WWE Raw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
WWE Raw
Logo Raw (2014-)
Logo Raw (2014-)
Gatunek serialu Rozrywka sportowa[1][2], Wrestling[3]
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Oryginalny język Angielski
Twórcy Vince McMahon
Główne role Roster WWE
Muzyka tytułowa "The Night (2014 Remix)" – CFO$
Liczba odcinków 1 184 (na stan z 13 luty 2016)
Liczba serii 24
Produkcja
Produkcja WWE
Reżyseria Vince McMahon
Kevin Dunn
Arn Anderson
Gerald Brisco
Scenariusz WWE Creative Team
Vince McMahon
Muzyka "The Night (2014 Remix)" – CFO$
"Denial" – We Are Harlot
Czas trwania odcinka 185 minut
Pierwsza emisja
Stacja telewizyjna Stany Zjednoczone USA Network (1993 – 2000; 2005 – obecnie)
Stany Zjednoczone TNN/Spike (2000 – 2005)
Polska Extreme Sports Channel (2007 – obecnie)
Format obrazu 480i (SDTV)
1080i (HDTV)
720p (HDTV)
Lata emisji 1993 – obecnie
Data premiery 11 stycznia 1993
Chronologia
Poprzednik WWF Prime Time Wrestling (1985 – 1993)
Powiązane WWE SmackDown
WWE NXT
WWE Main Event
WWE Superstars
Oficjalna strona serialu

WWE Raw (często nazywane jako WWE Monday Night Raw) jest programem telewizyjnym o tematyce wrestlingowej emitowanym na żywo co poniedziałek na USA Network w Stanach Zjednoczonych. Show zadebiutowało 11 stycznia 1993 i jest uznawane jako najważniejsza tygodniówka w WWE[4].

Raw zostało przeniesione z USA Network na TNN we wrześniu 2000[5] i później na Spike w sierpniu 2003, kiedy TNN zmieniło nazwę stacji na ową. 3 października 2005, WWE Raw powróciło na USA Network, na którym trasmitowane jest do dzisiaj[6]. Archiwalne odcinki WWE Raw są dostępne na WWE Network, gdzie najnowsze pojawiają się z miesięcznym opóźnieniem względem oryginalnej transmisji w TV.

Od pierwszego odcinka, Raw jest transmitowane na żywo z 208 różnych aren w 171 miastach w dziesięciu różnych krajach (ze Stanów Zjednoczonych, Kanady, Afganistanu w 2005, Iraku w 2006 i 2007, Południowej Afryki[7] Niemiec[8], Japonii[9], Włoch[10], i Meksyku)[11]. Kiedy wyemitowano tysięczny odcinek 23 lipca 2012, transmisja Raw została wydłużona z dwóch do trzech godzin, której ilość była ówcześnie rezerwowana dla specjalnych odcinków[12].

Historia[edytuj | edytuj kod]

USA Network[edytuj | edytuj kod]

Vince McMahon, właściciel WWF (obecnie WWE) i twórca Raw, na którym był komentatorem od początku do 3 listopada 1997.

Zaczynając jako WWF Monday Night Raw, pierwszy odcinek został wyemitowany 11 stycznia 1993 na USA Network jako zastępstwo Prime Time Wrestling, które było emitowane na kanale przez osiem lat. Oryginalne Raw, które trwało sześćdziesiąt minut, zaczęło być pionierem w telewizji profesjonalnego wrestlingu. Tradycyjnie, gale były nagrywane na małych halach z małą ilością publiki lub na większych arenach. Formuła Raw była inna niż nagrywane weekendowe gale emitowane w tamtym czasie takie jak Superstars and Wrestling Challenge. Zamiast nagrywania walk z wyprzedzeniem wraz z analizami i nagrywanymi dyskusjami, Raw było show, w które było nagrywane dla publiki w hali, gdzie odbywały się różne angle.

Jerry Lawler, wieloletni komentator Raw pracujący od 10 kwietnia 1995 do 29 grudnia 2014.

Raw oryginalnie było nagrywane w Grand Ballroom at Manhattan Center Studios, małym teatrze w Nowym Jorku, i było nadawane na żywo co tydzień. Kombinacja przytulnych aren i akcji na żywo wydawała się sukcesywnym ulepszeniem. Jednakże, cotygodniowe gale na żywo spowodowały finansowe straty w WWF. Od wiosny 1993 do kolejnej wiosny 1997, po jednym Raw na żywo (zazwyczaj po gali pay-per-view) nagrywano kilka kolejnych gal Raw na następne tygodnie. WWF nagrało kilkanaście gal Raw z Mid-Hudson Civic Center w Poughkeepsie, Nowym Jorku w kwietniu 1993 i ponownie w czerwcu i październiku (od 1984-1986, Civic Center było domem dla innej tygodniówki w WWF TV, Championship Wrestling). Pierwszy odcinek wyprodukowany spoza Nowego Jorku został nagrany w Bushkill, Pensylwanii w listopadzie 1993, a następnie Raw opuśćiło Manhattan Center na zawsze i kolejne gale zaczęto produkować w różnych miastach w Stanach Zjednoczonych.

Raw, wyjątkowo w tamtych czasach, przedstawiało czasem walki pomiędzy ważniejszymi talentami takimi jak Shawn Michaels, Bret Hart, Mr. Perfect, Doink the Clown, The Undertaker, Yokozuna i 1-2-3 Kid we wczesnych czasach ich karier. Dopóki nie była to część nadchodzącej rywalizacji lub walki o tytuł, większość walk w programach WWF była "squashami" (krótkimi walkami ważnych osób z nieznanymi lokalnymi wrestlerami), które również odbywały się na początkach istnienia Raw). Jedynie Saturday Night's Main Event i The Main Event posiadały ważniejsze walki niż Raw posiadało, lecz w porównaniu do Raw, te dwa programy były emitowane rzadko. Na początkach tygodniówki odbywały się również większe storyline'owe walki takie jak Ric Flair vs. Mr. Perfect w styczniu 1993; było to ostatnie wystąpienie Flaira w federacji do 2001. Również, 1-2-3 Kid zaskakująco pokonał Razor Ramona w maju 1993, dzięki czemu Kid stał się członkiem rosteru i jedną z ważniejszych gwiazd tamtych lat.

