Joachim Badeni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joachim Badeni
Kazimierz Stanisław Badeni
Ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 14 października 1912
Bruksela
Data i miejsce śmierci 11 marca 2010
Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja dominikanie
Prezbiterat 1950
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Autograf o. Joachima Badeniego w książce pt. Boskie oko czyli po co człowiekowi religia (Wydawnictwo Literackie 2003)
Kazimierz Badeni (pierwszy od lewej) Kraków lata 30

Joachim Badeni, właśc. Kazimierz Stanisław hrabia Badeni herbu Bończa (ur. 14 października 1912 w Brukseli, zm. 11 marca 2010 w Krakowie) – polski prezbiter rzymskokatolicki, dominikanin, mistyk, duszpasterz akademicki, rekolekcjonista, hrabia, autor książek.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rodowód i lata młodzieńcze[edytuj | edytuj kod]

Syn dyplomaty, radcy poselstwa austriackiego w Belgii hrabiego Ludwika Badeniego (1873-1916) i Szwedki Alicji z domu Ancarcrona (1889-1985). Potomek rodu Badenich, których wpływy polityczne i potęga finansowa sprawiły, że Galicję i Lodomerię nazywano niegdyś Republiką Badeńską. Imię otrzymał po dziadku Kazimierzu Badenim (1846-1909), namiestniku Galicji i premierze Austro-Węgier z nadania cesarza Franciszka Józefa (w latach 1895-1897). W 1914 rodzina Badenich przeniosła się do Szwajcarii, a następnie do Wiednia, gdzie dwa lata później zmarł jego ojciec. Od 1916 zamieszkał razem z matką w Busku na dzisiejszej Ukrainie. Po ponownym zamążpójściu jego matki za arcyksięcia Karola Olbrachta Habsburga z Żywca urodziło się jego przyrodnie rodzeństwo: brat Karol Stefan (ur. 1921), siostry: Maria Krystyna (ur. 1923) i Renata Maria (ur. 1931) oraz zmarły w wieku dziecięcym Olbracht Maksymilian.

Studia i okres II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

W roku 1930 zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum Państwowym im. M. Kopernika w Żywcu. Ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim (1937)[1].

Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Rumunii, następnie przez Jugosławię i Grecję dostał się do Marsylii, a następnie do Coëtquidan w Bretanii, gdzie wstąpił do 3. Kompanii Strzeleckiej formującego się we Francji wojska polskiego. Następnie w szeregach Strzelców Podhalańskich. Walczył pod Narwikiem, we Francji i Maroku. Był sekretarzem misji polskiej w Gibraltarze. Od początku 1943 przeniesiony do sztabu gen. Władysława Sikorskiego w Anglii. Następnie w brygadzie spadochronowej.

W tym czasie poznał Józefa Marię (o. Innocentego) Bocheńskiego, który pogłębił w nim, istniejące już wcześniej, powołanie kapłańskie. W lipcu 1943 wstąpił do seminarium duchownego w Anglii, w lipcu 1944 – do nowicjatu dominikanów w Howkesyard. 16 sierpnia 1945 w dniu imienin Joachima (stąd przyjęte przez niego imię zakonne) złożył pierwszą profesję.

Kapłaństwo[edytuj | edytuj kod]

Od 1947 mieszkał w Polsce, gdzie odbył studia teologiczne. W 1950 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Stanisława Rosponda. Był m.in. duszpasterzem akademickim w Poznaniu (1957-1975), Wrocławiu (1975-1976) i Krakowie (1977-1988).

Dorobek[edytuj | edytuj kod]

Był m.in. współtwórcą krakowskiego duszpasterstwa akademickiego „Beczka”, duchowym opiekunem rodzącego się w Polsce Ruchu Odnowy w Duchu Świętym.

Wśród jego zainteresowań duchowych były m.in. buddyzm zen, psychologia głębi Junga, nauka Mistrza Eckharta i twórczość Tolkiena. W artykułach wspomnieniowych uznawany za mistyka, choć sam mówił o sobie, że jest prorokiem[2]. Wspominane są też przykłady uzdrowień za jego pośrednictwem, choć sam Badeni nigdy nie mówił o tym publicznie[2].

