Lista pojęć związanych z wrestlingiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Poniżej znajduje się lista pojęć związanych z wrestlingiem. Ta rozrywka sportowa posiada wiele terminów charakterystycznych tylko dla niej[1]. W początkowych latach istnienia wrestlingu wiele z przedstawionych sformułować było znanych wyłącznie przez zawodników i osób bezpośrednio związanych z organizacją show, a określenia te służyły przede wszystkim do porozumiewania się w towarzystwie osób z zewnątrz[2][1]. W ostatnich latach ogólnodostępność Internetu pozwoliła na wzrost popularności tych terminów[1]. Części z nich używa się tylko w aspektach finansowych, zaś reszty odnośnie samych zawodników i ich walk[2].

Spis treści: Do góry - 0–9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

A[edytuj]

A-show[edytuj]

WrestleMania jest największym z A-shows WWE.
Gala wrestlingu, na której rywalizują ze sobą największe obecne gwiazdy federacji[1].

A-team[edytuj]

Grupa najlepszych zawodników federacji, którzy występują na A-show[1].

Abort[edytuj]

Nagłe zakończenie feudu, angle'a lub gimmicku bez podania oficjalnej przyczyny, najczęściej z powodu braku zainteresowania fanów[1].

Agent[edytuj]

Pracownik organizacji, często emerytowany weteran ringu, który pomaga zawodnikom układać pojedynki, planuje fabułę oraz przekazuje informacje od tak zwanych bookerów. Często działa jako łącznik pomiędzy zapaśnikami a kadrą zarządzającą wyższego szczebla. Czasami dba o trening i naukę młodych wrestlerów, którym często nie szczędzi słów krytyki. Przez niektóre organizacje agenci określani są jako producenci.

Alliance[edytuj]

Wspólna relacja (sojusz) pomiędzy dwoma lub więcej wrestlerami, którzy walczą wspólnie w tag teamach lub indywidualnych walkach. Sojusze są formowane często ze specyficznego powodu, przykładowo w celu zdobycia tytułów mistrzowskich lub pozbycia się innej grupy wrestlerów[3].

Angle[edytuj]

Fikcyjny storyline. Angle zaczyna się zwykle atakiem jednego zawodnika na drugiego (fizycznym lub psychicznym), co doprowadza do feudu[2]. Scenariusz angle'a może przewidywać jedną walkę lub nawet wieloletnią rywalizację.

Apter mag[edytuj]

Old-Schoolowy magazyn profesjonalnego wrestlingu, który trzyma się zasad kayfabe'u[1]. Termin pochodzi od współpracy magazynu z Billem Apterem, np. w przypadku Pro Wrestling Illustrated[1].

B[edytuj]

B-show[edytuj]

Wydarzenie, w którym rywalizują ze sobą zawodnicy znajdujący się "w środku stawki" w danej federacji. Czasami uczestniczą w nim dobrze znani zapaśnicy, którzy powracają po nieobecności lub kończą swoje kariery[1].

B-team[edytuj]

Grupa zawodników występujących w B-Show. Zazwyczaj rywalizują oni w tym samym czasie co zawodnicy z A-Team, ale w innej arenie. Czasem zdarza się, że federacja organizuje galę z zawodnikami z B-Teamu, aby przebadać nowy rynek.

Babyface[edytuj]

Face

Beat down[edytuj]

Przykład beat downu- The Shield atakują Kane'a
Sytuacja, w której wrestler zostaje zaatakowany najczęściej przez kilku zawodników, co doprowadza do jednostronnej walki, która kończy się ogłuszeniem zawodnika atakowanego na dłuższy czas.[1].

Blading[edytuj]

Przykład bladingu- Ric Flair na WrestleManii X8.
Zamierzone wykonanie cięcia, które wywołuje krwawienie u zawodnika, który to cięcie wykonał.

Blind[edytuj]

Sytuacja, gdy sędzia nie widzi obecnej sytuacji na ringu, co najczęściej jest wykorzystywane przez heeli do nieprzepisowej interwencji w pojedynek.

Blind tag[edytuj]

Zmiana w meczu tag-teamowym, którą wrestler znajdujący się w ringu wykonuje bez swojej wiedzy lub świadomości. Określenie to odnosi się także do sytuacji, w której to przeciwnik wykonującego zmianę nie jest świadom tego, że ona nastąpiła. Wystawia go to na blindside attack. Najczęściej dochodzi do takiej sytuacji, kiedy zawodnik walczący w ringu zostaje z niego wyrzucany przez liny lub jest spychany do własnego narożnika.

Blown spot[edytuj]

Missed spot.

Blow off[edytuj]

Finałowa walka feudu[1]. Czasem jest to ostatnia walka w federacji dla jednego lub więcej wrestlerów[1].

Blow up[edytuj]

Sytuacja, w której wrestler jest bardzo wyczerpany podczas walki[1].

Book[edytuj]

Ustalenie oraz wprowadzenie do karty gali dane wydarzenie. Osoba zajmująca się układaniem pojedynków oraz pisaniem storyline'ów określana jest jako "booker"[1]. Jest to odpowiednik scenarzysty. Określenie to czasem odnosi się także do osoby, która rekrutuje i/lub zatrudnia talenty do pracy w danej federacji. Określenia booking wrestlerzy używają także do określenia zaplanowanego pojedynku czy wystąpienia podczas show[1].

Booker[edytuj]

Osoba wykonująca booking.

Botch[edytuj]

Słynny botch Brocka Lesnara na WrestleManii XIX- podczas wykonywania Shooting Star Press Lesnar wylądował na głowie doznając obrażeń karku.
Wykonanie spotu w inny sposób niż było to pierwotnie planowane, w wyniku pomyłki, złej oceny sytuacji lub wypadku. Większość takich sytuacji jest niegroźna, zazwyczaj zawodnik zahacza o liny lub upada przed przeciwnikiem. Niestety, niektóre źle wykonane akcje mogą się skończyć poważnymi kontuzjami, a nawet śmiercią.

Brand[edytuj]

Formuła organizacji WWE w latach 2002-2011 i od 19 lipca 2016. Federacja jest podzielona na trzy brandy (dwa główne: Raw i SmackDown oraz brand rozwojowy NXT). Do brandu zalicza się własna tygodniówka (odziedziczona po swojej nazwie, przykładowo tygodniówka Raw), pasy mistrzowskie, roster wrestlerów i wrestlerek, zespół komentatorski, pracownicy z zaplecza, a także własne gale pay-per-view.

