I kadencji, w latach 2008–2009 poseł do Parlamentu Europejskiego. Kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys[edytuj]

W latach 1942–1945 angażował się w działalność oddziału partyzanckiego Armii Krajowej. Od 1945 do 1948 należał do Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici.

Działalność w PRL[edytuj]

W 1947 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach rozpoczął pracę w Ministerstwie Skarbu. W latach 1952–1955 pracował w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych, a następnie do 1961 w Miejskiej Komisji Planowania Gospodarczego w Warszawie. Od 1961 do 1978 był współpracownikiem miesięcznika „Więź”. W latach 1972–1980 zajmował stanowisko sekretarza Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. Był członkiem Komisji Ekspertów przy Prezydium Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego podczas strajków w sierpniu 1980. W 1981 został powołany na kierownika ekspertów „Solidarności” zgrupowanych w ramach Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych. Od 1981 do 1985 zasiadał w Prymasowskiej Radzie Społecznej. Uczestniczył w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. W 1989 brał udział po stronie opozycji w obradach plenarnych Okrągłego Stołu oraz w zespole do spraw gospodarki i polityki społecznej.

Działalność w III RP[edytuj]

W 1989 został wybrany na senatora I kadencji z województwa katowickiego jako kandydat Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. 19 lipca 1989 podczas wyboru Prezydenta PRL przez Zgromadzenie Narodowe celowo oddał głos nieważny, przez co wraz z kilkoma innymi parlamentarzystami OKP umożliwił wybór na to stanowisko Wojciecha Jaruzelskiego. W Senacie pełnił wówczas funkcję wicemarszałka oraz (do 1990) przewodniczącego senatorów Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Był wśród założycieli ROAD, potem przystępował do Unii Demokratycznej, Unii Wolności, Partii Demokratycznej i Unii Europejskich Demokratów.

W latach 1991, 1993 i 1997 uzyskiwał mandat posła na Sejm I, II i III kadencji z listy kolejno UD i UW z okręgów warszawskich: nr 1 (1991–1993) i nr 1 (1993–2001). W komisjach sejmowych zajmował się głównie budżetem, sprawami gospodarczymi oraz samorządem terytorialnym.

W 2001 został wybrany na senatora V kadencji z okręgu podwarszawskiego z ramienia Bloku Senat 2001. W latach 2003–2005 zasiadał w kole senackim Unii Wolności, później Partii Demokratycznej. W wyborach parlamentarnych w 2005 bez powodzenia ubiegał się ponownie o mandat senatora, uzyskawszy w okręgu warszawskim około 136 tys. głosów.

Zasiadł we władzach krajowych Partii Demokratycznej, należy też do Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego. W 2004 w wyborach do PE zdobył drugi wynik w okręgu warszawskim na liście Unii Wolności. W 2008 po śmierci Bronisława Geremka zadeklarował zamiar objęcia po nim miejsca w Parlamencie Europejskim[2]. Ślubowanie poselskie złożył 26 sierpnia tego samego roku[3]. W 2009 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję z listy koalicji Porozumienie dla Przyszłości (jako kandydat Partii Demokratycznej).

W 2006 został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4]. W 2011 Bronisław Komorowski nadał mu Order Orła Białego[5][6].

Życie prywatne[edytuj]

Mąż Zofii Wielowieyskiej z domu Tyszkiewicz, urodzonej w 1929, taterniczki i żeglarki, a także działaczki społecznej, z którą mają siedmioro dzieci[7]. Ojciec m.in. Dominiki Wielowieyskiej, dziennikarki „Gazety Wyborczej”.

Wybrane publikacje[edytuj]

Przypisy

  1. Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001, s. 33. ISBN 83-7059-503-0.
  2. Wielowieyski obejmie mandat europosła po prof. Geremku. gazeta.pl, 22 lipca 2008.
  3. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego
  4. M.P. z 2006 r. Nr 80, poz. 807
  5. M.P. z 2012 r. poz. 329
  6. Ordery z okazji Święta Niepodległości. prezydent.pl, 10 listopada 2011.
  7. Zofia Wielowieyska, Justyna Dąbrowska: Jak pożyjesz, to będziesz wiedziała. tygodnikpowszechny.pl, 14 grudnia 2014.

Bibliografia[edytuj]