Letnie Igrzyska Olimpijskie 1940

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Olympic rings with white rims.svg
XII Letnie Igrzyska Olimpijskie

Gtk-go-back-ltr.svg IO 1936 IO 1944 Gtk-go-forward-ltr.svg
Stolica igrzysk  Finlandia
Helsinki
Otwarcie odwołane
Zamknięcie odwołane
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

XII Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska XII Olimpiady) zostały odwołane na skutek wybuchu II wojny światowej.

Początkowo miały się one odbyć w Tokio (Imperium japońskie), ale Japonia oficjalnie 13 lipca 1938 roku, na wniosek ministerstw zdrowia, skarbu i handlu oraz spraw wewnętrznych wycofała się z ich organizacji, w związku z trwającą wówczas od przeszło roku japońską inwazją w Chinach. Później organizacja igrzysk została przekazana Helsinkom (Finlandia). Na początku stycznia 1939 komitet organizacyjny olimpiady w Helsinkach ogłosił, że dotychczas zamiar uczestnictwa w igrzyskach zgłosiło 20 państw (była wśród nich III Rzesza)[1].

Ostatecznie Igrzyska zostały odwołane z powodu rozpoczęcia II wojny światowej.

W obozie w Norymberdze-Langwasser jeńcy zorganizowali igrzyska olimpijskie[2], o których w 1980 powstał film fabularny "Olimpiada '40".

Polacy na olimpiadę helsińską[edytuj | edytuj kod]

W ramach polskich przygotowań do Olimpiady helsińskiej, w 1939 r., do wybuchu II wojny światowej, odbyła się seria ślubowań zawodników nominowanych do kadry narodowej. Między innymi w maju – w budynku łódzkiej YMCA – ślubowanie złożyli na ręce dyrektora łódzkiej YMCA Alojzego Trypki oraz prezesa oddz. łódzkiego Polskiego Związku Piłki Ręcznej – Albina Grabowskiego: Władysław Król, Józef Pisarski, Bolesław Banaś i Roman Kantor[3].

Przypisy

  1. 20 państw już zgłoszonych do igrzysk olimpijskich 1940 r.. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 5 z 8 stycznia 1939. 
  2. Warszawskie niemowle – Letnie_Igrzyska_Olimpijskie_1940
  3. Narodowe Arch. Cyfrowe, sygn. 1–M–889–2 (ślubowanie łódzkich olimpijczyków).