Vince McMahon, "Macho Man" Randy Savage i Rob Bartlett byli oryginalnymi gospodarzami show, jak również brali udział w komentowaniu gali. Bartlett, będąc komikiem i nie mającym nic wspólnego z wrestlingowym biznesem, został zastąpiony przez Bobby'ego Heenana w kwietniu 1993. Heenan opuścił federację w grudniu i zostawił McMahona i Savage'a samym do prowadzenia show, dopóki Savage nie opuścił WWF w październiku 1994, pozostawiając McMahona i różnych cotygodniowych współgospodarzy na własną rękę, takich jak Shawn Michaels i Jim Cornette. Jerry Lawler stał się permanentnym współgospodarzem w kwietniu 1995 i rolę pełnił aż do 29 grudnia 2014, kiedy to ogłoszono, że Booker T zastąpi Lawlera przy stołku komentatorskim dla Raw po tym jak dwa lata wcześniej Lawler przeszedł atak serca na poniedziałkowej gali. Lawler stał się oficjalnym komentatorem SmackDown. 8 czerwca 2015, Byron Saxton zastąpił Bookera jako nowy komentator dla Raw, gdyż Booker był zajęty braniem udziału w nagrywaniu WWE Tough Enough.

Raw is War i Monday Night Wars[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Monday Night Wars.

We wrześniu 1995, główny rywal WWF World Championship Wrestling (WCW) zaczęło emitowanie swojej nowej tygodniówki, WCW Monday Nitro, które było emitowane na żywo na TNT[13]. Raw i Nitro zaczęło być emitowane w tym samym momencie po raz pierwszy 11 września 1995. Przez to, że Raw dalej było nagrywane na zapas, komentator Nitro Eric Bischoff, który był wiceprezydentem WCW w tamtym momencie, przekazywał wyniki walk nagrywanych gal Raw na żywo na tygodniówce od WCW. Część fanów również zaczęła spoglądać na wyniki tapingów Raw przez rozprzestrzeniający się Internet; spowodowało to spadek ratingów nagrywanych odcinków Raw.

Na starcie wojen o wyższe ratingi w 1995 do połowy 1996, Raw i Nitro remisowało ze sobą o lepszą oglądalność. Od połowy 1996 jednakże, dzięki utworzeniu storyline'u związanego z New World Order, Nitro zaczęło zyskiwać pasmo wygranych w rywalizacjach o lepszą oglądalność, zyskując wyższe ratingi przez 84 tygodni pod rząd, kończąc pasmo 13 kwietnia 1998[13].

Kontrowersyjnym okazał się odcinek z 4 listopada 1996, kiedy to Brian Pillman, który rywalizował ze Stevem Austinem, wyciągnął broń i wycelował w Austina podczas segmentu z inwazją na dom Pillmana. Pillman dodatkowo wykrzyknął wyraz "pierdolony" podczas segmentu, co przy spokojnym standardzie Raw, było nieocenzurowane. Kierownictwo z USA Network nie było zadowolone z odcinka i zmusiło WWF i Pillmana do przeprosin za incydent. Pillman został wysłany do szpitala psychicznego kilka dni po incydencie[14][15]. Odcinek z 4 listopada 1996 był również pierwszym, na którym zaczęto wyświetlań materiały promocyjne związane z debiutującym dwa tygodnie później The Rockiem, znanym wtedy jako Rocky Maivia.

Kiepski rating (2.2) dla odcinka z 20 stycznia 1997 (dzień po Royal Rumble), spowodowały przedłużenie przez WWF i USA Network Raw do dwóch godzin, jako odpowiedź dla Nitro, które trwało godzinę. WWF również zdecydowało, żeby Raw było emitowane częściej na żywo, również w porównaniu do Nitro, dzięki czemu jedno Raw na żywo przeplatało się z jednym nagranym odcinkiem.

3 lutego 1997, Monday Night Raw przeszło na dwugodzinny format[13], gdzie ostrzejsze i drażliwsze storyline'y wchodziły do użytku w WWF. Jako próba przerwania dominacji Nitro, Extreme Championship Wrestling (ECW) zostało na wprowadzone, kiedy to Jerry Lawler wyzwał ECW 17 lutego 1997. W odcinku kiedy Raw wróciło do Manhattan Center, wyzwanie zostało przyjęte przez Taza, Mikey'a Whipwrecka, Sabu, Tommy'ego Dreamera, D-Vona Dudley'a i The Sandmana, a także "reprezentanta ECW" Paula Heymana, którzy pojawili się i przedstawili walki typowe dla ECW przed publiką WWF[16].

3 marca 1997, house show z Berlina, którzy został nagrany kilkoma kamerami z kiepskim oświetleniem i oferującym walki bez podbudowy w rywalizacjach, został wyemitowany jako odcinek Raw. Tygodniówka została bardzo słabo przyjęta przez fanów (zbierając rating 1.9, jeden z najniższych w historii) i kierownictwa WWF[17][18]. W następnym tygodniu, Raw zostało kompletnie odnowione, otrzymując nowy set, nowy motyw muzyczny (oryginalnie "The Beautiful People" od Marilyn Manson, później muzyka stworzona przez WWF) i nową nazwę Raw is War. Odcinek z 17 marca 1997 oferował wzniecenie stosunków pomiędzy Bretem Hartem i Vincem McMahonem, gdzie Hart popchnął McMahona na matę i zaczął rzucać wyzwiskami, których większość była nieocenzurowana[19].

Przez cały 1997, coraz więcej kontrowersyjnych elementów zostało wprowadzonych dla Raw i programów WWF. Przykładowo Bret Hart i jego Hart Foundation deklarujące wojnę przeciwko życiu w Stanach Zjednoczonych, Paul Bearer przekazujący intensywne ogłoszenie 30 czerwca, że bratowi The Undertakera, Kane'owi, udało się przeżyć po pożarze domu dwadzieścia lat wstecz i oznajmiając, że to wina 'Takera, wojny gangów pomiędzy Nation of Domination, Disciples of Apocalypse i Los Boricuas w wakacje, Steve Austin budujący rywalizacje z władzami WWF i przede wszystkim z Vincem McMahonem (który od tamtego momentu zaczął być znany wszystkim jako właściciel World Wrestling Federation), oraz powstanie D-Generation X jako anty-systemowej grupy.

17 listopada, Jim Ross przeprowadził wywiad z Vincem McMahonem odnośnie niesławnego Montreal Screwjobu mającego miejsce na Survivor Series 1997, gdzie McMahon wypowiedział słynne słowa "Bret screwed Bret" i stwierdził, że Hart był tragiczną postacią tamtej nocy. Dzień po Survivor Series, Hart opuścił WWF na rzecz WCW.

