Konstal 106N

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
106N/106Na
Dane ogólne
Producent Konstal
Lata produkcji 106N: 1977, 1985, 1987
106Na: 1991
Miejsce produkcji Polska Chorzów
Dane techniczne
Liczba członów 1
Długość 13 500 mm
Szerokość 2400 mm
Wysokość 3060 mm
Masa 16 800 kg
Rozstaw wózków 1435 mm
Liczba i moc silników 4 × 41,5 kW
Wnętrze
Liczba miejsc siedzących 20
Liczba miejsc ogółem 125
Niskopodłogowość 0%
Wysokość podłogi 910 mm
Portal Portal Transport szynowy

106N i 106Na – typy tramwajów wytwarzanych przez zakłady Konstal w Chorzowie.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Tramwaj 106N bazuje na rozwiązaniach konstrukcyjnych wagonu 105N, zaś wersja 106Na jest rozwinięciem 106N. Główną zmianą w stosunku do poprzednika (pudło pozostawiono bez zmian) jest zastosowanie impulsowego rozruchu tyrystorowego na miejsce rozrusznika i styczników co miało zmniejszyć energochłonność.

W wersji 106Na zamontowano nowy układ rozruchu oraz zmodyfikowany pulpit motorniczego (jak w odmianie 105Ne). Pomimo że tramwaj nie był awaryjny, został wycofany ze względu na brak części zamiennych do nietypowej aparatury. Ostatecznie wagony 106Na zostały również przebudowane na 105Na.

Dostawy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Miasto Typ Lata dostaw Liczba Numery taborowe
 Polska Poznań 106N 1987 2 265–266
Szczecin 106Na 1991 2 781–782 [1]
Warszawa 106N 1985–1987 5 2001–2005 [2]
106Na 1992 2 2008–2009 [3]
Łączna liczba: 11

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

Wagony 106N dostarczono do Warszawy w liczbie 5 sztuk wyprodukowanych w latach 1977, 1985 i 1987. Do roku 1995 wszystkie zostały przebudowane na typ 105Na.

W 1987 r. do Poznania trafiły dwa wagony 106N o numerach fabrycznych 2397 i 2398. Otrzymały one numery taborowe 265 i 266. Ze względu na brak elementów sterownika rozruchu uruchomiono je dopiero w marcu 1988. Początkowo eksploatowano je w dwuwagonowym składzie na linii nr 6. Po tygodniu jazd próbnych, podczas jazdy pokazowej dla przedstawicieli władz, przedsiębiorstw komunikacji miejskich i placówek naukowych, pociąg uległ awarii rozruchu. Podczas naprawy ujawniono także inne usterki w układzie elektrycznym. Po naprawie, w dniu 20 lipca 1988 r., składy ponownie uruchomiono, by odbyć jazdę próbną poza zajezdnią, jednak wówczas ponownie uległ awarii sterownik rozruchu i jeden z silników. W związku z tym wagony odstawiono, a elementy sterujące rozruchem odesłano do Instytutu Elektrotechniki w Warszawie. Odstawione wagony przebudowano w 1989 r. na typ 105Na, zaś ich numery taborowe zmieniono na 332 i 333. Wagon 333 ponownie przebudowano w 2004 r., tym razem na typ 105NaD[4].

Tramwaje 106Na wyprodukowano w liczbie 8 sztuk w latach 1991–1992, jednak sprzedano tylko 4 egzemplarze – po 2 do Szczecina i Warszawy. Wagony warszawskie poddano ostatecznie w roku 2003 modernizacji poprzez montaż silników prądu przemiennego i falowników. W Szczecinie natomiast, po kilkuletnim przestoju, spowodowanym problemami z nietypowymi częściami zamiennymi, w 2001 r. na krótki okres uruchomiono jeden z wagonów, po czym oba wagony skasowano.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. konjo: Konstal 106Na (pol.). mkm.szczecin.pl, 2006-05-27. [dostęp 2017-12-29].
  2. MKM 101: WAGONY TYPU 106N (pol.). tramwar.republika.pl, 2008-02-25. [dostęp 2017-12-29].
  3. MKM 101: WAGONY TYPU 106Na (pol.). tramwar.republika.pl, 2013-11-09. [dostęp 2017-12-29].
  4. Piotr Dudkiewicz, Tramwaje w Poznaniu, Poznań 2005, Kolpres ​ISBN 83-920784-1-1​, str. 183 i str. 219-220