Brawl[edytuj]

Bójka pomiędzy zawodnikami, która nie ma miejsca podczas walki.

Broadway[edytuj]

Czasowa, krótkotrwała popularność danego wrestlera.

Bump[edytuj]

Przyjęcie akcji, która wiąże się z upadkiem z pewnej wysokości na matę.[1][4].

Burial/bury[edytuj]

Zaplanowane działania w celu obniżenia popularności lubianego przez fanów wrestlera. Odbywa się to poprzez działania promotora lub bookera zmuszające wrestlera do udziału w walkach typu squash, ciągłe porażki i/lub udział w mało interesujących feudach. Wrestler traci zaufanie ze strony organizacji, może otrzymać niepopularny gimmick, który powoduje spadek popularności u fanów. Może to być swego rodzaju zemsta bookera wobec wrestlera za pozaringowe scysje.

Business[edytuj]

Inaczej profesjonalny wrestling; tego określenia używa się w wypadku celowego pominięcia wyrazów "zawód" lub "sport"[2].

Bust open[edytuj]

Zacząć krwawić, zazwyczaj z głowy po otrzymaniu uderzenia krzesłem czy poprzez blade. Komentatorzy często wobec krwawiącego wrestlera używają określenia "busted (wide) open".

C[edytuj]

C-show[edytuj]

Wydarzenie, w którym udział biorą zawodnicy o najniższych umiejętnościach spośród wszystkich wrestlerów w organizacji. Często używane jako określenie deprecjonujące kogoś.

Call[edytuj]

Podpowiadać drugiemu wrestlerowi o następnych spotach w walce, za pomocą gestów lub klepnięć. Taki język porozumiewania się nazywamy carny. Często tę rolę pełnią sędziowie.

Card[edytuj]

Pol. karta (walk). Pełny zestaw pojedynków, które zostaną rozegrane podczas gali[1]. Na plakatach promujących daną galę często harmonogram walk umieszcza się w odwrotnej kolejności niż ma to rzeczywiście miejsce w trakcie danego wieczoru. Walki wieczoru pomiędzy najbardziej rozpoznawalnymi gwiazdami federacji zazwyczaj są walkami o jakiś tytuł i określane są jako top of the card oraz headliners. Z kolei walki pomiędzy mniej znanymi postaciami organizacji określane są jako undercard.

Carry[edytuj]

Prowadzenie walki przez lepszego technicznie wrestlera. Ma to na celu lepszego postrzeganie rywala przez kibiców.

Cash in[edytuj]

Używane tylko w WWE i w Lucha Underground. Wykorzystanie kontraktu Money in the Bank lub mistrzostwa Lucha Underground Gift of the Gods Championship do walki o pas mistrzowski.

Catchphrase[edytuj]

Tekst lub charakterystyczne powiedzonko wygłaszane przez danego wrestlera.

Chant[edytuj]

Hasło skandowane przez publiczność podczas walki czy segmentu.

Cheap heat[edytuj]

Prowokowanie negatywnej reakcji publiczności, najczęściej poprzez obrażanie mieszkańców miasta czy lokalnego zespołu sportowego (na przykład noszenie bluzy Yankees w Bostonie). Takie akcje wykonuje najczęściej heel, aby zostać wygwizdanym czy "wybuczanym"[1][2].

Cheap pop[edytuj]

Prowokowanie pozytywnej reakcji fanów, najczęściej poprzez komplementy na temat miasta, w którym odbywa się dana gala.

Cheap shot[edytuj]

Używanie nieprzepisowych zagrań, przykładowo cios poniżej pasa lub użycie niedozwolonego przedmiotu, który pozwala uzyskać przewagę nad przeciwnikiem.

Cheer[edytuj]

Pop.

Clean finish[edytuj]

Zakończenie pojedynku bez interwencji z zewnątrz, najczęściej w obrębie ringu.

Clean wrestling[edytuj]

Walka pomiędzy dwoma face'ami między którymi nie ma wówczas feudu. Tego typu pojedynki są rozgrywane przeważnie w celu podkreślenia umiejętności technicznych wrestlerów[5].

Closet champion[edytuj]

Posiadacz pasa (najczęściej heel), który broni swój tytuł bardzo rzadko, unika rywalizacji z najlepszymi zawodnikami, wygrywa nieuczciwie (często poprzez interwencję z zewnątrz), a kiedy jest zmuszony rywalizować z lepszymi przeciwnikami, bezustannie doprowadza do dyskwalifikacji, aby zachować tytuł[1].

Color[edytuj]

Określenie krwi[1][6][7].

Color comentator[edytuj]

Osoba komentująca walki, niebędąca głównym komentatorem.

Comeback[edytuj]

Nagły zwrot akcji w walce; zawodnik, który do pewnego momentu przegrywał (najczęściej face) zaczyna przeważać w pojedynku. Przykładem comebacku jest "Hulking up", które odnosi się do tej samej sytuacji związanej z Hulkiem Hoganem.

Counter[edytuj]

Skontrowanie akcji przeciwnika.

Count-out[edytuj]

Wyliczenie, sposób na wygranie pojedynku. Polega na wyrzuceniu przeciwnika z ringu na czas doliczenia sędziego do 10. Pasy mistrzowskie nie zmieniają właściciela poprzez Count-out.

Crimson mask[edytuj]

Określenie twarzy zawodnika pokrytej krwią.

Cross-promotion[edytuj]

Gala organizowana razem przez dwie (lub więcej) federacje. Ma swoje początki już w początkach wrestlingu, kiedy to rywalizujący promotorzy często organizowali tego typu pojedynki.

D[edytuj]

Dark match[edytuj]

Nietransmitowana w telewizji walka, która najczęściej odbywa się przed główną częścią show. Zazwyczaj walczą w niej nowi zawodnicy, którzy są sprawdzani przed dołączeniem do głównej części rosteru[1]. Zdarza się także, że dark matche rozgrywane są po głównym show. Biorą w nich udział zazwyczaj Main eventerzy. Ma to na celu zwiększenie sprzedaży biletów i zadowolenie fanów, bez wpływania na rozgrywane storyliny.

Dirt sheet[edytuj]

Wewnętrzny magazyn (lub strona internetowa) federacji.

Diva[edytuj]

Niefunkcjonujące już określenie zawodniczki występującej w WWE.

Double team[edytuj]

The Fabulous Rougeaus wykonujący double team maneuver (akcję drużynową)
Taktyka używana w walkach tag teamów, polegająca na wykorzystaniu 5 sekund po tagu (zmianie) do wykonania akcji zespołowej.

