Michał Janiszewski (1926–2016)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Janiszewski
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1926
Poznań
Data śmierci 3 lutego 2016
Przebieg służby
Lata służby 1950–1991
Stanowiska szef gabinetu MON i przewodniczącego KOK
Późniejsza praca minister-szef URM,
szef Kancelarii Prezydenta PRL/RP
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Brązowa Odznaka „Za zasługi w ochronie porządku publicznego” Order Czerwonej Gwiazdy (Czechosłowacja) Order Przyjaźni Narodów Medal za Umacnianie Braterstwa Broni 60 years saf rib.png
Michał Janiszewski
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1926
Poznań
Data śmierci 3 lutego 2016
Minister-szef Urzędu Rady Ministrów
Okres od 12 listopada 1985
do 12 września 1989
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Stanisław Marcinkowski
Następca Jacek Ambroziak
Szef Kancelarii Prezydenta PRL/RP
Okres od 13 września 1989
do 21 grudnia 1990
Przynależność polityczna bezpartyjny
Następca Jarosław Kaczyński

Michał Konrad Janiszewski[1][2] (ur. 15 czerwca 1926 w Poznaniu[2], zm. 3 lutego 2016[3]) – polski generał dywizji Wojska Polskiego, doktor nauk wojskowych, minister-szef Urzędu Rady Ministrów (1985–1989), szef Kancelarii Prezydenta PRL/RP (1989–1990).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 15 czerwca 1926 w Poznaniu w rodzinie lekarza Stanisława Janiszewskiego (ur. 1893) i Marii z domu Schmidt (ur. 1903)[2][4]. Od 1950 służył w Wojsku Polskim, początkowo w Wojskach Łączności, a następnie w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Od 1950 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1972 pełnił funkcję szefa gabinetu generała Wojciecha Jaruzelskiego (w latach 1972–1981 jako ministra obrony narodowej, a w okresie 1984–1989 jako przewodniczącego Komitetu Obrony Kraju). Kierował także Urzędem Rady Ministrów od 17 lutego 1981 w czasie pełnienia funkcji premiera przez Jaruzelskiego oraz w kolejnych gabinetach – Zbigniewa Messnera i Mieczysława Rakowskiego (od 1985 jako członek rządu, minister-szef Urzędu Rady Ministrów). Od 13 września 1989 do 21 grudnia 1990 był szefem Kancelarii Prezydenta PRL/RP.

Od grudnia 1981 do lipca 1983 wchodził w skład Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

W 1976 został awansowany do stopnia generała brygady, a w 1983 do stopnia generała dywizji. Był doktorem nauk wojskowych. W grudniu 1990 zakończył zawodową służbę wojskową i działalność publiczną. W styczniu 1991, w wieku 64 lat został przeniesiony w stan spoczynku.

Zmarł 3 lutego 2016 w wieku 89 lat[3] i został pochowany 11 lutego 2016 na cmentarzu Junikowo w Poznaniu[5]. Data pogrzebu nie była podana do publicznej wiadomości, pogrzeb miał charakter wyłącznie rodzinny.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W dokumentach IPN występuje pod imionami: Michał Konrad Stanisław.
  2. a b c Michał Konrad Janiszewski (pol.). Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2017-06-20].
  3. a b Zmarł gen. Janiszewski, najbliższy współpracownik W.Jaruzelskiego. dzieje.pl, 03-02-2016. [dostęp 2017-01-28].
  4. Rodzina Janiszewskich w spisie ludności z 1931 roku. (pol.). Szukajwarchiwach.pl. [dostęp 2017-01-28].
  5. Miejsce pochówku Michała Janiszewskiego (pol.). Urząd Miasta Poznania. [dostęp 2017-01-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon historii Polski z 1995, s. 273
  • J. Królikowski,Generałowie i Admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, tom II, str. 47–50