Po WrestleManii XIV w marcu 1998, na której Mike Tyson pojawił się jako sędzia specjalny, a także Shawn Michaels stoczył ostatni pojedynek do 2002, WWF zaczęło nową kampanię wprowadzając brand "WWF Attitude", gdzie przewodzącymi osobami były wschodzące gwiazdy Steve Austin, The Rock, Triple H, Mankind, a także ówczesna gwiazda The Undertaker. Klasyczna rywalizacja pomiędzy prezesem WWF Vincem McMahone i faworytem fanów Stevem Austinem bardzo zainteresowała fanów. Odcinek Raw z 13 kwietnia 1998, na którym odbyła się walka pomiędzy Austinem i McMahonem, był pierwszym, gdzie WWF wygrało z WCW w ratingach z Nitro, po raz pierwszy od 84 tygodni od 1996[20].

Na Raw, fani byli zachwyceni rywalizacją pomiędzy McMahonem i Austinem, gdzie wrestlerzy tacy jak Triple H, Mankind i The Rock stali się głównymi gwiazdami w WWF. Inni wrestlerzy tacy jak Kane, Val Venis, New Age Outlaws, Edge i inni, dopełniali roster pełen nowych i świeżych gwiazd, w porównaniu do WCW, w którym dominowali starsi wrestlerzy. W kwietniu '98, kiedy to Raw odbywało się w Hampton w Virginii, a Nitro w Norfolku w tym samym stanie, D-Generation X zostało wysłane aby nagrać "wojenny" segment pod Norfolk Scope, gdzie prowokowali WCW i przeprowadzali wywiady z fanami przy obecności kamer, którzy informowali, że dostali bilety na Nitro za darmo (WCW chciało wypełnić arenę przez słabą sprzedaż biletów)[21].

4 stycznia 1999, Mick Foley, który pracował w WCW we wczesnych latach 90. jako Cactus Jack, wygrał WWF Championship jako Mankind na Raw. Na polecenie Bischoffa, komentator Nitro Tony Schiavone poinformował o rezultacie wcześniej nagranego odcinka Raw na żywo na Nitro i sarkastycznie dodał "that's gonna put some butts in the seats", przez co ponad 600 000 oglądających przełączyło kanały na Raw, żeby zobaczyć Mankinda zdobywającego tytuł. Była to również noc, na której na Nitro odbyła się walka o WCW World Heavyweight Championship, gdzie Hollywood Hogan wskazującym palcem popchnął Kevina Nasha na matę i szybko przypiął.

Tragiczne wydarzenie odbyło się w World Wrestling Federation na gali Over the Edge 23 maja 1999, kiedy Owen Hart zmarł podczas wykonywania wejściówki kilkanaście metrów nad ringiem. Noc później na Raw, cały odcinek został zadedykowany Owenowi, gdzie wrestlerzy i inni wspominali Owena, wychodząc poza scenariusz własnych postaci. Podczas gdy odcinek był drugim najbardziej oglądanym Raw w historii w tamtym momencie[17], był uznawany przez wielu krytyków, w tym brata Harta, Breta, za niesmaczny[22].

27 września 1999, Mick Foley pomógł Raw osiągnąć najwyższy rating w historii, występując w segmencie prezentującym siebie (jako Mankind) i The Rocka. Jako odtworzenie motywu z serialu This Is Your Live, Mankind przedstawił Rockowi osoby z jego przeszłości, przykładowo jako domowego nauczyciela ekonomiki, nauczyciela gimnastyki czy licealną dziewczyną, gdzie wszyscy zostali komicznie przyjęci przez Rocka. Segment This is Your life do dzisiaj jest jednym z najbardziej oglądanych segmentów w historii Raw, osiągając rating 8.4.

The Nashville Network/The National Network/Spike TV[edytuj | edytuj kod]

Kupno WCW (2000-2002)[edytuj | edytuj kod]

Nowy kontrakt telewizyjny z Viacom spowodował zmiany w nadawaniu programów WWF. 25 września 2000, Raw zostało przeniesione z USA Network do TNN (które później zmieniło się na Spike TV)[23].

Bardzo wysokie straty w przychodach i ratingach spowodowały sprzedaż przez Time Warner wybranego majątku WCW takich jak nazwy, nagrania i kontrakty dla WWF w marcu 2001. Ostatni odcinek Nitro odbył się 26 marca 2001. Show zaczęło się, gdy Vince McMahon krótko wypowiedział się o kupnie WCW, a zakończyło pojawieniem się na Nitro (i wyświetleniem na Raw) syna Vince'a, Shane'a[24]. Młody McMahon wtrącił się w Vince'owi podczas przemówienia, informując wszystkich, że to on jest nowym posiadaczem WCW, co doprowadziło do powstania storyline'u z "The Invasion". Po kupnie WCW i zamachach z 11 września 2001 zrezygnowano z nazwy Raw is War i przywrócono dawną nazwę WWF Raw dla tygodniówki, począwszy od 1 października 2001.

WWE Raw i podzielenie brandów (2002-2005)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: WWE Brand Extension.

W drugim kwartale 2002 roku, WWF postanowiło wdrążyć proces zwany "brand extension"[24]. WWF podzielono na dwa odseparowane rostery posiadające własne storyline'y i dyrekcyjne postacie[24]. Raw i SmackDown! hostowało swój własny roster, w których wrestlerzy walczyli pomiędzy sobą. Podzielenie rosteru był rezultatem kupna przez WWF dwóch największych rywali, WCW i ECW, gdzie WWF posiadało za dużo talentów w rosterze. Brand Extension zostało publicznie ogłoszone przez Lindę McMahon na Raw 25 marca 2002 i obowiązywało od następnego dnia. Miesiąc później, WWF zmieniło nazwę federacji na World Wrestling Entertainment (WWE).

Wrestlerzy mogli występować tylko na przypisanej tygodniówce. W tamtym czasie, wyjątkami byli posiadacze WWE Undisputed Championship i WWE Women's Championship, gdzie oba tytuły były bronione na obu tygodniówkach. W sierpniu 2002, WWE Undisputed Champion Brock Lesnar odmówił obrony tytułu na Raw, podpisując ekskluzywny kontrakt dla SmackDown! i odbierając światowe mistrzostwo z Raw. Tydzień później na czerwonej tygodniówce, Generalny Menadżer Raw Eric Bischoff podarował nowo-wprowadzony World Heavyweight Championship dla ówczesnego pretendenta do WWE Undisputed Championship, Triple H'a. Ponieważ WWE Undisputed Championship stało się ekskluzywne dla SmackDown!, straciło wyraz "undisputed" w tytule, zaś WWE Women's Championship niedługo potem stało się ekskluzywne dla Raw. W rezultacie wprowadzenia Brand Extension, co roku odbywał się "WWE Draft", w którym wrestlerzy zmieniali się brandami.

