Katarina Barley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Katarina Barley
Katarina Barley-6824.jpg
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1968
Kolonia
Minister sprawiedliwości Niemiec
Okres od 14 marca 2018
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Heiko Maas
Minister ds. rodziny, osób starszych, kobiet i młodzieży Niemiec
Okres od 2 czerwca 2017
do 14 marca 2018
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Manuela Schwesig
Następca Franziska Giffey
Katarina Barley signature.png

Katarina Barley (ur. 19 listopada 1968 w Kolonii[1]) – niemiecka polityk i prawniczka, w latach 2015–2017 sekretarz generalny Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD), posłanka do Bundestagu, w latach 2017–2018 minister do spraw rodziny, osób starszych, kobiet i młodzieży, od 2018 minister sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się jako córka lekarki i brytyjsko-niemieckiego dziennikarza[2]. Studiowała prawo na Uniwersytecie w Marburgu oraz na Université Paris-Sud. W 1993 i 1998 zdała państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia, a w 1998 doktoryzowała się na Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münster[1][3].

Praktykowała jako adwokat, pracowała też w administracji parlamentu Nadrenii-Palatynatu i jako asystentka Renate Jaeger, sędzi Federalnego Trybunału Konstytucyjnego. Później orzekała jako sędzia, po czym przeszła do pracy w ministerstwie sprawiedliwości i ochrony konsumentów w rządzie krajowym Nadrenii-Palatynatu[1][3].

Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W latach 1994–1998 była radną dzielnicową, w latach 2005–2011 zasiadała w radzie miasta Schweich. W wyborach parlamentarnych w 2013 uzyskała mandat posłanki do Bundestagu[3]. W 2015 objęła stanowisko sekretarza generalnego SPD[1].

2 czerwca 2017 dołączyła do trzeciego rządu Angeli Merkel jako minister do spraw rodziny, osób starszych, kobiet i młodzieży[1]. Zastąpiła na tej funkcji Manuelę Schwesig[4]. W tym samym roku ponownie wybrana do niższej izby federalnego parlamentu[5]. We wrześniu 2017 objęła tymczasowo resort pracy i spraw społecznych w związku z wyborem Andrei Nahles na przewodniczącą frakcji socjaldemokratów[6].

W marcu 2018 została ministrem sprawiedliwości i ochrony konsumentów w czwartym gabinecie dotychczasowej kanclerz[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Lebenslauf: Dr. Katarina Barley (niem.). bmfsfj.de. [dostęp 2017-06-09].
  2. Katarina Barley (niem.). munzinger.de. [dostęp 2017-06-09].
  3. a b c Dr. Katarina Barley (niem.). bundestag.de. [dostęp 2017-06-09].
  4. Passt schon (niem.). tagesschau.de, 2 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-09].
  5. Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen (niem.). bundeswahlleiter.de. [dostęp 2017-09-26].
  6. Barley soll Arbeitsministerium von Nahles mit übernehmen (niem.). rp-online.com, 27 września 2017. [dostęp 2017-11-17].
  7. Minister und Minis­te­rinnen der neuen Bun­des­regierung vereidigt (niem.). bundestag.de, 14 marca 2018. [dostęp 2018-03-14].