Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczy
Ilustracja
Widok od ul. Gdańskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres ul. Gdańska 28
Styl architektoniczny historyzm malowniczy
Architekt Fritz Weidner
Kondygnacje 4
Rozpoczęcie budowy 1897
Ukończenie budowy 1898
Pierwszy właściciel Thomas Frankowski
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczy
Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczy
Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczy
Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczy
Ziemia53°07′42″N 18°00′22″E/53,128333 18,006111

Kamienica Thomasa Frankowskiego w Bydgoszczykamienica położona w Bydgoszczy przy ul. Gdańskiej 28.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Budynek stoi we wschodniej pierzei ul. Gdańskiej, w pobliżu skrzyżowania z ul. Krasińskiego.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Kamienicę wzniesiono w latach 1897–1898 dla rzeźnika Thomasa Frankowskiego, według projektu architekta Fritza Weidnera. Dom powstał na miejscu wcześniejszej zabudowy, pochodzącej z 3. ćwierci XIX wieku.

Od około 1909 roku w budynku mieściła się siedziba działającego od 1892 roku na mocy państwowej koncesji Bydgoskiego Instytutu Nauki Handlu Józefa Madejewskiego. Placówka dydaktyczna prowadziła kursy rachunkowości, geografii handlu, nowoczesnej korespondencji, stenografii i maszynopisania. W okresie międzywojennym w budynku działała firma Seifert & Forster zajmująca się produkcją i sprzedażą rowerów.

Kamienica prezentuje formy architektury malowniczej w fazie przejściowej między eklektyzmem, a secesją. Całość elewacji jest w celowy sposób zakomponowana asymetrycznie, co jest środkiem wyrazu architekta, odejścia od dekoracji sztukatorskiej na rzecz dekoracyjnego rozmieszczenia elementów architektonicznych: okien, arkadowych loggii, wykuszy, balkonów, szczytów i daszków[1].

We wnętrzach zachowała się oryginalna klatka schodowa, drzwi oraz dekoracyjne witraże.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jastrzębska-Puzowska Iwona: Poglądy artystyczne i twórczość bydgoskiego architekta Fritza Weidnera. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. zeszyt 5. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 2000

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003