Double turn[edytuj]

Sytuacja w której jednocześnie heel staje się facem, a face heelem (przechodzą turn) podczas jednej walki lub angle'u.

Draw[edytuj]

Popularność wrestlera. Najwięcej fanów na gale ściąga wrestler, który ma największy draw. Draw oznacza także walkę remisową[1].

Drop[edytuj]

Przegranie walki lub mistrzostwa, gdy przegrany zgadza się na porażkę

Dusty finish[edytuj]

Sytuacja, kiedy sędzia, który zastąpił ogłuszonego oficjela, który zaczął walkę, odlicza pinfall, który prowadzi do zakończenia walki, a sędzia rozpoczynający starcie unieważnia decyzje drugiego sędzi. Określenie pochodzi od imienia Dusty'ego Rhodesa.[1].

E[edytuj]

Enforcer[edytuj]

Kane (w białej koszuli) jako enforcer Authority
Zawodnik, który pełni rolę ochroniarza innego wrestlera. "Ochroniarz" zazwyczaj ma lepsze warunki fizyczne od zawodnika ochranianego.[1]. Określenie to wymyślone zostało przez Arn'a Anderson'a, którego obdarzono właśnie nickiem "The Enforcer". Pojęcie enforcer używane jest także w odniesieniu do osoby, która poprzez swoje działania pozaringowe wchodzi w rolę sędziego specjalnego, rzekomo w celu zachowania porządku.

Entrance[edytuj]

Wejście zawodnika na ring.

Entrance video[edytuj]

Film wyświetlany na titantronie podczas wejścia zawodnika.

Eye-gouging[edytuj]

Atak na oczy, zabroniony we wrestlingu.

F[edytuj]

Face[edytuj]

John Cena- topowy face WWE.
Zawodnik, który gra rolę bohatera, który zawsze walczy według zasad; jest bookowany, aby otrzymywał pozytywne reakcje fanów, przeciwieństwo heela. W Lucha libre nazywa się técnico[1].

Face turn[edytuj]

Odmiana turnu, heel staje się facem.

Face-in-Peril[edytuj]

Sytuacja podczas walki tag teamów, w której jeden zawodnik teamu faców jest dominowany przez team heeli przez dłuższy okres walki. Taktyka ta ma na celu spowodowanie jeszcze bardziej pozytywnej reakcji na team face'ów.

Fall[edytuj]

Zakończenie walki. Zazwyczaj odbywa się przez przypięcie (pinfall), poddanie (submission), wyliczenie (count-out) lub dyskwalifikację. W two out of three falls matchu zawodnik, aby wygrać musi zdobyć 2 falle, aby wygrać walkę.

Fallout show[edytuj]

Pierwsza gala telewizyjna po gali Pay-per-view.

False comeback[edytuj]

Moment kiedy zdominowany zawodnik na chwilę przejmuje inicjatywę, ale szybko ją traci na rzecz przeciwnika[1]. Zazwyczaj, false comeback następuje tuż przed faktycznym comeback'iem.

False finish[edytuj]

Sytuacja, w której zawodnik (zazwyczaj po otrzymaniu kilku finisherów) jest przypinany, ale wykonuje kickout zanim sędzia doliczy do 3. Buduje to napięcie i zainteresowanie publiczności.

Fantasy booking[edytuj]

Życzeniowy booking, najczęściej są to rozmyślenia fanów na temat możliwych scenariuszy.

Feud[edytuj]

Rywalizacja pomiędzy zawodnikami lub grupami zawodników, którzy zazwyczaj rywalizują ze sobą przez kilka walk. Najczęściej feud jest prowadzony między heelem a facem[8].

Fighting champion[edytuj]

Mistrz, który często broni swojego tytułu.

Finish[edytuj]

Zaplanowane zakończenie walki.

Finisher[edytuj]

Nattie Neidhart wykonująca swój finisher (w tym wypadku jest to chwyt Sharpshooter) na Ariel
Charakterystyczna akcja wrestlera, zazwyczaj prowadząca do przypięcia lub poddania.

Five moves of doom[edytuj]

Stała kombinacja akcji, którą dany wrestler wykonuje w niemalże każdym pojedynku, zawsze w takiej samej kolejności, zazwyczaj kończąca się finisherem i prowadząca do przypięcia lub poddania. W latach 90. taka taktyka została spopularyzowana przez Breta Harta, obecnie stosowana m.in. przez Johna Cenę.

Foreign object[edytuj]

Broń niedozwolona w danym pojedynku, zazwyczaj znajdowana pod ringiem lub w jego okolicach, ukryta w stroju zawodnika lub wręczana walczącemu przez jego menadżera, ingerującego w walkę innego wrestlera lub, co ma miejsce bardzo rzadko, osobę z publiczności. Jeżeli sędzia nie zauważy, że użyty został niedozwolony przedmiot, często prowadzi to do pinfall'u. Zauważenie użycia tego przedmiotu przez sędziego prowadzi do dyskwalifikacji.

Freebird Rule[edytuj]

The New Day z pasami mistrzowskimi WWE Tag Team Championship - trzyosobowy zespół, którego wszyscy członkowie byli mistrzami tag teamów zgodnie z zasadą Freebird Rule.
Zasada, zgodnie z którą mistrzostwo tag teamów może być posiadane przez trzy osoby. Trzyosobowa grupa stosująca Freebird Rule może wystawić dowolnych dwóch członków do bronienia tytułu. Nazwa reguły pochodzi od nazwy zespołu The Fabulous Freebirds, których uważa się też za twórców tej zasady[9][10].

G[edytuj]

Gala PPV[edytuj]

Gala udostępniana w systemie pay-per-view, położona najwyżej w hierarchii gal. Określenie używane również w kontekście ważniejszych, telewizyjnych gal federacji niegenerujących wydarzeń cotygodniowych.

Gas[edytuj]

Określenie sterydów, użyte w kontekście "out of gas" oznacza wytrzymałość[1] .

Gassed[edytuj]

Wyczerpany, nie mogący złapać oddechu w trakcie walki.

Getting light[edytuj]

Pomoc dla przeciwnika w prawidłowym wykonywaniu akcji.

Gig[edytuj]

Czasownik określający celowe wywołanie krwawienia poprzez nacięcie np. żyletką przez zawodnika krwawiącego.[1].

