Sigmar Gabriel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sigmar Gabriel
Sigmar Gabriel Berlin 2015-08-29-v.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 września 1959
Goslar
Minister spraw zagranicznych Niemiec
Okres od 27 stycznia 2017
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Frank-Walter Steinmeier
Wicekanclerz Niemiec
Okres od 17 grudnia 2013
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Philipp Rösler
Minister gospodarki i energii Niemiec
Okres od 17 grudnia 2013
do 27 stycznia 2017
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Philipp Rösler
Następca Brigitte Zypries
Minister środowiska, ochrony przyrody i bezpieczeństwa reaktorów atomowych Niemiec
Okres od 22 listopada 2005
do 28 października 2009
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Jürgen Trittin
Następca Norbert Röttgen
Signature Sigmar Gabriel.png

Sigmar Gabriel (ur. 12 września 1959 w Goslar[1]) – niemiecki polityk i samorządowiec, w latach 1999–2003 premier Dolnej Saksonii, działacz Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD) i od 2009 jej przewodniczący, w latach 2005–2009 minister środowiska, minister gospodarki i energii w latach 2013–2017, od 2013 wicekanclerz, a od 2017 minister spraw zagranicznych.

Życiorys[edytuj]

W 1979 zdał egzamin maturalny, po czym odbył dwuletnią służbę wojskową. Studiował germanistykę, politologię i socjologię na Uniwersytecie w Getyndze. Zdał państwowe egzaminy nauczycielskie. W latach 80. pracował jako nauczyciel w ramach kształcenia osób dorosłych. Członek związku zawodowego IG Metall oraz organizacji pracowniczej AWO[1].

W 1977 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W latach 1990–2005 był posłem do landtagu Dolnej Saksonii. Zasiadał też w radzie powiatu Goslar (1987–1998) oraz radzie miasta Goslar (1991–1999). W latach 1998–1999 i 2002–2005 przewodniczył klubowi deputowanych SPD w landtagu[1]. W grudniu 1999 objął stanowisko premiera Dolnej Saksonii w miejsce Gerharda Glogowskiego, który ustąpił po roku urzędowania. Funkcję tę pełnił do końca kadencji, w marcu 2003 zastąpił go Christian Wulff z Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU)[2].

W wyborach w 2005 po raz pierwszy uzyskał mandat deputowanego do Bundestagu. Od listopada 2005 do października 2009 był ministrem środowiska, ochrony przyrody i bezpieczeństwa reaktorów atomowych w pierwszym rządzie Angeli Merkel tworzonym przez koalicję CDU/CSU i SPD[1].

W 2009 utrzymał mandat poselski na kolejną kadencję[1]. Socjaldemokraci przeszli wówczas do opozycji wobec nowego gabinetu dotychczasowej kanclerz. 13 listopada 2009 Sigmar Gabriel zastąpił Franza Münteferinga na funkcji przewodniczącego federalnych struktur Socjaldemokratycznej Partii Niemiec[3], stając się tym samym liderem opozycji. W kampanii wyborczej w 2013 publicznie wzywał Zielonych do zawiązania porozumienia przeciwko Angeli Merkel[4].

Po wyborach, w których ponownie został wybrany do Bundestagu, doszło jednak do odnowienia po czterech latach koalicji chadeków i socjaldemokratów. W grudniu 2013 w trzecim gabinecie Angeli Merkel lider socjaldemokratów został wicekanclerzem oraz ministrem gospodarki i energii[1]. W styczniu 2017 przeszedł na urząd ministra spraw zagranicznych[5]

Życie prywatne[edytuj]

Z pierwszą żoną, Munise Demirel, z którą się rozwiódł, ma córkę Saskię[6]. W 2012 poślubił Anke Stadler, z którą ma córkę Marie[7].

Przypisy

  1. a b c d e f Sigmar Gabriel (niem.). bundestag.de. [dostęp 2016-11-01].
  2. Rulers: Germany: States after 1945 (ang.). rulers.org. [dostęp 2016-11-01].
  3. SPD hebt Gabriel auf den Thron (niem.). spiegel.de, 13 listopada 2009. [dostęp 2016-11-01].
  4. German SPD leader woos Greens for anti-Merkel alliance (ang.). reuters.com, 27 kwietnia 2013. [dostęp 2016-11-01].
  5. Sigmar Gabriel nowym ministrem spraw zagranicznych Niemiec. forsal.pl, 27 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-27].
  6. Sigmar Gabriel wird zum zweiten Mal Vater (niem.). haz.de, 3 lutego 2012. [dostęp 2016-11-01].
  7. Persönlich (niem.). sigmar-gabriel.de. [dostęp 2016-11-01].