Jan Łysek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Jana Łyska na cmentarzu ewangelickim w Cieszynie

Jan Łysek (ur. 7 lipca 1887 w Jaworzynce, zginął 5 listopada 1915 w bitwie pod Kostiuchnówką nad Styrem) – nauczyciel, działacz kulturalno-oświatowy, poeta związany z Cieszynem i Śląskiem Cieszyńskim.

Życiorys[edytuj]

Był synem Jana i Ewy z Heczków. Ukończył kolejno szkołę ludową w Istebnej i polskie gimnazjum Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego w Cieszynie. Po ukończeniu paralelki przy seminarium nauczycielskim w Cieszynie w 1908 roku pracował jako nauczyciel w Datyniach Dolnych, Suchej Średniej i Jaworzu, gdzie od 1912 roku był kierownikiem szkoły. Był działaczem Polskiego Towarzystwa Nauczycielskiego i jednym z inicjatorów powołania skautingu na Śląsku Cieszyńskim. Swoje utwory drukował na łamach pisma Zaranie Śląskie, a jego najwybitniejszym dziełem jest dramat Śpiący rycerze.

W 1914 wstąpił do formowanego na Śląsku Legionu Śląskiego[1] w ramach Legionów Polskich, gdzie dowodził kompanią II Brygady. Zginął w bitwie pod Kostiuchnówką nad Styrem na Wołyniu, a w 1929 r. jego zwłoki zostały sprowadzone do Cieszyna i spoczęły na cmentarzu ewangelickim. Jego imieniem została nazwana jedna z ulic w Cieszynie.

Kazimierz Nitsch nazwał go „śląskim Tetmajerem[2].

Został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Cieszynie.

Przypisy

  1. Alicja Sęk, "Szlakiem Legionu Śląskiego ziemi cieszyńskiej"
  2. K. Kiereś, Jan Łysek - poeta i żołnierz, "Kalendarz Cieszyński 2008", Cieszyn 2007, s. 124.

Bibliografia[edytuj]

  • Orszulik B., Poeta i legionista, "Kalendarz Cieszyński 1990", Cieszyn 1989, s. 125-127.