Gimmick[edytuj]

Mike Rotunda, który wykorzystywał gimmick poborcy podatkowego jako Irwin R. Schyster
Postać odgrywana przez zawodnika. Najczęściej o ustalonym charakterze i wyglądzie. W profesjonalnym wrestlingu funkcjonuje wiele różnorodnych gimmick'ów. Obecnie większy nacisk kładzie się na bardziej realistyczne wizerunki, przedstawianie wrestlerów jako rzeczywistych postaci, ale z nieco przerysowanymi cechami. Inaczej sytuacja ta przedstawiała się w latach 80. i 90. w World Wrestling Federation, kiedy większość gimmick'ów można było określić jako "dziecinne" lub "kreskówkowe".

Glorified jobber[edytuj]

Jobber, który pokonuje innych jobberów jak i również mid-cardowych wrestlerów, lecz przegrywa z największymi gwiazdami federacji.

Go home[edytuj]

Hasło, które zawodnicy wypowiadają, gdy z pewnych przyczyn nie są w stanie dokończyć walki według scenariusza. Skutkuje to skróceniem walki i szybkim zakończeniem pojedynku.

Go-home show[edytuj]

Ostatnia gala telewizyjna przed galą Pay-Per-View.

Gold[edytuj]

Jedno z określeń tytułu mistrzowskiego.

Go over[edytuj]

Czasownik oznaczający "pokonać kogoś".

Gorilla position[edytuj]

Miejsce na zapleczu, w którym zawodnicy oczekują na wejście na ring. Swą nazwę zawdzięcza jednej z legend profesjonalnego wrestlingu - Gorilli Monsoon.

Green[edytuj]

Zawodnik, który słabo walczy, z powodu braku doświadczenia. Aby walka z jego udziałem była ciekawa, jego przeciwnik musi być w stanie go prowadzić (carry somebody)[1].

Gusher[edytuj]

Głęboko wykonane nacięcie po którym następuje obfite krwawienie, zazwyczaj wykonywane przez nieuwagę.[7][1].

H[edytuj]

Hardway[edytuj]

Niezamierzona rana doznana podczas walki, której skutkiem jest nieplanowane krwawienie.

Head drop[edytuj]

Akcja, która nie została wykonana prawidłowo i skutkuje niebezpiecznym upadkiem na głowę, najczęściej w wyniku botchu.

Heat[edytuj]

Negatywna reakcja publiczności, buczenie. Najczęściej wywoływana przez heeli.

Heel[edytuj]

Iron Shiek przez większość swojej kariery odgrywał rolę heela.
Zawodnik, który gra rolę antagonisty, który często łamie zasady; jest bookowany, aby otrzymywał negatywne reakcje fanów, przeciwieństwo face'a. W Lucha libre nazywa się rudo.

Heel pay-per-view[edytuj]

Gala Pay-Per-View, podczas której wszystkie lub znaczna większość walk wygrywają heele.

Heel turn[edytuj]

Odmiana turnu, face staje się heelem.

Highflyer[edytuj]

Określenie zawodnika, którego styl walki bazuje na akrobatycznych skokach i ryzykownych, efektownych akcjach.

High rent district[edytuj]

Miejsce na szczycie narożnika, z którego często wykonywane są akcje.

Highspot[edytuj]

Przykład highspotu- Adrian Neville wykonujący Red Arrow.
Akcja z najwyższej liny lub z narożnika, a także kombinacja akcji uznawanych za niebezpieczne[1].

Hooker[edytuj]

Niewalczący zbyt dobrze zapaśnik, który najczęściej interweniuje w pojedynki innych zawodników[1].

Hoss[edytuj]

Zawodnik o znakomitych warunkach fizycznych, który nie posiada jednak zbyt dobrych umiejętności ringowych.

Hotshot[edytuj]

Bardzo krótki feud albo wielki pojedynek, który transmitowany jest w telewizji zamiast na gali PPV. Ma to na celu zdobycie krótkoterminowego wzrostu popularności biznesu. Określenia tego używa się także wobec angle'ów, które rozgrywa się dla uzyskania efektu zaskoczenia, szoku, a jako część właśnie trwającego storyline'u[1].

Hot tag[edytuj]

Zmiana (tag) zmęczonego zawodnika ze świeżym partnerem podczas walki tag teamów, po czym ów partner najczęściej zaczyna dominację w ringu[1].

House[edytuj]

Określenie publiczności zgromadzonej w arenie podczas gali.

House show[edytuj]

Nietransmitowana w telewizji gala.

I[edytuj]

Indie/independent promotion[edytuj]

Federacja niezależna. Mała federacja wrestlingu, która zazwyczaj działa regionalnie, a zawodnicy występujący w niej najczęściej nie posiadają oficjalnych kontraktów z federacją (zazwyczaj podpisują kontrakt na występy na danych galach, mogąc wystąpić również w tym samym czasie w innych federacjach).

Interbrand[edytuj]

Termin używany przez WWE podczas podziału federacji na brandy podczas walk pomiędzy zawodnikami z rosterów Raw, SmackDown lub ECW.

Interpromotional[edytuj]

Cross-promotion

Interference[edytuj]

Ingerencja w przebieg walki zawodnika, który nie jest częścią pojedynku. Określenie to oznacza zarówno interwencję fizyczną jak i rozproszenie jednego z zawodników.

Invasion storyline[edytuj]

Storyline, w którym grupa wrestlerów innej federacji pojawia się w drugiej federacji. Najczęściej doprowadza to do walk pomiędzy wrestlerami obu promocji.

IWC[edytuj]

Skrót od Internet wrestling community. Społeczność, która za pośrednictwem Internetu dyskutuje o wydarzeniach w świecie wrestlingu. WWE określa ich jako sports-entertainment community[11].

J[edytuj]

Jerk the curtain[edytuj]

Walczyć w pierwszej walce wieczoru. Określenie zaczerpnięte on kurtyny oddzielającej wejście na arenę od zaplecza.

Juice[edytuj]

Slangowe określenie sterydów lub krwi.[1][2][6].

Job[edytuj]

Systematyczne przegrywanie walki. Uczciwa porażka przez przypięcie lub submission bez ingerencji z zewnątrz nazywany jest "clean job". Określenie job zatarło się ostatnio w WWE, gdzie wrestlerzy podkładający się bardziej pushowanym zawodnikom nazywani są "lovalbe losers", "local competitors" lub "journeymans".

Jobber[edytuj]

Zawodnik, który regularnie przegrywają większość walk, w celu podbudowania pozycji innych wrestlerów. Nie jest to jednak określenie często używane przez promotorów ze względu na jego negatywny wydźwięk[1].

Jobber to the stars[edytuj]

Mid-carder, który przegrywa głównie z Main eventerami.

