Jan Czyżowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Ligęzów z Czyżowa

Jan Czyżowski (Jan Ligęza z Czyżowa) herbu Półkozic (1373-1459) – przedstawiciel możnego rodu rycerskiego. Starosta sandomierski w latach 1431-1439, kasztelan sandomierski w latach 1433-1435, wojewoda sandomierski w latach 1433-1437[1]. Następnie sięgnął po najbardziej prestiżowe urzędy: wojewoda krakowski w latach 1437-1438, a następnie kasztelan krakowski 14381458, namiestnik królewski w Małopolsce i na Rusi z ramienia Władysława Warneńczyka po jego wyjeździe na Węgry oraz w okresie bezkrólewia (14401447). Po objęciu tronu przez Kaziemierza Jagiellończyka był jednym z zaufanych króla. Reprezentował on stanowisko królewskie w trudnych rokowaniach z Zakonem Krzyżackim w Łasinie na początku wojny trzynastoletniej (1455) [2].

W 1458 musiał ustąpić z kasztelanii krakowskiej. Rok później zmarł. Nie zostawił męskiego potomka, więc wszystkie dobra odziedziczyła jego jedyna córka Agnieszka Ligęza Czyżowska, która wyszła za Jana Zaklikę z Międzygórza. Ich potomkowie będą się pisać nazwiskiem jej ojca "Zaklika Czyżowski" lub "Zaklika z Czyżowa".

31 grudnia 1435 roku podpisał akt pokoju w Brześciu Kujawskim[3].

Przypisy[edytuj]

  1. Franciszek Kusiak: Rycerze średniowiecznej Europy łacińskiej. Warszawa: PIW, 2002, s. 238. ISBN 83-06-02890-2.
  2. Anna Sochacka: Jan z Czyżowa, namiestnik Władysława Warneńczyka: kariera rodziny Półkozów w średniowieczu. Lublin: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, 1993. ISBN 9788322705612.
  3. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, t. 4, Wilno 1764, s. 133.