Karol Tangermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Karol Tangermann (ur. 14 maja 1799 roku w Budzisławiu, zm. 12 sierpnia 1844 roku w Łodzi) – pierwszy prezydent Łodzi.

Syn osadników niemieckich. Władał dobrze językiem polskim i niemieckim co było dużym atutem w jego karierze administracyjnej. Był bliskim współpracownikiem Rajmunda Rembielińskiego.

Po 1838 roku rozpoczęto brukowanie ulic, ustawiono 21 ulepszonych latarni olejowych, rozpoczęto budowę szpitala. Na ulicach Łodzi pojawiły się dorożki jako środki komunikacji publicznej, utworzono szkoły elementarne. W tych też latach na ulicy Łodzi pojawili się policjanci konni.

W czasie pracy przeziębił się i zmarł 12 sierpnia 1844 roku. Lekarz miejski stwierdził, że przyczyną śmierci było "częściowe przepracowanie się na służbie".

Kiedy zaczynał swoje urzędowanie miasto liczyło 4000 mieszkańców, w chwili jego śmierci Łódź liczyła 14,5 tysiąca mieszkańców i była drugim po Warszawie miastem w Królestwie Kongresowym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]