Marian Minor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Minor
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1902
Łódź
Data i miejsce śmierci 29 kwietnia 1973
Warszawa
Prezydent Łodzi
Okres od 16 lipca 1949
do 24 maja 1950
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Eugeniusz Stawiński
Przewodniczący Rady Narodowej miasta Łodzi
Okres od 24 maja 1950
do 27 maja 1952
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Następca Ryszard Olasek
Poseł I kadencji Sejmu PRL
Okres od 20 listopada 1952
do 20 listopada 1956
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Grób Mariana Minora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Marian Minor (ur. 25 listopada 1902 w Łodzi, zm. 29 kwietnia 1973 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, minister, prezydent Łodzi, poseł.

Urodził się w rodzinie robotniczej. Miał wykształcenie podstawowe. W okresie międzywojennym był działaczem komunistycznym, członkiem KZMP, KPP. Podczas wojny przebywał w ZSRR, był oficerem Polskich Sił Zbrojnych (następnie ludowego Wojska Polskiego) w latach 1943–1945.

Od 1945 był członkiem PPR. W latach 1946–1948 był I sekretarzem KW PPR w Łodzi, następnie I sekretarzem KW PPR i KW PZPR w Poznaniu (1948–1949) i I sekretarzem KW PZPR w Bydgoszczy (1949).

Był posłem na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) i Sejm PRL I kadencji (1952–1956).

Od czerwca 1949 do maja 1950 był prezydentem Łodzi, a potem przewodniczącym Prezydium Rady Narodowej Łodzi (do kwietnia 1952).

Był ministrem przemysłu mięsnego i mleczarskiego (od kwietnia do listopada 1952) oraz handlu wewnętrznego (od listopada 1952 do sierpnia 1957). Następnie był wiceministrem przemysłu lekkiego do końca 1967.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]