Kotlina Liberecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kotlina Liberecka
Zitavska panev CZ I4A-4.png
Położenie Kotliny Libereckiej na obszarze Czech
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Masyw Czeski
Podprowincja Sudety z Przedgórzem Sudeckim
Makroregion Sudety Zachodnie
Mezoregion Kotlina Liberecka
Zajmowane
jednostki
administracyjne
 Czechy

Kotlina Liberecka (332.33) – obniżenie tektoniczne położone w północnych Czechach pomiędzy Górami Izerskimi na wschodzie, Górami Żytawskimi na zachodzie i Grzbietem Jesztiedzkim na południowym zachodzie.

Kotlina Liberecka to w polskim nazewnictwie i regionalizacji utworzonej przez prof. Kondrackiego, obszar na południe od Obniżenia Żytawsko-Zgorzeleckiego (Kotliny Żytawskiej), znajdujący się całkowicie po stronie czeskiej. Obejmuje on teren dorzecza Nysy Łużyckiej, jak i samą rzekę tylko w czeskim górnym biegu.

W nazewnictwie czeskim Kotlina Liberecka i Obniżenie Żytawsko-Zgorzeleckie są traktowane jako jeden region.

Geologia Kotliny[edytuj | edytuj kod]

Kotlina Liberecka stanowi południowy fragment Kotliny Turoszowskiej, zapadliska tektonicznego wypełnionego trzeciorzędowymi osadami jeziornymi z grubymi pokładami węgla brunatnego, przełomowej doliny Nysy.

Podłoże zbudowane jest z fragmentów bloku karkonosko-izerskiego, przede wszystkim z gnejsów i granitów rumburskich, a podrzędnie - amfibolitów.

W kilku miejscach starsze skały przebite są przez trzeciorzędowe bazalty.