Frank-Walter Steinmeier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frank-Walter Steinmeier
Frank-Walter Steinmeier
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1956
Detmold
Minister spraw zagranicznych Niemiec
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Okres urzędowania od 17 grudnia 2013
Poprzednik Guido Westerwelle
Wicekanclerz
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Okres urzędowania od 21 listopada 2007
do 28 października 2009
Poprzednik Franz Müntefering
Następca Guido Westerwelle
Minister spraw zagranicznych Niemiec
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Okres urzędowania od 22 listopada 2005
do 28 października 2009
Poprzednik Joschka Fischer
Następca Guido Westerwelle
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Frank Walter Steinmeier (po lewej) i Javier Solana

Frank-Walter Steinmeier (ur. 5 stycznia 1956 w Detmold) – niemiecki polityk należący do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec, szef urzędu kanclerskiego Gerharda Schrödera w latach 1999–2005, minister spraw zagranicznych Niemiec od listopada 2005. Sprawował również funkcję przewodniczącego Rady Europejskiej w pierwszej połowie 2007. Od 21 listopada 2007 do 28 października 2009 również wicekanclerz i minister spraw zagranicznych w rządzie Angeli Merkel. Kandydat SPD na kanclerza Niemiec w 2009.

Edukacja i młodość[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Nadrenii Północnej-Westfalii. Po ukończeniu szkoły średniej pełnił służbę wojskową od 1974 do 1976. Po jej odbyciu, rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Juliusa Liebiga w Gießen. W 1982 zdał swój pierwszy, a w 1986 drugi egzamin państwowy z prawa. Pracował jako asystent profesora (specjalizacja w prawie publicznym i naukach politycznych) na Uniwersytecie w Giessen do czasu obrony swojej pracy doktorskiej w 1991.

Steinmeier jest żonaty i ma jedną córkę.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od początku lat 90. współpracował z byłym kanclerzem Niemiec Gerhardem Schröderem, który wówczas zajmował stanowisko premiera Dolnej Saksonii. W 1991 został doradcą do spraw prawa medialnego i komunikacji z mediami w biurze ówczesnego premiera w Hanowerze. W latach 1993–1994 był dyrektorem ds. personalnych w biurze premiera. W 1996 został podsekretarzem stanu oraz Szefem Kancelarii Premiera Dolnej Saksonii. W wyniku wygranych przez SPD wyborów parlamentarnych w 1998 i objęciu fotela kanclerskiego przez Gerharda Schrödera w listopadzie tego samego roku, Steinmeier objął stanowisko Szefa Urzędu Kanclerskiego w Bonn, a od 1999 w Berlinie. Sprawował między innymi funkcję koordynatora służb specjalnych. W tym czasie, nazywany był szarą eficjencją, gdyż znany był ze swojego efektywnego i skutecznego zarządzania (aluzja do przydomku szara eminencja).

Po wyborach parlamentarnych i utworzeniu Wielkiej Koalicji CDU/CSU – SPD, 13 października 2005 został desygnowany na stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie kanclerz Angeli Merkel. Był pierwszym ministrem spraw zagranicznych Niemiec wywodzącym się z SPD od 1969.

Na nadzwyczajnym kongresie partii w Berlinie 18 października 2008 oficjalnie wybrano go kandydatem SPD na urząd kanclerski w wyborach parlamentarnych zaplanowanych na 2009. Po wyborach SPD znalazło się jednak w opozycji. Po kolejnej elekcji – w 2013, Steinmeier wrócił na urząd szefa niemieckiego MSZ.