Po 90. roku życia zaczęły się ukazywać jego książki wspomnieniowe, dotyczące zarówno spraw teologicznych, jak i egzystencjalnych (rozmowy spisywane przez dziennikarzy mediów katolickich, m.in. Artura Sporniaka, Jana Strzałkę, czy Alinę Petrową). Jego książka Sekrety mnichów czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie, napisana wspólnie z o. Leonem Knabitem, wyróżniona została Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca w styczniu 2008. Żadnej książki nie napisał własnoręcznie, wszystkie dyktował, lub są one efektem wywiadów[2].

Zmarł 11 marca 2010 o godz. 1.16 w nocy w krakowskim klasztorze oo. Dominikanów przy ul. Stolarskiej. Jego ostatnie słowa brzmiały: Wesele przygotowane. Oblubieniec nadchodzi. Idę tańczyć[3]. Pochowany został 15 marca 2010 r. na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Za zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, „za osiągnięcia w pracy naukowej oraz działalność duszpasterską w środowisku akademickim” został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Boskie oko, czyli po co człowiekowi religia. Z o. Joachimem Badenim i o. Janem Andrzejem Kłoczowskim rozmawiają Artur Sporniak i Jan Strzałka, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2003, ​ISBN 83-08-03522-1​.
  • Autobiografia. Z ojcem Joachimem Badenim rozmawiają Artur Sporniak i Jan Strzałka, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2004, ​ISBN 83-08-03656-2​.
  • Fotel z widokiem na pole, Poznań: W drodze, 2004, ​ISBN 83-7033-515-2​.
  • Kobieta boska tajemnica (rozmowy z Judytą Syrek), Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2006, ​ISBN 83-60293-44-9​.
  • Kobieta i mężczyzna – Boska miłość (rozmowy z Sylwestrem Szeferem), Kraków: Wydawnictwo AA, 2007, ​ISBN 978-83-61060-05-5​.
  • Śmierć? Każdemu polecam (rozmowy z Aliną Petrową-Wasilewicz), Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2007, ​ISBN 978-83-7569-012-5​.
  • Sekrety mnichów czyli sprawdzone przepisy na szczęśliwe życie (współautor: Leon Knabit), Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2007, ​ISBN 978-83-7569-005-7​.
  • O kapłaństwie, celibacie i małżeństwie z rozsądku (rozmowy z Aliną Petrową-Wasilewicz), Kraków: Wydawnictwo M, 2009, ​ISBN 978-83-7595-067-0​.
  • ... żywot wieczny. Amen. O tym, co czeka nas po śmierci, Kraków: Dom Wydawniczy Rafael, 2009, ​ISBN 978-83-7569-100-9​.
  • Prosta modlitwa (współautorka: Alina Petrowa-Wasilewicz), Kraków: Wydawnictwo M, 2010, ​ISBN 83-60293-44-9​.
  • Uwierzcie w koniec świata! Współczesne proroctwo o powtórnym przyjściu Chrystusa (rozmowy z Judytą Syrek), Kraków: Znak, 2010, ​ISBN 978-83-240-1407-1​.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Autobiografia: Z ojcem Joachimem Badenim rozmawiają Artur Sporniak i Jan Strzałka. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2009. ISBN 83-08-03656-2.
  2. a b c Artur Sporniak, Jan Strzałka: Mieliśmy mistyka. Tygodnik Powszechny, 2010-03-16. [dostęp 2012-06-12].
  3. Langusta na palmie: Nocny Złodziej 2 - Odcinek 1 - Nocne oczekiwania. youtube.pl, 2018-12-03. [dostęp 2018-12-09].
  4. Order dla Ojca Joachima hr. Kazimierza Badeni. prezydent.pl, 2010-03-15. [dostęp 2016-11-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maria Krystyna Habsburg, Adam Tracz, Krzysztof Błecha, Księżna. Wspomnienia o polskich Habsburgach, Żywiec: Bonimed, 2009, ISBN 978-83-930106-0-8, OCLC 751386081.
  • Adam Tracz, Krzysztof Błecha, „Ostatni król Polski” Karol Stefan Habsburg, Bonimed 2012, ​ISBN 978-83-930106-1-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]