Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczy
Ilustracja
Widok od ul. Gdańskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres ul. Gdańska 30
Styl architektoniczny eklektyzm, neobarok
Architekt Józef Święcicki
Kondygnacje 3
Rozpoczęcie budowy 1895
Ukończenie budowy 1896
Pierwszy właściciel Oskar Ewald
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczy
Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczy
Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczy
Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczy
Ziemia53°07′42″N 18°00′22″E/53,128333 18,006111

Kamienica Oskara Ewalda w Bydgoszczykamienica położona w Bydgoszczy przy ul. Gdańskiej 30, na rogu z ul. Krasińskiego.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Kamienicę wzniesiono w latach 1895–1896 dla fotografa Oskara Ewalda. Projektantem budynku był budowniczy Józef Święcicki, który w dekoracji fasady użył charakterystycznych dla swoich realizacji form eklektycznych, głównie neobarokowych. W najwyższej kondygnacji budynku znajdowała się pierwotnie pracownia fotograficzna właściciela. Miała ona formę narożnej nadbudówki wpiętej w połać dachu, przekrytego przeszklonym dachem. Zakład fotograficzny zajmował łącznie część parteru i dwa ostatnie piętra.

Na początku XX wieku, na parterze budynku znajdowała się kwiaciarnia prowadzona przez Annę Stössel.

W 1919 atelier fotograficzne (ówczesny adres: ul. Gdańska 154) zostało kupione od spadkobierców Oskara Ewalda przez Władysławę Spiżewską - pierwszą polską kobietę-fotografa w Bydgoszczy. W budynku dysponowała ciemnią oraz przebieralnią dla klientów, których przemieszczano na trzecie piętro windą. W 1924 pod pretekstem niesprawności windy została ona unieruchomiona (w istocie właścicielom kamienicy chodziło o zamknięcie zakładu, prowadzonego przez kobietę bulwersująca swoim życiem prywatnym konserwatywne społeczeństwo), co istotnie jeszcze w tym samym roku spowodowało zamierzony skutek. Po 1924 atelier stało puste przez dekadę, po czym zostało przebudowane na mieszkanie. Dźwig windy nie został już naprawiony, a w 1936 dokonano jego demontażu.

W 2016 przeprowadzono remont dachu[1], a od sierpnia 2018 do stycznia 2019 remont elewacji budynku (koszt: 440 tys. zł)[2].

W 2017 odsłonięto na nim tablicę pamiątkową z informacją o Spiżewskiej[3][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003