Krzysztof Wielicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Wielicki
Ilustracja
Krzysztof Wielicki w czasie prelekcji w Bibliotece Śląskiej w Katowicach
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1950
Szklarka Przygodzicka

Krzysztof Jerzy Wielicki (ur. 5 stycznia 1950 w Szklarce Przygodzickiej, gm. Ostrzeszów) – polski wspinacz, taternik, alpinista i himalaista. Piąty człowiek na Ziemi, który zdobył Koronę Himalajów i Karakorum.

Życiorys[edytuj]

Górskie wędrówki rozpoczął w harcerstwie, a pasję kontynuował podczas studiów. Pełnił funkcję szefa Komisji Turystyki Zrzeszenia Studentów Polskich na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. Pierwsze wspinaczki stały się jego udziałem w Sokolikach w maju 1970 roku. W lutym 1972 roku był uczestnikiem letniego kursu wspinaczkowego i obozu zimowego, których kierownikiem była Wanda Rutkiewicz.

Latem 1973 roku podczas obozu w Dolomitach odnotował pierwsze zagraniczne sukcesy. Wspólnie z Bogdanem Nowaczykiem jako pierwsi dokonali jednodniowego przejścia drogi Via Italiano-Francese na Punta Civetta[1]. W późniejszych latach był uczestnikiem wypraw w góry Kaukazu, Hindukuszu i Pamiru.

17 lutego 1980 roku jako członek narodowej wyprawy na Mount Everest pod kierownictwem Andrzeja Zawady, wspólnie z Leszkiem Cichym dokonali pierwszego zimowego wejścia na ośmiotysięcznik. Był to sukces polskiego himalaizmu, który początkowo był kwestionowany przez himalaistę Reinholda Messnera.

Krzysztof Wielicki oprócz Mount Everestu jest jeszcze pierwszym zimowym zdobywcą Kanczendzongi i Lhotse. Na Lhotse stanął samotnie w noc sylwestrową w gorsecie, który nosił po uszkodzeniu kręgosłupa w górach. Na Broad Peak „wbiegł” solo w ciągu jednego dnia (pierwsze na świecie wejście z bazy na szczyt ośmiotysięcznika w ciągu jednej doby). Na Dhaulagiri (w 16 godzin) i Sziszapangmę wspiął się sam, wytyczając nowe drogi. Nikt też nie towarzyszył mu podczas wejścia na szczyt Gaszerbruma II. Świadkami samotnego wejścia na Nanga Parbat, jedną z największych ścian Ziemi, byli jedynie pakistańscy pasterze obserwujący jego wyczyn z oddalonych łąk. Brał udział w kilku wyprawach na K2. Dopiero podczas czwartej, latem 1996, wytrwałość została nagrodzona – wszedł na szczyt Filarem Północnym z dwoma włoskimi alpinistami. Po biwaku niedaleko szczytu zejście zamieniło się w dramatyczną i szczęśliwie zakończoną akcję sprowadzania skrajnie wycieńczonego Włocha. W akcji ratunkowej pomagali dwaj inni polscy himalaiści: Ryszard Pawłowski i Piotr Pustelnik, którzy także w tym czasie atakowali K2. W 1996 roku otrzymał tytuł Giganta przyznawany przez poznański oddział „Gazety Wyborczej”.

Zorganizował wyprawę zimową (Polska Wyprawa Zimowa Netia K2 2002-2003) na K2, która jednak nie zdobyła szczytu. Na przełomie lat 2006/2007 podjął kolejną zimową próbę zdobycia ośmiotysięcznika, tym razem Nanga Parbat, lecz z powodu skrajnie trudnych warunków pogodowych musiał wycofać się wraz ze swoim zespołem. W 2013 roku był kierownikiem ekspedycji, której celem było pierwsze zimowe wejście na Broad Peak. 5 marca 2013 szczyt zdobyli Adam Bielecki, Artur Małek, Maciej Berbeka oraz Tomasz Kowalski (dwaj ostatni zginęli podczas zejścia ze szczytu).

W 2000 roku został uhonorowany nagrodą Explorer (motto: „Explorare Ausis” – „Tym, którzy mają odwagę odkrywać”) podczas Explorers Festival w Łodzi. Krzysztof Wielicki jest członkiem The Explorers Club. W 2001 roku to blisko stuletnie stowarzyszenie nagrodziło alpinistę, jako pierwszego Polaka, prestiżową Lowell Thomas Award[2]. W latach 2005-2007 był członkiem Kapituły Nagrody Środowisk Wspinaczkowych „Jedynka”[3][4][5].

Podbój Korony Himalajów i Karakorum[edytuj]

  • Mount Everest (8848 m n.p.m.) 1980 – I zimowe wejście na ośmiotysięcznik
  • Broad Peak (8048 m) 1984 – I wejście na ośmiotysięcznik i powrót do bazy w jedną dobę (21,5 h), wejście solo
  • Manaslu (8163 m) 1984 – nową drogą oraz 1992 – drogą klasyczną
  • Kanczendzonga (8586 m) 1986 – I zimowe wejście
  • Makalu (8463 m) 1986 – nowym wariantem, w stylu alpejskim
  • Lhotse (8511 m) 1988 – pierwsze zimowe wejście, solo, w gorsecie ortopedycznym
  • Dhaulagiri (8156 m) 1990 – nową drogą, wejście solo
  • Annapurna (8091 m) 1991 – drogą Boningtona
  • Czo Oju (8201 m) 1993 – polską drogą
  • Sziszapangma (8021 m) 1993 – nową drogą, wejście solo
  • Gaszerbrum II (8035 m) 1995 – drogą klasyczną, wejście solo – oraz 2006 – drogą klasyczną
  • Gaszerbrum I (8068 m) 1995 – drogą japońską, w stylu alpejskim
  • K2 (8611 m) 1996 – drogą japońską
  • Nanga Parbat (8125 m) 1996 – drogą Kinschofera, wejście solo

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. KrzysztofK. Wielicki KrzysztofK., PiotrP. Drożdż PiotrP., Mój wybór. Wywiad - rzeka. Tom 1, 2014.
  2. The Explorers Club – The Lowell Thomas Award (ang.) [dostęp 2016-02-25]
  3. Jedynka 2005 przyznana!. wspinanie.pl. [dostęp 2012-03-21].
  4. Nagroda Środowisk Wspinaczkowych - Jedynka: Finaliści Jedynki 2006 wyłonieni!. kfg.pl. [dostęp 2012-03-21].
  5. Nominacje do nagrody Jedynka za 2007 rok. pza.org.pl. [dostęp 2012-03-21].

Linki zewnętrzne[edytuj]