K[edytuj]

Kayfabe[edytuj]

Prezentacja zaplanowanych wydarzeń i walk jako część prawdziwego życia.

Kick-out[edytuj]

Oderwanie łopatek od maty podczas pinfallu (liczenia sędziego do 3). Powoduje unieważnienie liczenia.

L[edytuj]

Legit[edytuj]

Autentyczne wydarzenie, które miało miejsce podczas gali, jednakże nie było przewidziane w bookingu i nie jest elementem kayfabe.

Lemon[edytuj]

Zawodnik, który nie zbiera negatywnych reakcji fanów, choć odgrywa rolę heela.

Live event[edytuj]

House show

Low blow[edytuj]

Uderzenie w krocze.

Low-carder[edytuj]

Zawodnik, który najczęściej walczy w początkowych walkach gali i nie jest brany pod uwagę przy bookowaniu ważnych feudów czy walk.

Lumberjack (zawodnicy)/Lumberjill (zawodniczka)[edytuj]

Zawodnik (lub zawodniczka), który bierze udział w Lumberjack matchu w charakterze osoby, która znajduje się przy ringu i ma prawo atakować zawodnika, który wypadł z ringu.

M[edytuj]

Main event[edytuj]

Pol. walka wieczoru. Najbardziej promowana walka, która najczęściej kończy galę. Również nazywana jako "headliner".

Main eventer[edytuj]

Wrestler, który często bierze udział w walkach wieczoru. W hierarchii uznawany jest za jedną z najważniejszych postaci federacji. Również nazywany jako "headliner".

Manager[edytuj]

Paul Heyman (na prawo) jako menadżer Brocka Lesnara
Pol. menadżer. Osoba (zazwyczaj nie jest to wrestler), która reprezentuje zawodnika lub grupę zawodników, pomaga im być bardziej over z publiką. Najczęściej menadżerzy towarzyszą wrestlerowi podczas drogi do ringu i wygłaszają za nich proma.

Mark[edytuj]

Fan wrestlingu, który uważa, że prezentowane wydarzenia i walki są realne; że wrestling nie jest reżyserowany[12][13].

Match[edytuj]

Walka

Mechanic[edytuj]

Zawodnik, którego zadaniem jest prowadzenie feudu z przyszłym Main eventerem, aby pomóc przygotować im się do pełnienia tej roli w przyszłości.

Mic skill[edytuj]

Umiejętności oratorskie danego zawodnika.

Mid-carder[edytuj]

Zawodnik, który najczęściej walczy w pojedynkach znajdujących się w środku karty walk. Mid-carder jest wyżej w hierarchii niż Low-carder czy Jobber, ale niżej niż Main eventer.[1]. Upper-midcarder jest to zawodnik, który jest w hierarchii pomiędzy Mid-carderem i Main eventerem, biorąc okazjonalnie udział w ważnych storyline'ach[1].

Missed spot[edytuj]

Ominięty spot podczas walki. Inaczej określana jako "blown spot" lub "mis-selling"[1].

Money match[edytuj]

Najbardziej promowana walka gali, która jest powodem wysokiej ilości widzów[1].

Monster[edytuj]

André the Giant, który pod koniec swojej kariery był monster heelem
Niezwykle silny, często niepokonany zapaśnik (face lub heel), który najczęściej wygrywa swoje pojedynki szybko i jednostronnie.

Mouthpiece[edytuj]

Manager, który wygłasza promo oraz przemówienia w imieniu zawodnika[1].

Moveset[edytuj]

Ogólne określenie wszystkich akcji, jakie wykonuje zawodnik.

Muta scale[edytuj]

Nieformalna skala (od 0 do 1), według której niektórzy widzowie określają ilość krwi utraconej przez zawodników podczas walki.

N[edytuj]

Near-fall[edytuj]

Sytuacja, w której ramiona wrestlera pozostają na macie podczas liczenia do dwóch, jednakże wrestlerowi udaje się przerwać liczenie tuż przed ostatnim klepnięciem sędziego w matę, które oznaczałoby przypięcie i zakończenie walki. Wydarzenie takie ma przede wszystkim na celu budowę zainteresowania i stopniowania emocji w trakcie walki. Inaczej określane jako "two-and-a-half count" lub "false finish".

No contest[edytuj]

Walka bez zwycięzcy, oznaczana jako nieodbyta. Najczęściej jest on ogłaszany po interwencji zawodnika lub grupy zawodników, którzy atakują obu wrestlerów podczas pojedynku.

No-sell[edytuj]

Brak jakiejkolwiek reakcji na ciosy i ataki przeciwnika. Jest to sposób demonstracji siły, odporności na ból oraz wytrzymałości. Ma na celu osłabienie pewności siebie przeciwnika. Może też być używana przez zawodników o gimmickach osób z problemami psychicznymi.

No-show[edytuj]

Niepojawienie się wrestlera na gali. Zazwyczaj dzieje się tak na potrzeby konkretnego storyline'u. Rzadziej są to rzeczywiste absencje, które kończą się działaniami dyscyplinarnymi.

Nuclear heat[edytuj]

Intensywny heat- bardzo negatywna reakcja fanów.

Number-one contender[edytuj]

Pretendent do tytułu mistrzowskiego, pierwszy w kolejce do walki o pas.

O[edytuj]

Opener[edytuj]

Walka otwierająca właściwą część gali.

Over[edytuj]

Otrzymujący oczekiwane reakcje od fanów (heat dla heeli i pop dla face'ów), zaakceptowany przez fanów.

Over-sell[edytuj]

Przesadne okazywanie reakcji na ciosy przeciwnika.

The "Owen" voice[edytuj]

Poważny ton głosu używany przez komentatorów do odniesienia się do groźnych, niezaplanowanych sytuacji (np. poważnej kontuzji wrestlera). Nazwa pochodzi od głosu Jima Rossa, który podczas gali Over the Edge 1999 poinformował widzów o śmierci Owena Harta.

P[edytuj]

Paper[edytuj]

Darmowe bilety rozdawane najczęściej dla rodziny i znajomych występujących wrestlerów, w celu wypełnienia areny.

Paper champion[edytuj]

Słabo walczący i łatwy do pokonania mistrz, który zazwyczaj otrzymał tytuł w wyniku kontrowersji.

