Kozia Przełęcz Wyżnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kozia Przełęcz Wyżnia
Ilustracja
Od lewej: Kozi Wierch, Kozia Przełęcz Wyżnia, Kozie Czuby, Kozia Przełęcz, Zamarła Turnia, Zmarzła Przełęcz
Państwo  Polska
Wysokość 2240 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry
Sąsiednie szczyty Kozi Wierch, Kozie Czuby
Data zdobycia 18 czerwca 1904 r.
Pierwsze wejście ks. Walenty Gadowski, Klemens Bachleda, Jakub Gąsienica Wawrytko
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Kozia Przełęcz Wyżnia
Kozia Przełęcz Wyżnia
Ziemia49°13′08,59″N 20°01′35,77″E/49,219053 20,026603

Kozia Przełęcz Wyżnia (słow. Vyšné Kozí sedlo, niem. Obere Kozia-Scharte, węg. Felső-Kozia-csorba[1]) – położona na wysokości ok. 2240 m n.p.m. wąska tatrzańska przełęcz w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich, w masywie Koziego Wierchu. Oddziela od siebie wierzchołek Koziego Wierchu (2291 m) od Kozich Czub (2266 m). Jej północno-wschodnie zbocza opadają do Dolinki Koziej, południowo-zachodnie do Pustej Dolinki[1].

Pierwszy odnotowany pobyt na przełęczy:

Przez Wyżnią Kozią Przełęcz prowadzi szlak Orla Perć. Zejście z Kozich Czub na przełęcz prowadzi południową stroną grani przez dużą płytę i stopnie. Ubezpieczone jest klamrami i łańcuchami. Do 2012 r. miało tutaj miejsce 5 wypadków śmiertelnych[3].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony – znakowana czerwono Orla Perć z przełęczy Zawrat na Krzyżne (na odcinku Zawrat – Kozi Wierch od lipca 2007 r. ruch odbywa się wyłącznie w kierunku wschodnim z Zawratu w kierunku Koziego Wierchu).
  • Czas przejścia z Zawratu na Kozi Wierch: 3:10 h, z powrotem przejście zabronione
  • Czas przejścia z Koziego Wierchu na Krzyżne: 3:30 h, z powrotem 3:35 h[4]
Orla Perć. Widok na Kozią Przełęcz Wyżnią z Kozich Czub

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część II. Zawrat – Żółta Turnia. Warszawa: Sport i Turystyka, 1951.
  3. Dariusz Dyląg: Orla Perć. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Rewasz, 2012. ISBN 978-83-62460-23-6.
  4. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.