Powrót na USA Network[edytuj | edytuj kod]

Kontynuacja brand extension (2005-2011)[edytuj | edytuj kod]

Wersja "USA Network" nowoczesnego titantronu Raw, który był używany od 3 października 2005 do 14 stycznia 2008.

10 marca 2005, Viacom i WWE zadecydowało o nieprzedłużaniu kontraktu ze Spike TV, kończąc przygodę Raw i innych programów WWE z tym kanałem, gdzie ich pobyt miał się zakończyć we wrześniu 2005. 4 kwietnia 2005, WWE ogłosiło trzyletni interes z NBCUniversal, dzięki któremu Raw powróciło do swojego domu, na USA Network, a także dzięki któremu emitowano dwie coroczne specjalne gale na NBC oraz Raw na Telemundo po hiszpańsku[25]. W tym samym tygodniu kiedy Raw powróciło na USA Network, Spike TV wyemitowało galę Ultimate Fight Night od UFC na żywo we wcześniejszym slocie czasowym należącym do Raw, aby móc walczyć na ratingi z wrestlingową tygodniówką[26].

Pierwszy odcinek na USA Network z 3 października 2005 nazywany był jako "WWE Homecoming", który był trzygodzinnym specjałem, na którym powracali poprzedni WWE Championowie tacy jak Hulk Hogan, Steve Austin, Shawn Michaels, Mick Foley, Triple H i Vince McMahon, wraz z innymi legendami jak Roddy Piper, Jimmy Hart, Jimmy Snuka, Harley Race i Ted DiBiase. Również, na odcinku odbył się 30-minutowy Iron Man match pomiędzy Shawnem Michaelsem i Kurtem Angle[26]. USA pokazało również Raw Exposed, godzinny materiał z najlepszymi momentami z Raw z czasów pobytu tej tygodniówki na ich kanale. WWE ogłosiło, że rating Raw był najwyższy od trzech lat, zbierając około sześciomilionową widownię. Przed widzami, show z powrotem było przedstawiane jako Monday Night Raw.

Podczas odcinka z 25 września 2006 w Oklahoma City, przy początku Raw wszystkie światła zostały zgaszone z powodu usterki prądu. Udało się włączyć tylko kilka świateł, które były skierowane m.in. na walkę Lity i Candice Michelle, które walczyły prawie w ciemności. Prąd został potem przywrócony i show dokończono bez kłopotów. Podobny kłopot odbył się 26 maja 1996 w Florence, Południowej Karolinie na In Your House 8: Beware of Dog, gdzie burza z piorunami uderzyła w Florence Civic Center powodując brak w dostawie prądu przez większość gali PPV. Dwa dni później we wtorek, Beware of Dog powróciło do North Charleston, na którym odbyły się trzy walki, które w niedzielę nie były wyemitowane z powodu straty prądu. Przyszłotygodniowe Raw z 2 października 2006 było trzygodzinnym odcinkiem nowego sezonu, który nazwano "Raw Family Reunion", na którym tygodniówka otrzymała nowe logo i motyw muzyczny, "...To Be Loved" od Papy Roacha. Na odcinku pojawili się też wrestlerzy z brandów SmackDown! i ECW. Później tego miesiąca, 23 października, WWE wyemitowało 700. odcinek Raw[24].

25 czerwca 2007, Raw miało odbyć się w Corpus Christi w Teksasie i miało być trzygodzinnym specjalnym odcinkiem ze storylinem związanym ze śmiercią postaci Mr. McMahona w telewizji. Dwa tygodnie wcześniej, na gali pokazano angle, w którym Mr. McMahon został zamordowany przez podstawienie bomby w jego limuzynie. Odcinek specjalny został jednak wycofany, gdyż dzień wcześniej Chris Benoit zabił rodzinę i popełnił samobójstwo. Show z McMahonem zostało natychmiastowo skasowane, a publikę poinformowano o tym, że publika nie będzie mogła przebywać na arenie i że odbędzie się wtedy trzygodzinny odcinek ku czci Benoita, na którym przedstawiono najważniejsze momenty z jego kariery z DVD WWE 'Hard Knocks: The Chris Benoit Story'. Wielu wrestlerów wspominało o Benoicie w formie prawdziwego wywiadu, a sam Vince McMahon przerwał odgrywanie swojej postaci by poinformować widzów w TV o tym co się stało. Jednakże, kiedy fakty o podwójnym morderstwie i samobójstwie ujrzały światło dzień później, WWE wycofało odcinek z międzynarodowego rynku, w którym Raw było wypuszczane minimum kilka dni po wyemitowaniu w USA. Niektórekanały poinformowały, że odcinek został usunięty z powodów prawnych. Jako zastępstwo odcinka Raw, postanowiono nagrać odcinek prowadzony przez Todda Grishama z WWE Studios, który przedstawiał udane obrony WWE Championship przez Johna Cenę, głównie te z poprzedniego roku. Odcinek zaczął się informacją od Vince'a (który był oryginalnie nadany 26 czerwca na ECW) odnośnie tego, że WWE nigdy nie wspomni już o Benoicie w WWE TV. Niektóre kraje emitujące odcinki z trzytygodniowym opóźnieniem, otrzymały polecenie, aby wyciąć fragmenty z walkami Benoita.

W grudniu 2007, Raw celebrowało 15-lecie istnienia jako trzygodzinny specjał na USA Network. DVD Raw 15th Anniversary również zostało wydane, a posiadało ono najbardziej pamiętliwe momenty w historii tygodniówki. Podczas WWE Draft Lottery w 2008, CM Punk został przeniesiony na Raw i tej samej nocy zdobył World Heavyweight Championship od Edge'a, który był członkiem brandu SmackDown. Triple H, który był WWE Championem, został przeniesiony do niebieskiego brandu, zaś Kane jako ECW Champion na Raw. Rok później podczas kolejnego Draftu, WWE Championship powróciło na Raw, kiedy to Triple H został przeniesiony ze SmackDown, a World Heavyweight Championship wróciło na SmackDown, kiedy Edge pokonał Cenę zdobywając tytuł na Backlash.

