Kamienica Loitzów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Loitzów
w Szczecinie
Obiekt zabytkowy nr rej. A-796 z 11.06.1954
Ilustracja
Kamienica Loitzów w Szczecinie
Państwo  Polska
Miejscowość Szczecin
Adres ul. Kurkowa 1,
70-543 Szczecin
Typ budynku kamienica
Styl architektoniczny gotyk
Rozpoczęcie budowy 1539
Ukończenie budowy 1547
Zniszczono 1944
Odbudowano 1955
Pierwszy właściciel Hans Loitz
Kolejni właściciele Książęta pomorscy, Rosenhandt, Bracia Dubendorf
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
Kamienica Loitzów w Szczecinie
Kamienica Loitzów
w Szczecinie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Loitzów w Szczecinie
Kamienica Loitzów
w Szczecinie
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kamienica Loitzów w Szczecinie
Kamienica Loitzów
w Szczecinie
Ziemia53°25′31,0″N 14°33′33,3″E/53,425278 14,559250

Kamienica Loitzów (niem. Schweitzerhof[1]) – jeden z najbardziej znanych i najcenniejszych zabytków Szczecina z epoki późnego gotyku, jeden z niewielu przykładów dawnego budownictwa mieszczańskiego w mieście.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kamienicę budowano stopniowo w latach 1539–1547 na polecenie bankierskiego rodu Loitzów (m.in. Hans II i Anna Loitz). Po bankructwie rodziny Loitzów i ich ucieczce do Polski w 1572 kamienicę przejęli Książęta pomorscy. Po upadku Księstwa pomorskiego dom w połowie XVII w. stał się siedzibą szwedzkiego radcy Rosenhandta[1].

W XVIII wieku dom przejęli bracia Dubendorf. Założyli w niej cukiernię zwaną odtąd Dworem Szwajcarskim[1]. Podczas II wojny światowej w roku 1944 w wyniku nalotu wnętrze kamienicy zostało doszczętnie wypalone.

Odbudowano ją w 1955 r., od tego czasu mieści się tu Liceum Plastyczne[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Cechy charakterystyczne budynku:

  • bogata dekoracja maswerkowa nawiązującą do zdobień pobliskiego Zamku Książąt Pomorskich
  • charakterystyczne, skośne okna na klatce schodowej – wieży
  • wbudowana w elewację wschodnią płaskorzeźba „Nawrócenie św. Pawła”. Płaskorzeźba pochodzi z połowy XVI w. i wykonana została w warsztacie Hansa Schencka – nadwornego rzeźbiarza elektora brandenburskiego Joachima II. Na ścianie budynku znajduje się kopia rzeźby – oryginał przechowywany jest w szczecińskim muzeum.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Encyklopedia Szczecina. T. I A-O. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999, s. 404–405. ISBN 83-87341-45-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]