Parts Unknown[edytuj]

The Ultimate Warrior podczas wielu lat kariery był zapowiadany z Parts Unknown
Nieokreślona, fikcyjna lokalizacja. Niekiedy miejsce pochodzenia zawodnika jest celowo utajnianie, w celu dodania mu tajemniczości. W obecnych czasach używa się tego terminu coraz rzadziej. Czasami fraza jest zastępowana podobną, przykładowo Cody Rhodes zapowiadany z "The 5th Dimension" ("piątego wymiaru")[14].

Payoff[edytuj]

Kulminacyjny moment feudu, podczas którego najczęściej face ostatecznie pokonuje dominującego w rywalizacji heela.

Pinfall[edytuj]

Przykład pinfallu (Paige przypina AJ Lee na Raw).
Przypięcie, jeden ze sposobów na wygranie walki. Polega na przytrzymaniu łopatek przeciwnika do maty, na czas 3 uderzeń sędziego w podłoże. Działanie podobne do tzw. "tuszu" w zapasach amatorskich.

Pipe bomb[edytuj]

Worked shoot promo, nieplanowane promo podczas którego zawodnik umyślnie łamie kayfabe i opisuje realne wydarzenia podczas gali. Termin został użyty po raz pierwszy przez CM Punka.

Plant[edytuj]

Wrestler (zazwyczaj mniej znany zawodnik) lub celebryta, który udaje fana podczas walki, zazwyczaj siedzi w jednym z pierwszych rzędów podczas show i atakuje zapaśników po lub w trakcji pojedynku[1].

Policeman[edytuj]

Szanowany lub budzący strach zawodnik, który jest bardzo silny i uzdolniony, który za wszelką cenę wykonuje polecenia swojego promotora. Przykładami takich postaci są Hiro Matsuda, Gene LeBell, The Iron Sheik oraz John "Bradshaw" Layfield[1].

Pop[edytuj]

Pozytywna reakcja fanów.

Potato[edytuj]

Ukaranie wrestlera przez wykonanie na nim jednej lub kilku akcji bardziej stiffowo. Zwykle jest to kara wymierzana przez bardziej doświadczonego wrestlera za źle wykonany lub zapomniany spot.

Powdering[edytuj]

Wymuszona, niedobrowolna ucieczka z ringu, najczęściej w wyniku ofensywnych działań przeciwnika.

Preshow[edytuj]

Walka odbywająca się przed zasadniczą częścią gali, najczęściej mająca na celu rozgrzać publiczność.

Program[edytuj]

Seria pojedynków, w której rywalizują ze sobą ci sami wrestlerzy.

Promo[edytuj]

JBL (po prawej) wygłaszający promo
Przemówienie wygłaszane przez zawodnika lub jego menadżera, które najczęściej zawiera charakterystyczne elementy jego gimmicku i ma na celu budowanie napięcia przed walką[1].

Pull apart[edytuj]

Brawl, którego uczestnicy są rozdzielani przez innych wrestlerów.

Push[edytuj]

Zwiększony nacisk na promowanie danego wrestlera, który zaczyna wygrywać walki, dostaje wiele szans na walki o tytuł. Oznacza to więcej czasu w telewizji.

R[edytuj]

Rating[edytuj]

Oglądalność danego show, liczba widzów oglądających dane show w stosunku do wszystkich widzów posiadających odbiorniki, nawet gdy nie oglądają w danym momencie telewizji. Przeważnie podaje się ratingi ze Stanów Zjednoczonych, za które odpowiada firma Media Nielsen Research. Rating 1,0 oznacza około 1 milion widzów.

Ref bump[edytuj]

Sytuacja, w której sędzia jest ogłuszony podczas walki. Jest to czas, w którym walczący wrestler lub jego manager, zazwyczaj heel, może nagiąć reguły i wykonać nieprzepisową akcję na rywalu.

Reign[edytuj]

Run.

Rematch clause[edytuj]

Każdy mistrz, który utraci swój tytuł mistrzowski ma prawo do odbycia rewanżu o pas mistrzowski najszybciej jak jest to możliwe. Klauzula ta jest często ignorowana podczas storyline'ów.

Repackage[edytuj]

Otrzymanie nowego gimmicku przez zawodnika.

Rest hold[edytuj]

Ted DiBiase Jr. wykonujący rest hold na Danielu Bryanie
Luźno wykonana dźwignia podczas walki, przeznaczona na złapanie oddechu przez walczących wrestlerów albo wspólne zaplanowanie następnego spotu[1].

Rib[edytuj]

Żartowanie sobie z kogoś[1].

Ring general[edytuj]

Doświadczony wrestler, który wie jak prowadzić walki, aby były jak najbardziej atrakcyjne.

Ringname[edytuj]

Pseudonim wrestlera, element gimmicku.

Ring post[edytuj]

Słupek utrzymujący liny, znajdujący się za ringiem, na przedłużeniu przekątnych ringu.

Ring psychology[edytuj]

Sposób prowadzenia walki tak, aby publiczność była w nią jak najbardziej zaangażowana emocjonalnie. Potrzebne do tego są dobre umiejętności aktorskie oraz wyczucie[15].

Ring rat[edytuj]

Kobieta uczęszczjąca na gale, w nadziei na kontakt seksualny z którymś z zawodników[1][16].

Ring skill[edytuj]

Określenie umiejętności ringowych danego zawodnika.

Ring rust[edytuj]

Utrata lub pogorszenie umiejętności ringowych, wynikające z braku ćwiczeń w czasie kontuzji.

Rope break[edytuj]

Dotknięcie lin przez zawodnika na którym została wykonana dźwignia. Skutkuje to zmuszeniem zawodnika wykonującego dźwignię do przerwania uchwytu pod groźbą dyskwalifikacji.

Roster[edytuj]

Określenie zespołu wrestlerów i wrestlerek, którzy pracują w przypisanym dla nich brandzie.

Rub[edytuj]

Pomoc mniej popularnemu zawodnikowi w uzyskaniu popularności[17].

Run[edytuj]

Okres posiadania pasu mistrzowskiego przez zawodnika lub tag team.

Run-in[edytuj]

nWo wykonujące run-in na WrestleManii 31
Interwencja w przebieg pojedynku osoby trzeciej. Zazwyczaj run-in wykonywany jest przez heela wobec rywalizującego z nim face'a, co ma na celu podtrzymanie feudu. Zdarzają się również przypadki interwencji face'a, w celu obrony atakowanego zawodnika.

Rushed finish[edytuj]

Wcześniejsze zakończenie walki niż to było zaplanowane. Najczęściej wywołane kontuzją, kończeniem się czasu antenowego albo w wyniku botchu, który zmienia scenariusz walki.