Zakończenie brand extension (2011-obecnie)[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2011, brand extension zostało zakończone, kiedy to gwiazdy ze SmackDown zaczęły się pojawiać na Raw i vice versa, a nazwa tygodniówki została zmieniona na Raw Supershow.

23 lipca 2012, WWE wyemitowało 1000. odcinek Raw, gdzie od tamtego momentu tygodniówka trwa trzy godziny i usunięto wyraz "Supershow" z nazwy[27]. W styczniu 2013, Raw celebrowało 20-lecie istnienia. W 2013, odcinek Raw nagrywany w New Jersey dzień po WrestleManii 29 był odcinkiem, na którym wydarzyło się wiele momentów z udziałem chantów (śpiewów, okazywania emocji) ze strony publiki, w tym przykładowo śpiewanie muzyki wejściowej Fandango. Raw po WrestleManiach jest z reguły odcinkiem, na którym pojawia się międzynarodowa publika (która po WrestleManii ma okazję jeszcze pojawić się na Raw), niezależnie od lokacji[28][29].

Jerry Lawler dołączył do stołka komentatorskiego w 2012 na SmackDown, dopóki nie miał ataku serca[30]. Kiedy Lawler zachorował 1 stycznia 2015, Booker T zastąpił do w obowiązkach komentatorskich[31], lecz 8 dni po wyleczeniu, WWE przeniosło go dożywotnio jako komentatora na SmackDown, zaczynając od odcinka z 15 stycznia 2015[32][33][34]. Poprzedni konferansjer NXT i obecny komentator Byron Saxton dołączył do komentatorów na Raw 1 czerwca 2015 po tym jak Booker T zajął się udziałem w WWE Tough Enough. Pierwsze wystąpienie Saxtona ukazało się jednak 30 marca 2015, wraz z Lawlerem, kiedy to poprowadzili większą część Raw po ataku Brocka Lesnara na Michaela Cole'a, Johna "Bradshaw" Layfielda i Bookera T. Przez 52 odcinków Raw w 2014, zostało zanotowane, że tylko 18 odcinków (34.6%) przedstawiło walkę wieczoru z decydującym finiszem. W pewnym momencie w okresie około WrestleManii, było 10 okazji przez 11 tygodni kiedy Raw zakończyło się segmentem lub walką wieczoru bez zakończenia lub z dyskwalifikacją[35].

Raw otrzymało "2014 Wrestling Observer Newsletter award for Worst Television Show", podczas gdy komentatorzy John Layfield, Jerry Lawler i Michael Cole razem otrzymali "Worst Television Announcer Award" od Wrestling Observer Newsletter. Jon Mezzera i Wade Keller z Pro Wrestling Torch powiedzieli w 2015, że komentatorzy Raw "Nie zwracają uwagi na produkt. Są zajęci mówieniem żartów i rozmawianiem o innych segmentach na show oraz kłóceniem się ze sobą, nie dając szansy na skupienie się na walce", dodając "Oni nie są konferansjerami, jednakże, jest to kierunek w którym zmierzają. Jest to wina Vince McMahona"[36][37].

Po odcinku Raw z 23 lutego 2015, na którym dywizja Div została pokazana w tag team matchu trwającym około pół minuty, na Twitterze przez 1,5 dni popularny był hashtag nazywany #GiveDivasAChance, gdzie Diva AJ Lee i zarówno Stephanie i Vince McMahon skomentowali hashtag jako status dywizji Div[38][39].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Oryginalny set Raw przedstawiał czerwone, białe i niebieskie liny, niebieski apron ringowy, niebieskie schodki i mały stage zrobiony z neonowych tub. Od 10 marca 1997, Raw trwające dwie godziny, zostało podzielone na dwie części w celu polepszenia ratingów, gdzie pierwsza była nazywana Raw is War, a druga War Zone. W 1995, stage Raw został zmieniony, gdzie przy wejściu do ringu był umieszczony wielki napis "RAW". W 1997, WWF zmieniło kolor lin na czerwony tak samo jak loga Raw is War były umieszczone przy apronie ringowym i wysoko nad ringiem w tle publiki, jako otoczka rywalizacji z WCW. Dodatkowo, WWF odświeżyło stage dodając wielki ekran znany jako TitanTron.

Zaczynając od 1 października 2001, pierwsza godzina była nazywana Raw, a druga Raw Zone; jednakże, generalnie na żywo komentatorzy nazywali cały dwugodzinny blok jako Raw. Kiedy Wojna się zakończyła, zaczęli reklamować swoją stronę na dwóch z czterech części ring apronu, a także okazjonalnie używali czarnych lin. Raw otrzymało nowy TitanTron oraz odświeżony set (bardziej utożsamiającym się z czerwonym kolorem) 1 kwietnia 2002. Od 19 listopada 2009 do 23 lipca 2012, motywem muzycznym brandu Raw było "Burn It to the Ground" od Nickelback[40]. Przed tą piosenką, motywem muzycznym dla Raw było "...To Be Loved" od Papy Roacha, które było używane od 9 października 2006, a jeszcze wcześniej "Across The Nation" od The Union Underground, które było używane od 1 kwietnia 2002. Muzyką w tle i intro dla Raw is War było "Thorn In Your Eye" zespołu Anthrax, który był używany od 10 marca 1997 do 25 marca 2002.

21 stycznia 2008, Raw przeszło na format HD, gdzie zadebiutował nowy stage z wieloma ekranami – stage ten był używany również na SmackDown, ECW i innych tygodniówkach. W 2010, po trzynastu latach, WWE zdecydowało się zastąpić czerwone liny białymi, co od 2012 stało się standardem we wszystkich programach WWE. 17 maja 2012, WWE i USA Network ogłosili, że Raw zostanie przedłużone permanentnie do trzech godzin, zaczynając od 1000. odcinka z 23 lipca 2012[12]. Od tamtego momentu, wszystkie trzy godziny są znane jako Raw, lecz dalej uznawane w ratingach jako trzy odseparowane programy w celach ratingowych. Podczas 1000. odcinka Raw, WWE odświeżyło logo Raw, zmieniło grafiki, zmieniło motyw muzyczny (zastępując "Burn It to the Ground" nowym "The Night", a także dodając "Energy" od Shinedown jako drugi motyw muzyczny[41]) oraz odświeżyło stage HD[42]. Począwszy od 2014, ten stage jest używany również dla gal PPV, które do tego momentu miały swoje własne unikalne stage. Od późnego września do końca października 2012, środkowa lina we wszystkich programach WWE była zmieniona na różową, ze względu na porozumienie WWE z organizacją Susan G. Komen[43]. To samo powtórzono w 2013, od późnego września do początku listopada, a także w 2014 w podobnym okresie[44].

