Leszek Elektorowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leszek Elektorowicz
Imiona i nazwisko Lesław Witeszczak
Data i miejsce urodzenia 29 maja 1924
Lwów
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Nagrody
Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (1999), Nagroda Miasta Krakowa (2000)

Leszek Elektorowicz, właśc. Lesław Witeszczak (ur. 29 maja 1924 we Lwowie) – poeta, prozaik, eseista, tłumacz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie wojny był karmicielem wszy w Instytucie prof. Weigla we Lwowie. Maturę zdał na tajnych kompletach. Był żołnierzem AK. Ukończył studia z filologii angielskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Debiutował w 1947 na łamach „Dziennika Literackiego”, przyjmując pseudonim Leszek Elektorowicz, pochodzący od nazwiska panieńskiego jego matki[1]. W latach 1950-1956 zaprzestał wszelkich publikacji i pracował w Bibliotece Jagiellońskiej, w Polskim Wydawnictwie Muzycznym jako korektor i w roku 1956/57 w I Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie jako nauczyciel języka angielskiego. W latach 1957–1971 był członkiem zespołu redakcyjnego tygodnika „Życie Literackie”; zwolniony z powodów politycznych. W latach 1972–1977 kierownik literacki teatru „Bagatela”, zwolniony za list protestacyjny przeciw represjom w Radomiu 1976. W latach 1981–1983 współzałożyciel i członek redakcji miesięcznika „Pismo”. W latach 1958–1983 członek Związku Literatów Polskich, od 1980 w Zarządzie Głównym. Członek PEN Clubu, ZAIKS-u, członek-założyciel Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, w latach 1983–1989 członek Zarządu Klubu Inteligencji Katolickiej. W roku 1966/67 uczestnik International Writing Program na University of Iowa. Prowadził wykłady na uniwersytetach USA (Berkeley, Austin, Chapel Hill, Durham). Prowadzi zajęcia z przekładu literackiego w Studium Literacko-Artystycznym na UJ. Od 2009 r. członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK). Jest członkiem Kapituły Medalu „Niezłomnym w słowie”[2].

Publikował m.in. w „Twórczości”, „Znaku”, „Tygodniku Powszechnym”, „Odrze”, „W drodze”, „Tygodniku Solidarność”, „Arce”, „Arcanach” Ogłaszał też teksty w pismach drugiego obiegu: „Zapis”, „Miesięcznik Małopolski”, „Czas Solidarności”. Jego wiersze i opowiadania były zamieszczane w zagranicznych antologiach i czasopismach w przekładach na język angielski, francuski, czeski, niemiecki, hebrajski.

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

Poezje[edytuj | edytuj kod]

  • „Świat niestworzony”, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1957
  • „Kontury”, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1962
  • „Przedmowy do ciszy”, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1968
  • „Całe kłamstwo świata”, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1983
  • „Jeden znak”, Kraków, Wyd. św. Stanisława, 1994
  • „Czasy i chwile”, Kraków, Baran i Suszczyński, 1998
  • „Niektóre stronice”, Kraków, Wydawnictwo Literackie,2004
  • „Z(a)myślenia”, Kraków, Wyd. Arcana, 2006
  • „Juwenilia i senilia”, Kraków, Księgarnia Akademicka, 2013
  • „Rąbek królestwa”, Kraków, Wyd. Arcana, 2016

Opowiadania[edytuj | edytuj kod]

  • „Rejterada”, Katowice, „Śląsk”, 1963
  • „Przechadzki Sylena”, Warszawa, Czytelnik, 1971
  • „Przeklęty Teatr”, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1977
  • „Być i nie być”, Kraków, Oficyna Literacka, 1993
  • „Nienawiść” Kraków, Wyd. Arcana 2001
  • „Mieć szczęście”, Kraków, Wyd.Arcana, 2009

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • „Gwiazdy drwiące”, Warszawa, Czytelnik, 1974
  • „W lochu Ferrary”, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1980

Szkice i eseje[edytuj | edytuj kod]

  • „Zwierciadło w okruchach”, Warszawa, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1966
  • „Z Londynu do Teksasu i dalej”, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1970
  • „Motywy zachodnie”, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 1973
  • „Anglosaskie muzy”, Kraków, Arcana, 1995

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

  • 1975 – Złoty Krzyż Zasługi
  • 1999 – Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
  • 2000 – Nagroda Miasta Krakowa
  • 2009 – Złoty Medal Gloria Artis
  • 2014 – nominacja do Nagrody Poetyckiej Orfeusz za tom „Juwenilia i senilia”[3]
  • 2016 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 17.06.2016, poz. 526)
  • 2017 – nominacja do Nagrody Poetyckiej Orfeusz za tom „Rąbek królestwa”[4]

Przypisy

  1. Elektorowicz: Niedługo zainstaluję Skype'a
  2. Medal Niezłomnym w Słowie. 13-grudnia.pl. [dostęp 13 października 2012].
  3. Orfeusz - Nagroda Poetycka im. K. I. Gałczyńskiego - nominowani. www.orfeusz-nagroda.pl. [dostęp 2015-07-05].
  4. Orfeusz - Nagroda Poetycka im. K. I. Gałczyńskiego - NOMINOWANI, www.orfeusz-nagroda.pl [dostęp 2017-06-09] (ang.).