S[edytuj]

Sandbag[edytuj]

Sytuacja, w której wrestler nie chce współpracować ze swoim przeciwnikiem przy wykonywaniu akcji, co sprawia, że rzut jest trudniejszy lub wręcz niemożliwy do wykonania. Takie zachowanie może być bardzo niebezpiecznie, gdyż wiele akcji wymaga specyficznych zachowań obydwu zawodników, aby uniknąć kontuzji[1].

Schmoz[edytuj]

Sytuacja, w której w brawlu bierze udział większa ilość zawodników.

School[edytuj]

Szkółka wrestlingowa. Miejsce, w który wrestlerzy są trenowani. Przykładowymi miejscami są WWE Performance Center, New Japan Dojo czy też nieistniejące WCW Power Plant.

Screwjob[edytuj]

Kontrowersyjne zakończenie pojedynku, często poprzez oszustwo lub ingerencję z zewnątrz. "Worked screwjob" jest częścią storyline'u i ma na celu zyskanie heatu lub sympatii. Z kolei "shoot screwjob" ma miejsce, kiedy jeden z rywali doprowadza do końca walki bez poinformowania o tym przegrywającego rywala, a nie jest on zawarty w scenariuszu[1]. Najpopularniejszym przykładem jest walka Shawna Michaelsa i Breta Harta z Survivor Series 1997.

Segment[edytuj]

Część show podczas której wygłaszane są proma, nie ma zaplanowanej walki na ten czas.

Sell[edytuj]

Reakcja na ataki przeciwnika, symulowanie bólu po ciosach.[1].

Shoot[edytuj]

Sytuacja, w której wrestler lub inna osoba z pełną premedytacją znacznie odbiega od scenariusza, wygłaszając komentarz lub wykonujący niezaplanowane czynności.

Showing light[edytuj]

Sytuacja, w której ciosy są markowane w nieudolny sposób, tak, że widownia może to dostrzec.

Signature move[edytuj]

Akcja rozpoznawcza, charakterystyczna dla danego zawodnika[18].

Slow burn[edytuj]

Storyline, który rozgrywa się przez dłuższy czas.

Smark[edytuj]

Fan, który jest bardzo świadomy i zainteresowany akcjami zakulisowymi i niewyreżyserowanymi aspektami wrestlingu. Powstał jako zlepek słów "smart" oraz "mark".

Smart[edytuj]

Osoba, która posiada rozległą wiedzę na temat wrestlingu, również od strony biznesowej.

Spot[edytuj]

Każda zaplanowana akcja lub sekwencja akcji podczas pojedynku.

Squared circle[edytuj]

Pol. "kwadratowy pierścień"; Potoczna nazwa ringu.

Squash[edytuj]

Jednostronna i bardzo krótka walka, zazwyczaj z udziałem gwiazdy i jobbera[1].

Stable[edytuj]

Stable (stajnie) mogą być małymi trzyosobowymi grupami jak The Shield (na obrazku) lub wielkimi ugrupowaniami jak nWo.
Stajnia, drużyna złożona z minimum trzech zawodników, których łączą wspólne cele, sojusze i wrogowie podczas jednego lub kilku storyline'ów.

Stiff[edytuj]

Świadome lub nieświadome użycie więcej siły niż jest to konieczne podczas wykonywania danej akcji,[19]. Często powoduje to ból u rywala[1].

Storyline[edytuj]

Scenariusz rozgrywanych wydarzeń.

Strap[edytuj]

Pas mistrzowski.

Stretching[edytuj]

Umyślne, nieprawidłowe wykonywanie akcji w celu zadania dużego bólu przeciwnikowi.

Stypulacja[edytuj]

Rodzaj danej walki, dodatkowe zasady dodawane do pojedynku.

Submission[edytuj]

Ezekiel Jackson próbujący wygrać walkę przez submission doprowając Drew McIntyre do poddania się poprzez torturowanie go chwytem Torture Rack.
Poddanie, rodzaj zakończenia pojedynku. Polega na zmuszeniu przeciwnika do poddania poprzez założenie dźwigni na któryś ze stawów rywala.

Submission hold[edytuj]

Dżwignia, która jest wykorzystywana do zmuszania przeciwnika do poddania.

Swerve[edytuj]

Nagła zmiana w toczącym się storyline'ie, mająca na celu zaskoczenie fanów. Zazwyczaj jest to turn jednego z zapaśników, który decyduje się dołączyć do swoich dotychczasowych rywali. To z kolei rozpoczyna feud pomiędzy poprzednimi sojusznikami[1].

T[edytuj]

Tag[edytuj]

Zmiana zawodnika podczas walk tag teamów. Jest wykonywana poprzez dotknięcie (najczęściej przybicie piątki) przez zawodników zmieniających się. Zawodnik zmieniany musi w 5 sekund opuścić ring, a w tym czasie może być wykonana jedna akcja zespołowa.

Tag team[edytuj]

America's Most Wanted (Chris Harris, James Storm i ich valet Gail Kim), były tag team występujący w TNA.
Drużyna złożona z minimum dwóch zawodników. W walkach tag teamów w ringu znajduje się tylko jeden zawodnik, aż do zrobienia zmiany (tagu).

Taping[edytuj]

Nagranie gali, która jest emitowana z opóźnieniem.

Tap out[edytuj]

Ogłoszenie poddania poprzez wielokrotne uderzenie w ring, lub w ciało przeciwnika bądź poprzez ogłoszenie werbalne. Obecnie stosowany "tapout" został wprowadzony do profesjonalnego wrestlingu przez Tazz'a, a spopularyzowany przez Kena Shamrocka w 1997 roku.

Taunt[edytuj]

Gest lub okrzyk charakterystyczny dla danego zawodnika.

Theme song[edytuj]

Piosenka odtwarzana podczas wejścia zawodnika na ring.

TitanTron[edytuj]

TitanTron (w tle) na Money in the Bank 2011
Ekran znajdujący się na arenie, który jest używany do wyświetlania filmów, np. podczas wejścia zawodników. Jest to swego rodzaju gra słów, połączenie zwrotów "Jumbo Tron" oraz "Titan Sports", firmy-matki World Wrestling Federation. TitanTron został zaprezentowany na tygodniówce WWF Raw w połowie lat 90. Szybko zaadaptowany przez pozostaje większe federacje.

Title shot[edytuj]

Walka o pas.

Transitional champion[edytuj]

Mistrz przejściowy, posiadający pas przez stosunkowo krótki czas, który najczęściej ma za zadanie przekazać niezbezpośrednio pas innemu zawodnikowi. Zazwyczaj jest swego rodzaju "buforem" pomiędzy dwoma face'owymi wrestlerami, który ma zapobiec ich bezpośredniej konfrontacji.

