Konkwista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Konkwistador)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Rekonkwista.
Pedro de Valdivia zakłada Santiago (obraz Pedro Liry)

Konkwista (hiszp. conquista – podbój, zdobycie) – hiszpańskie i portugalskie wyprawy zbrojne, podejmowane od końca XV wieku w celu podboju nowo odkrytych terytoriów. Terror stosowany przez konkwistadorów wobec ludności tubylczej doprowadził m. in. do wytępienia wielu plemion oraz zniszczenia cywilizacji Azteków i Inków.

Ówczesnym usprawiedliwieniem dla konkwisty było szerzenie religii chrześcijańskiej wśród ludów w nowo odkrytych terenach w Amerykach, Afryce i Indiach. De facto sprowadzało się to do rozszerzania władzy monarchii oraz wzbogacaniu się poprzez grabież i zdobywanie siły roboczej - niewolników. Przyczyny konkwisty są dość szerokie. Po zakończeniu toczonej na Półwyspie Iberyjskim przeciwko Maurom rekonkwisty, zarówno Królestwo Portugalii jak i połączone unią Kastylia i Aragonia szukały dalszych dróg ekspansji. Dla bezrobotnej od pewnego czasu szlachty konkwista oznaczała nowe zajęcie, dawała jednocześnie szansę szybkiego awansu społecznego rzeszom niższych warstw społecznych, które w Nowym Świecie szukały lepszego życia – przykładem takiej kariery może być jeden z bardziej znanych konkwistadorów (hiszp. conquistador - zdobywca) Francisco Pizarro. Konkwistadorami, których działania wynikały z żądzy łupów i przygód byli też: Hernán Cortés i Vasco Núñez de Balboa[1].

 Zobacz też kategorię: Konkwistadorzy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa (K-Q). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.