Koropiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koropiec
Коропець
Ilustracja
Pałac w Koropcu
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png tarnopolski
Rejon monasterzyski
Powierzchnia 8,61 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

3508
407 os./km²
Nr kierunkowy +380 3555
Kod pocztowy 48370
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Koropiec
Koropiec
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Koropiec
Koropiec
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Koropiec
Koropiec
Ziemia 48°56′19″N 25°10′46″E/48,938611 25,179444
Portal Portal Ukraina

Koropiec (ukr. Коропець) - osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie monasterzyskim obwodu tarnopolskiego.

W II Rzeczypospolitej wieś była siedzibą gminy wiejskiej Koropiec w powiecie buczackim, województwo tarnopolskie. W 1929 roku liczyła 5366 mieszkańców.

Historia[edytuj]

Do początku XVI w. Koropiec należał do dóbr królewskich. Pierwszy kościół parafialny wybudowany tu został w 1421 r. W 1615 r. wieś była już własnością Stefana Potockiego, wojewody bracławskiego. Dziedziczona w rodzinie Potockich przez dwa stulecia.

Przy końcu XVIII w. Koropiec nabyty została przez Mysłowskich h. Rawicz . Nowi właściciele w pocz. XIX w. wybudowali klasycystyczny pałacyk. W 2. poł. XIX w. właścicielem był Alfred Mysłowski, zamiłowany hodowca koni i uczestnik wyścigów. Żoną jego była Helena z Młockich, jedna z uznanych piękności Lwowa. Urokowi pałacu w Koropcu (między innymi marmurowe żłoby w stajniach) nie mógł oprzeć się marszałek Sejmu Galicyjskiego ( namiestnik c.k.) Stanisław Badeni, który nie bez oporów ze strony właścicieli nabył pałac od syna Alfreda (Alfreda jr) w 1893. Po nim zaś majątek przypadł najmłodszemu jego synowi, Stefanowi, który był jego właścicielem do 1939 r.

Zabytki[edytuj]

  • pałac - pierwotny klasycystyczny pałac zwieńczony czterospadowym dachem został wzniesiony przez Mysłowskich na początku XIX w. Stanisław Badeni przebudował pałac po 1893 r. na wielkopańską rezydencję w stylu neorenesansowym[1]. Po 1945 r. mieścił się w nim dom dziecka i szkoła. Pałac otacza park krajobrazowy z początku XIX w. Przed 1939 r. park miał 200 ha, obecnie około 6 ha.
  • kościół rzymskokatolicki pw. św. Mikołaja konsekrowany w 1882 r. Zrujnowany w okresie Ukraińskiej SRR po wysiedleniu z tych ziem Polaków gdy zamieniono go na magazyn ziarna. Remontowany po upadku ZSRR z inicjatywy polskiego duchownego i działacza kresowego ks. Ludwika Rutyny.
  • cmentarz katolicki z 650 polskimi nagrobkami.
  • cerkiew na Przewoźcu pw. Zaśnięcia Bogarodzicy z 1785 r.
  • pomnik Anieli Krzywoń poległej w bitwie pod Lenino, Polki z położonej na północ wsi Puźniki.

Ludzie związani z Koropcem[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Koropiec - rzeka, dopływ Dniestru, przepływa między innymi przez miasto Monasterzyska.

Przypisy

  1. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, T. 7, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1995, s. 90-96.

Linki zewnętrzne[edytuj]