18 sierpnia 2014, Raw przeszło na pełny format 16:9 letterbox widescreen, wraz ze słabszą skalowaną wersją natywnego HD przedstawianego w formacie 4:3. Wraz z tym, Raw otrzymało odświeżoną grafikę wraz z nowym logo WWE (używanym na początku jako logo WWE Network od lutego), które w telewizji przesunięto na dolny prawy róg i występuje lekko przezroczyście wraz z napisem "LIVE". Logo USA Network zostało przez to przesunięte w dolny lewy róg ekranu. Również, nowe logo WWE jest odświeżone na turnbuckle'ach w rogach ringu. Dodatkowo, motyw muzyczny Raw ("The Night") został zremiksowany, zaś piosenka "Denial" od We Are Harlot stała się nowym drugim motywem muzycznym. Podczas powtórek na WWE Network lub opóźnionych transmisjach w innych krajach, Raw jest wyedytowane bez wyrazu "LIVE" i bez występujących promowanych przez komentatorów hasztagów.

23 marca 2015, WWE dodało mały LEDowy panel po dwóch bokach apronów ringu, a był on używany również na WrestleManii 31. Panel LEDowy jest nieregularnie pokazywany na tygodniówkach. 14 września 2015, odcinek nowego 24. sezonu Raw posiadał złote środkowe liny.

Motyw muzyczny[edytuj | edytuj kod]

Nazwa piosenki Autor/Zespół Data używania Odn.
"Monday Night Raw" Jim Johnston 11 stycznia 1993 – 3 marca 1997 [45][46]
"Raw" Jim Johnston 1993 – 1995 [45][47]
"I Like it Raw" Jim Johnston 1995 [45][48]
"The Beautiful People" Marilyn Manson 10 marca 1997 – 24 marca 1997 [45][49]
"Thorn In Your Eye" WWE Superstars & Slam Jam 31 marca 1997 – 25 marca 2002 [45][50][51]
"We're All Together Now" WWE Superstars & Slam Jam 31 marca 1997 – 25 marca 2002 [45][52]
"Across the Nation The Union Underground 1 kwietnia 2002 – 2 października 2006 [45][53]
"...To Be Loved" Papa Roach 9 października 2006 – 9 listopada 2009 [45][54][55]
"Burn It to the Ground" Nickelback 16 listopada 2009 – 16 lipca 2012 [45][56][57]
"Tonight Is the Night" Outasight 23 lipca 2012 (Użyto tylko dla Raw 1000) [45][58][59]
"The Night" KromestatiK 23 lipca 2012 – 11 sierpnia 2014 [45][60]
"The Night 2014 Remix" CFO$/KromestatiK 18 sierpnia 2014 – obecnie [45][61]

Specjalne odcinki[edytuj | edytuj kod]

Przez całą historię istnienia Raw, show emitowano z różnymi motywami. Przykładowo, od 2008 co roku emitowany jest specjalny odcinek Raw z wręczaniem Slammy Awards. Inne są trybutami profesjonalnych wrestlerów, którzy ostatnio umarli lub zakończyli kariery, a także niektóre są odcinkami z celebracjami rocznic czy kamieni milowych.

Osobistości telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Show miało i ma przypisane do siebie osobistości telewizyjne wliczając samych w sobie wrestlerów, konferansjerów, Divy, komentatorów i autorytety. Raw posiada również powracające znane segmenty prowadzone przez członków rosteru.

Mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

W latach 2002-2011, na Raw mogli pojawiać się tylko przypisani do brandu właściciele tytułów mistrzowskich, lecz obecnie na show pojawiają się wszyscy obecni mistrzowie w WWE.

Transmisja[edytuj | edytuj kod]

Show jest transmitowane na żywo na USA Network. Raw jest również nadawane w środy na NBC Universo po Hiszpańsku, jak zarówno w piątkowe noce i niedzielne popołudnia w hiszpańskim języku, a także w soboty na Universal HD. Okazjonalnie, Raw jest emitowane tego samego dnia kiedy WWE jest za granicą w podróży. Raw jest także pokazywane na żywo na Sky Sports (normalnie Sky Sports 3 lub 4) w Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz na Sky Sport 2 we Włoszech. Raw jest emitowane na żywo w Indiach o 5:30 we wtorki na TEN Sports[62][63]. Począwszy od 6 października 2014, Raw jest emitowane na żywo poprzez Amerykę Łacińską na Fox Sports. Show jest puszczane na ETV w Południowej Afryce w niedziele o 17:00. Raw było emitowane w Australii na Fox8 od 2003, najczęściej 27 godzin po oryginalnym nagraniu, lecz zaczęto nadawać na żywo od 4 lutego 2014[64].

Streaming Online[edytuj | edytuj kod]

24 września 2012, Hulu Plus podpisało wieloletni kontrakt z WWE w celu streamowania wszystkich programów WWE i innych sieciowych serii, wliczając Monday Night Raw. Niektóre odcinki Raw są dostępne już następnego dnia i są skondensowane do 90 minut, nie pełnych wersji, które są pokazywane noc wcześniej na USA Network[65].

Wszystkie nowsze odcinki Raw są dostępne na WWE Network, gdzie pojawiają się 30 dni po oryginalnej dacie emisji. Archiwalne odcinki są ciągle dodawane przez WWE[66][67].

Kanada[edytuj | edytuj kod]

Od 1996 do 2006, Raw było pokazywane na TSN dopóki nie zostało przesunięte do przeciwnika owego kanału, The Score (znane teraz jako Sportsnet 360), po tym jak TSN poinformowało, że będzie zajmować się emitowaniem Monday Night Football dla sezonu 2006. To również znaczyło, że kanadyjscy widzowie będą oglądać odcinki z opóźnieniem, gdyż The Score nie nadawało Raw na żywo. W tym czasie, The Score nadawało Countdown to Raw do maja 2013, kiedy to Raw zaczęto pokazywać na żywo.

