Józef Niewiadomski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Niewiadomski
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1933
Łódź
Minister budownictwa, gospodarki przestrzennej i komunalnej
Okres od 12 listopada 1985
do 17 lipca 1986
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Następca Jerzy Bajszczak
Prezydent Łodzi
Okres od 6 września 1978
do 12 grudnia 1985
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Jerzy Lorens
Następca Jarosław Pietrzyk
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Józef Stanisław Niewiadomski (ur. 2 stycznia 1933 w Łodzi) – polski polityk i działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, prezydent Łodzi (1978–1985) i minister budownictwa, gospodarki przestrzennej i komunalnej (1985–1986).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1945 należał do Związku Młodzieży Polskiej (był m.in. wiceprzewodniczącym Zarządu Dzielnicowego Łódź Śródmieście), a od 1951 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1954–1955 pracował w szkolnictwie, był także związany z harcerstwem jako zastępca komendanta (1957–1963) i komendant (1968–1970) Chorągwi Łódzkiej Związku Harcerstwa Polskiego. Pełnił obowiązki I sekretarza Komitetu Dzielnicowego PZPR Łódź Śródmieście (1974–1976), a od 1986 do 1989 był I sekretarzem Komitetu Łódzkiego PZPR[1]. Jednocześnie w latach 1986–1990 zasiadał w Komitecie Centralnym PZPR. Od 12 listopada 1985 do 17 lipca 1986 był ministrem budownictwa, gospodarki przestrzennej i komunalnej w rządzie Zbigniewa Messnera.

W latach 1977–1978 był wiceprezydentem, a w okresie 1978–1985 pełnił obowiązki prezydenta Łodzi i wojewody łódzkiego. Przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W latach 2002–2006 sprawował mandat radnego Łodzi. Od 24 lutego 2010 do listopada 2010 był ponownie radnym miejskim[2][3]. W wyborach w 2010 ubiegał się o wybór do rady VI kadencji[4], a w wyborach w 2014 o mandat radnego sejmiku województwa łódzkiego[5] (także bez powodzenia).

Odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991
  • Kto jest kim w Polsce 1984, Wyd. Interpress, Warszawa 1984, s. 668