Tryout[edytuj]

Nabory nowych potencjalnych wrestlerów przez promocję, gdzie pracownicy federacji sprawdzają uczestników pod kątem dotychczasowych umiejętności i zaangażowania.

Turn[edytuj]

Zmiana heela w face'a lub face'a w heela.[1]. Można wyróżnić dwa rodzaje turnów: twardy (mający miejsce nagle, niespodziewanie, w biegu zdarzeń) oraz delikatny (stopniowy, na przestrzeni czasu).

Turnbuckle[edytuj]

Narożnik ringu, miejsce styku lin, najczęściej osłonione.

Tweener[edytuj]

Moralnie dwuznaczny wrestler, nie będący ani facem ani heelem. Określeniem tym można również opisać heel'a, który otrzymuje cheer od fanów albo nielubianego przez publiczność face'a, gdy dwóch face'ów lub dwóch heel'i konfrontuje się ze sobą[1].

Tygodniówka[edytuj]

Logo WWE Raw, najdłużej nadawanej tygodniówki WWE.
Określenie gali odbywającej się regularnie co tydzień używane w celu odróżnienia ich od innych, specjalnych wydarzeń. Tygodniówki emitowane w telewizji często są traktowane (między innymi przez WWE i IMDB) jako programy nadawane w odcinkach. Przykładem są gale WWE Raw oraz WWE SmackDown.

U[edytuj]

Underdog[edytuj]

Zawodnik słabszy, teoretycznie skazany na porażkę.

Unifikacja[edytuj]

Daniel Bryan w posiadaniu zunifkowanych pasów WWE Championship i World Heavyweight Championship.
Połączenie dwóch lub więcej pasów w jeden tytuł mistrzowski.

V[edytuj]

Vacant[edytuj]

Status tytułu mistrzowskiego, którego nie dzierży żaden wrestler lub tag team.

Valet[edytuj]

Osoba, zazwyczaj bardzo atrakcyjna kobieta, która towarzyszy wrestlerowi podczas jego wejścia na ring[20]. Zachęca publiczność do bardziej żywiołowych reakcji lub podburza publiczność, często ingeruje w pojedynek[20].

Vignette[edytuj]

Winieta- materiał wideo, który przedstawia postać lub wydarzenie, a jest pokazywany publiczności, aby ją zabawić lub o czymś poinformować. Zazwyczaj jest to materiał służący zaprezentowaniu debiutującej postaci albo zyskać uznanie fanów przed jego telewizyjnym debiutem.

Visual fall[edytuj]

Przypięcie, które nie zostało widziane przez sędziego. Takie zdarzenie ma na celu podniesienie dramaturgii pojedynku.

W[edytuj]

Wolny agent[edytuj]

Zawodnik nieposiadający żadnego kontraktu.

Work[edytuj]

Określenie oznaczające pełne wypełnienia ustaleń scenariusza[1].

To work[edytuj]

Określenie to użyte jako czasownik oznacza stopniowe atakowanie jednej z części ciała, w celu wywołania kontuzji u przeciwnika, a także oszukiwać i manipulować publicznością.

Worker[edytuj]

Jedno z określeń wrestlera.

Worked shoot[edytuj]

Sytuacja, gdy scenariusz przewiduje istnienie zachowania, które ma symulować shoot[21].

Workrate[edytuj]

Poziom zaangażowania i umiejętności, jakie wrestler wkłada w walki oraz inne wydarzenia w ringu.

X[edytuj]

X signal[edytuj]

Sygnał używany przez sędziego podczas walki do pokazania, że wrestler nie jest zdolny do kobntynuowania pojedynku i potrzebuje pomocy medycznej. Sędzia składa ręce w kształt litery "X" i jeśli to potrzebne, wskazuje kontuzjowanego wrestlera. Od kiedy fani znają znaczenie tego sygnału, jest on czasem używany w storyline'ach, aby fani zdołali "kupić" nieprawdziwą kontuzję w rywalizacji.

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba bb bc bd Torch Glossary of Insider Terms. PWTorch.com, 2000. [dostęp 2007-07-10].
  2. a b c d e f George E. Kerrick. strony = 142–145. , lato 1980. DOI: 10.2307/3050508. 
  3. Nicholas Sammond: Steel Chair to the Head: The Pleasure and Pain of Professional Wrestling. 2004.
  4. Mick Foley: Have A Nice Day: A Tale of Blood and Sweatsocks. s. 65.
  5. Joe Jares: Whatever Happened to Gorgeous George. Tempo Books, 1974, s. 85.
  6. a b Harley Race, Ricky Steamboat, Les Thatcher: The Professional Wrestlers' Workout & Instructional Guide. s. 106.
  7. a b Steve Austin: The Stone Cold Truth. s. 90.
  8. Pro Wrestling Torch Glossary of Insider Terms. www.pwtorch.com. [dostęp 14 stycznia 2009].
  9. Shocking update on Wyatt Family title reign, WWE, 9 grudnia 2016 [dostęp 2017-04-23] (ang.).
  10. Matt O'Connell, 13 Best Ever Freebird Rule Tag Teams, WhatCulture.com, 7 października 2016 [dostęp 2017-04-23] (ang.).
  11. WWE Raw results, April 13, 2015: Orton and Rollins make ‘Extreme’ decisions to shape Extreme Rules title match.
  12. Grantland Dictionary: Pro Wrestling Edition. grantland.com. [dostęp 24 października 2014].
  13. Torch Glossary of Insider Terms. pwtorch.com. [dostęp 24 października 2014].
  14. From Inside a Bad-Guy Wrestler, a Brutal Artist Screamed for Release. [dostęp 14 stycznia 2016].
  15. Booker T: Wrestling's consummate performer. [dostęp 18 czerwca 2000].
  16. Joanie Laurer: If They Only Knew. s. 192–93.
  17. #RAW Christmas Feedback.... [dostęp 25 grudnia 2013].
  18. Angie Peterson Kaelberer: The Hardy Boyz: Pro Wrestlers Matt and Jeff Hardy. Capstone Press, 2003, s. 44. ISBN 0-7368-2142-2.
  19. Torrie toughs it out on WWE circuit. [dostęp 28 maja 2005].
  20. a b The Luchagors Drop a Powerbomb. [dostęp 7 września 2007].
  21. Punk'd. [dostęp 2011-06-28].

Linki zewnętrzne[edytuj]