Podczas pobytu na TSN, które nadawało na żywo, okazjonalnie pojawiały się cenzury dodawane na żywo dla ekstremalnie brutalnych scen, gdzie żeńskie wrestlerki lub charaktery były atakowane przez męskich wrestlerów. Te akcje musiały być łagodzone z powodu standardów kanadyjskiej telewizji, gdzie powtórki gal były często mocno edytowane. Ten ruch bardzo zawodził wielu fanów wrestlingu przez kolejne lata, gdyż uważali, że skoro brutalniejsze akcje nie są cenzurowane w innych krajach, to nie powinny być cenzurowane u nich[68][69]. Obecnie domem show w Kanadzie jest Sportsnet 360[70][71].

Środkowy Wschód[edytuj | edytuj kod]

WWE Raw jest emitowane w Arabii na OSN Sports i MBC Action[72][73][74], na Iran-FMTV w Iranie[75][76] i na Sport 1 i Sport 1 HD w Izraelu[77][78]. WWE Raw dodatkowo jest emitowane na D-Smart w Turcji[79].

Europa[edytuj | edytuj kod]

WWE Raw jest emitowane na AB3 w Belgii i tłumaczone na język niderlandzki, francuski i niemiecki[80][81]. Show jest emitowane na Nova Sport w Czechach[82] i NT1 i RTL9 we Francji[83][84].

WWE Raw jest emitowane na Tele 5 i ProSieben Fun w Austrii, Niemczech, Liechtensteinie, Luksemburgu i Szwajcarii[85][86], na Nova Sports 3 w Grecji[87][88], a także na Sky Sport 2, Sky Sport 2 HD oraz Cielo TV we Włoszech w języku włoskim[89][90].

WWE Raw jest emitowane na RTL 7 w Holandii[91], na TV 2 Zebra w Norwegii[92], na Extreme Sports Channel w Polsce[93][94], jak również na Sport TV w Portugalii w języku portugalskim[95][96].

WWE Raw jest emitowane na Sport.ro w Rumunii[97]., na Prva Srpska Televizija w Serbii[98]., oraz na Neox w Hiszpanii w języku hiszpańskim[99][100].

WWE Raw jest nadawane na żywo na Sky Sports 3, Sky Sports 3 HD i z powtórkami nadawanymi na Sky 1 i Sky 1 HD w Wielkiej Brytanii i Irlandii[101][102].

Azja[edytuj | edytuj kod]

WWE Raw jest nadawane na TEN Sports w Nepalu, Bangladeszu i Bhutanie[76][76][103][104], różnych lokalnych stacjach w Chinach[105], oraz na MNC Sports 2 w Indonezji[106].

WWE Raw jest nadawane na Ten Sports w Indiach[76][107], Pakistanie i Sri Lance[76][108][109], a także Fox Channel Asia na Filipinach[110].

WWE Raw emitowane jest na SuperSports 2 HD w Singapurze[111] i na TrueVisions w Tajlandii w języku chińskim[112].

Południowa Afryka[edytuj | edytuj kod]

WWE Raw jest emitowane na Fox Sports Latinoamérica w Argentynie na żywo[113][114], na żywo na Fox Sports w Brazylii[113][115] oraz na żywo na La Red, Fox Sports Latinoamérica i Fox Sports Chile w Chile[113][116][117].

WWE Raw jest emitowane na Fox Sports Latinoamérica i Unitel w Boliwii[113][118], na Fox Sports Latinoamérica i Teleamazonas w Ekwadorze[113][119], na Andina de Televisión i Fox Sports Latinoamérica w Peru[113][120][121], a także na Fox Sports Latinoamérica w Wenezueli[113][122].

Centralna Ameryka[edytuj | edytuj kod]

Show jest nadawane na żywo na Fox Sports Latinoamérica w Barbados[113], na żywo na Fox Sports Latinoamérica i Repretel: Canal 11 na Kostaryce[113][123], na żywo na Fox Sports Latinoamérica i Canal VTV w Salwadorze[113][124], oraz na żywo na Fox Sports Latinoamérica i Canal 5 w Hondurasie[113][125].

WWE Raw jest emitowane na żywo na Fox Sports Latinoamérica i RPC Canal 4 w Panamie po hiszpańsku[113][126][127], a także na żywo na TV6 w Trynidadzie i Tobago[128].

Bałkany[edytuj | edytuj kod]

WWE Raw jest emitowane na RING.BG w Bułgarii[129][130], na Televizija OBN w Bośni i Hercegowinie[131] oraz na BTV na Litwie[132].

Pacyfik[edytuj | edytuj kod]

WWE Raw jest nadawane na żywo na Fox8 w Australii[133][134], na J Sports 4 w Japonii[135], a także na The Box w Nowej Zelandii[136][137].

WWE Raw jest emitowane na Videoland Television Network na Tajwanie po angielsku i tajsku[138].

Meksyk, Rosja i Południowa Afryka[edytuj | edytuj kod]

