Konstal 105NT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstal 105NT
Ilustracja
Techniczny wóz Konstal 105NT w krakowskiej zajezdni Podgórze
Dane techniczne
Liczba członów 1
Długość 13500 mm
Szerokość 2400 mm
Wysokość 3060 mm
Masa 16800 kg
Rozstaw wózków 6000 (?) mm
Rozstaw osi w wózkach 1900 mm
Liczba i moc silników 4 × 41,5 kW
Prędkość maksymalna 72 km/h
Wnętrze
Liczba miejsc siedzących 20/23
Liczba miejsc ogółem 125/121
Wysokość podłogi 890 mm
Portal Portal Transport szynowy

Konstal 105NT – powstały w 1984 roku przy współpracy zakładu Konstal i Akademii Górniczo-Hutniczej (silnikowy wagon tramwajowy jednokierunkowy, jednoczłonowy oparty na wagonie typu 105N). W 1989 roku w zakładzie wyprodukowano serię informacyjną w ilości 10 wagonów. Do Krakowa trafiło 6 z nich, do Poznania 2 sztuki, a pozostałe 2 wagony trafiły do GOPu.[1]

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Wagon oparty na konstrukcji Konstal 105N. Od pierwowzoru różnił się zastosowaniem elektronicznego rozrządu tyrystorowego i centralnym luzowaniem hamulców szczękowych (w przypadku awarii mógł zostać użyty przełącznik luzujący hamulce znajdujący się w szafie aparaturowej). Zmianę kierunku jazdy przełączano nie dźwignią nawrotnika, a stacyjką, systemem otwierania drzwi przez pasażerów oraz wyposażeniem światła awaryjne.[2]

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

Kraków[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wagony będące jeszcze prototypami otrzymały numery 1 i 2, wagony seryjne otrzymały numery od 3 do 6. Wagony numer 2 i 3 przemianowano potem na techniczne 1202 i 1203[3]. Na początku XXI wieku wagony zostały wycofane. Wagon 1202 użyty był w testach pod kątem tramwaju dwusystemowego (gdy ciągnięty przez drezynę motorową jeździł po krakowskich torach kolejowych).[4][5] W 2009 roku MPK Kraków sprowadziło z GOP-u ostatni zachowany tramwaj 105NT i oznaczyło go jako 1001. Do dzisiaj służy jako holownik, głównie do przetaczania nowych tramwajów.

Poznań[edytuj | edytuj kod]

Poznań otrzymał w 1989 roku dwa wagony typu 105NT o numerach fabrycznych 2888 i 2884. oznaczono je odpowiednio numerami taborowymi 314 i 315, a bazę dla wozów umieszczono w zajezdni przy ul. Fortecznej. Po okresie prób, weszły do służby liniowej wożąc pasażerów na liniach numer: 20 i 23.[6] W 1997 ostatecznie wycofano ze służby oba wozy. Wynikało to z dużej awaryjności konstrukcji i braku części zamiennych (wcześniej, przez około 3 lata wagony eksploatowano pojedynczo na liniach 3 i 4 przekładając części z jednego wozu do drugiego).[7] W 2000 rozebrano nadwozia tych wagonów. Na bazie pozostałych podwozi z użyciem fabrycznie nowych, dostarczonych z Konstalu pudeł o numerach 05/S i 05/P, powstały dwa wagony z nowym elektronicznym impulsowym układem rozruchowym wyprodukowanym przez firmę KIEPE, a opartym na układach chopperowych. Wagon 314 wyposażono w nowy system sterowania rozruchem i hamowaniem instalując sterowany ręczną dźwignią zadajnik jazdy, zamiast stosowanych dotychczas pedałów. Zaś 315 przebudowano, wzorując się na wagonach 105NaD, na wagon czynny doczepny. Po modyfikacji zmieniono ich oznaczenia na 105NTW1 (nr 314) i 105NTW2 (nr 315).[8] W 2010 r. zostały przebudowane na wagony 105Na, w związku z tym eksploatacja wagonów 105NT w Poznaniu została zakończona.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tramwaj 105NT
  2. Piotr Dutkiewicz, Tramwaje w Poznaniu, Poznań 2005, Kolpress ​ISBN 83-920784-1-1​, str. 184
  3. www.kmk.krakow.pl - Konstal 105NT, www.kmk.krakow.pl [dostęp 2017-11-24].
  4. Krakowska Komunikacja Miejska - autobusy, tramwaje - Konstal 105NT
  5. Wyborcza.pl, krakow.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-24].
  6. Piotr Dutkiewicz, Tramwaje w Poznaniu, Poznań 2005, Kolpress ​ISBN 83-920784-1-1​, str. 184 i str. 219
  7. Piotr Dutkiewicz, Tramwaje w Poznaniu, Poznań 2005, Kolpress ​ISBN 83-920784-1-1​, str. 199
  8. Piotr Dutkiewicz, Tramwaje w Poznaniu, Poznań 2005, Kolpress ​ISBN 83-920784-1-1​, str. 204 i str. 219