Kazimierz Stamirowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Stamirowski
Ilustracja
podpułkownik kawalerii podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1884
Cieciułów, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 11 października 1943
KL Auschwitz, Polska pod okupacją III Rzeszy
Przebieg służby
Lata służby 1914-1943
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Ułanów Legionów Polskich
7 Pułk Ułanów Lubelskich
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii
Piłsudski na Moście Poniatowskiego w czasie przewrotu majowego. Kazimierz Stamirowski – pierwszy z lewej.

Kazimierz Stamirowski (ur. 6 lutego 1884 w Cieciułowie, zm. 11 października 1943 w KL Auschwitz) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, adiutant marszałka Józefa Piłsudskiego, urzędnik i działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1914-1917 walczył w szeregach 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym internowany przez Niemców w Beniaminowie. Po uwolnieniu oficer Komendy Naczelnej POW.

10 listopada 1918 uczestniczył w powitaniu powracającego z internowania w Magdeburgu Józefa Piłsudskiego. Tego samego dnia został oficerem do zleceń Piłsudskiego, a następnie adiutantem Naczelnika Państwa. Następnie w okresie 1919–1922 kolejno: szef Wydziału IV Biura Wywiadowczego Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (wywiad ofensywny), szef Oddziału II 2 Armii WP, następnie w centrali Oddziału II Sztabu Generalnego.

W roku 1923 w stanie nieczynnym. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Wojennej (1924) dowódca 7 Pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckim. W czasie przewrotu majowego 1926 roku opowiedział się po stronie Józefa Piłsudskiego[1]. Po przewrocie majowym w latach 1926–1929 szef sztabu DOK IX w Brześciu. Od 1929 ponownie w stanie nieczynnym, od 1934 r. w rezerwie.

Od marca 1929 Dyrektor Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych RP i podsekretarz stanu w Prezydium Rady Ministrów. Od kwietnia 1932 urzędujący prezes, a od 1938 prezes Państwowego Banku Rolnego (w latach 1933-1938 wiceprezes Banku wykonujący obowiązki prezesa). Dyrektor Banku Akceptacyjnego. Prezes Polskiego Związku Zachodniego.

Po agresji Niemiec na Polskę aresztowany, osadzony w niemieckim obozie koncentracyjnym KL Auschwitz i rozstrzelany tam za organizację konspiracji (Związek Organizacji Wojskowej) w obozie[2].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • chorąży – 1 kwietnia 1916 r.
  • podporucznik – 1 listopada 1916 r.
  • podpułkownik – 1 grudnia 1924 r. ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 r. i 10 lokatą w korpusie oficerów zawodowych kawalerii

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Czubiński, Przewrót majowy 1926 roku, Warszawa 1989, s. 169.
  2. Jej celem było wywołanie powstania w obozie i uwolnienie więźniów. Gestapo obozowe wykryło ją po roku istnienia. We wrześniu 1943 r. w KL Auschwitz osadzono w bunkrach bloku nr 11 74 więźniów. Obozowe gestapo po śledztwie połączonym z intensywnymi przesłuchaniami i biciem część więźniów zwolniło. Pozostałych w liczbie 54 rozstrzelano pod Ścianą Straceń w dniu 11 października 1943 r. Było wśród nich 28 członków Związku Organizacji Wojskowej w obozie, w tym jej przywódcy: Juliusz Gilewicz, jego brat Kazimierz Gilewicz, Zygmunt Bończa-Bohdanowski, ppłk lotnictwa Teofil Dziama, Jan Mosdorf, Tadeusz Paolone i Kazimierz Stamirowski
  3. Dekret Wodza Naczelnego L. 3423 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 43, s. 1722)
  4. M.P. z 1931 r. Nr 260, poz. 345
  5. Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 4597/22 (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 315)
  6. Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 6285/22 G.M.I. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 11, s. 348)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Gałęzowski, Cztery sylwetki. Konspiracja piłsudczykowska w kraju 1939–1947, Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej nr 5-6 (88-89), maj-czerwiec 2008, ISSN 1641-9561, s. 147-150.
  • Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 43.
  • Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931, s. 17.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 117, 817.
  • Lista oficerów Wojska Polskiego z lat 1914-1939. Kazimierz Stamirowski. officersdatabase.appspot.com. [dostęp 24 listopada 2014].