WWE Raw nadawane jest na żywo na Fox Sports Latinoamérica w Meksyku[113][139][140], na 2x2 w Rosji[141], a także e.tv w Afryce Południowej[142][143].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Administración de Servicios. ISBN 978-0-273-68826-6.
  2. The marketing of Sport. ISBN 978-0-273-68826-6.
  3. Roland Barthes, "The World of Wrestling", Mythologies, 1957
  4. The History of Monday Night RAW.
  5. WWE ENTERTAINMENT, INC. REVISES FULL YEAR REVENUE AND EBITDA ESTIMATES FOR FISCAL YEAR 2001.
  6. A Stunning Homecoming.
  7. Wrestlingdata.com – The World's Largest Wrestling Database.
  8. Wrestlingdata.com – The World's Largest Wrestling Database.
  9. Online World of Wrestling.
  10. April 16, 2007 RAW results, from Wrestleview.com.
  11. WWE Raw SuperShow results: Mexican standoff.
  12. a b Raw expands to three hours starting July 23.
  13. a b c WWE: History of WrestleMania.
  14. 411MANIA – From the Bowery: Stone Cold Steve Austin: The Bottom Line on the Most Popular Superstar of All Time (Blu-Ray Disc III).
  15. http://bleacherreport.com/articles/874802-wwe-dvd-a-review-of-the-top-10-from-omg-top-50-moments-in-wwe-history/page9
  16. ECW invades WWE: photos.
  17. a b Ratings Monday Night Raw.
  18. Timeline WWE: 1997 as Told by Jim Cornette
  19. Bret Hart is frustrated and fed up: Raw, March 17, 1997.
  20. Holy Crap! Remember…The WWF Attitude Era!?.
  21. WWE: History of WrestleMania.
  22. It's not over yet.
  23. WWF Raw Is War to Premiere on TNN September 25.
  24. a b c d WWE: History of WrestleMania.
  25. WWE's RAW Returns to USA Network.
  26. a b WWE VS UFC Showdown Heats Up.
  27. TNA Notes Chavo's WWE Career, WWE Drops "Supershow" Name – Wrestlezone.
  28. Boisterous, creative fans highlight first WWE Raw after WrestleMania.
  29. WWE Raw: Fandango revolution as British fans create amazing atmosphere | The Sun |Sport|Wrestling.
  30. More on Jerry Lawler Moving to WWE Smackdown, Hulk Hogan Reenacts Scene from One of His Movies.
  31. WWE News: Jerry Lawler hospitalized.
  32. WWE: Booker T has joined the announce team for Raw as part of a commentary shake-up.
  33. WWE: Jerry Lawler Done With ‘Monday Night Raw,’ But Not Commentary.
  34. Jerry Lawler Comments On Commentary Change, Tonight's WWE Tapings, Rumble Promo, Birthdays.
  35. WWE stat: Raw TV main events in 2014 – the final break down on DQ/non-finishes that regularly closed Raw.
  36. Tuesday's Ask PWTorch staff for 3/17: Are NXT women doomed to be underutilized on WWE main roster? Who will be top guy in five years? What is Roman Reigns missing? How much of a difference do announcers make?.
  37. 3/16 WWE Raw: Authority Tricks Orton, Cena's Promo, Lesnar, Heyman & Reigns, Rusev's Lawyer.
  38. Independent wrestlers respond to #GiveDivasAChance.
  39. Tues. Update: WWE Network celebrates first birthday, #GiveDivasAChance notes, ISIS/MMA connection, and more.
  40. Nickelback and WWE team up for new Raw theme.
  41. WWE: The Night (Monday Night Raw Official Theme Song) – Single.
  42. 'Redefining' television with WWE HD.
  43. BUSINESSES THAT ARE HELPING END BREAST CANCER FOREVER. WWE®.
  44. WWE goes pink with Susan G. Komen.
  45. a b c d e f g h i j k l WWF/WWE MONDAY NIGHT RAW IS WAR(ZONE) 1000TH EPISODE CELEBRATION.
  46. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  47. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  48. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  49. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  50. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  51. Thorn In Your Eye.
  52. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  53. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  54. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  55. Monday Night RAW / papa Roach To be Loved.
  56. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  57. Nickelback – Burn It To The Ground (Theme song from WWE-RAW).
  58. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  59. wwe raw theme song 2013 Tonight is the Night.
  60. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  61. WWE Monday Night Raw: Ranking the Show's Theme Songs & Opening Montages.
  62. 01/05 Powell's WWE Raw Live Review: Dean Ambrose vs. Bray Wyatt in an ambulance match, The Authority back in power, Royal Rumble build continues, first Raw of 2015.
  63. WWE Monday Night Raw Preview: 5 January, 2015.
  64. WWE Raw goes Live on FOX8.
  65. Hulu Plus pacts with WWE.
  66. WWE Network coming in 2012. . 
  67. WWE Network available outside of the U.S. starting Aug. 12.
  68. CANADIAN BROADCAST STANDARDS COUNCIL NATIONAL SPECIALTY SERVICES PANEL TSN re an episode of WWE.
  69. TSN re an episode of WWE (CBSC Decision 02/03-1656, May 11, 2004).
  70. WWE Raw on FOX8.
  71. WWE Canada Scheduling.
  72. Find out how to watch WWE.
  73. WWE Algeria Scheduling.
  74. WWE Raw on MBC's official site.
  75. Iran.
  76. a b c d e Ten Sports TV Schedule.
  77. WWE Israel Scheduling.
  78. Sport 1 Schedule.
  79. Show Listings – Turkey.
  80. WWE Belgium Scheduling.
  81. WWE Raw on AB3.
  82. WWE Czech republic Scheduling.
  83. WWE France Scheduling.
  84. WWE Raw Official NT1 Website.
  85. WWE and TELE 5 announce partnership.
  86. WWE and Prosiebensat.1 Announce Multi-Platform Partnership.
  87. WWE Greece Scheduling.
  88. WWE Raw Scheduling on Nova Sports.
  89. WWE Italy Scheduling.
  90. WWE Domestic Raw.
  91. Show Listings.
  92. RAW Wrestling–TV2 Zebra.
  93. WWE Poland Scheduling.
  94. Extreme Sports Channel Television schedule.
  95. WWE Portugal Scheduling.
  96. Wrestling Listings on Sport TV's official website.
  97. WWE Romania Scheduling.
  98. WWE Serbia Scheduling.
  99. WWE Spain Scheduling.
  100. Pressing catch Raw.
  101. WWE United Kingdom Scheduling.
  102. WWE Live on Sky.
  103. WWE Bangladesh Scheduling.
  104. WWE Bhutan Scheduling.
  105. WWE China Scheduling.
  106. Indonesia.
  107. WWE India Scheduling.
  108. WWE Pakistan Scheduling.
  109. WWE Sri Lanka Scheduling.
  110. WWE Philippines Scheduling.
  111. WWE Singapore Scheduling.
  112. Videoland Max-TV.
  113. a b c d e f g h i j k l m WWE and Fox Sports Latin America Announce Partnership.
  114. WWE Argentina Scheduling.
  115. WWE launches in Brazil.
  116. WWE's Chile Schedule.
  117. La Red Schedule.
  118. Programacion.
  119. WWE Ecuador Scheduling.
  120. WWE Peru Scheduling.
  121. ATV Teleivision guide.
  122. WWE Venezuela Scheduling.
  123. WWE Costa Rica Scheduling.
  124. WWE El Savador Scheduling.
  125. WWE Honduras Scheduling.
  126. WWE Panama Scheduling.
  127. RPC Canal 4 Television guide.
  128. WWE's Trinidad and Tobago Schedule.
  129. WWE Bulgaria Scheduling.
  130. Primary Power.
  131. WWE Monday Night Raw.
  132. Amerikietiskos-imtynes.
  133. WWE Raw on Fox8's official Website.
  134. WWE Australia Scheduling.
  135. エラー – J SPORTS.
  136. WWE New Zealand Scheduling.
  137. WWE on the BOX Website.
  138. WWE program schedules in TrueVisions.
  139. Canal 5 Website.
  140. WWE Mexico Scheduling.
  141. WWE Corporate – WWE Comes to Russia.
  142. WWE South Africa Scheduling.
  143. About WWE Raw.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]