John Cena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
John Cena
Cena w 2012 roku
Cena w 2012 roku
Imię i nazwisko John Felix Anthony Cena Jr.
Data i miejsce
urodzenia
23 kwietnia 1977
West Newbury, Massachusetts, Stany Zjednoczone
Miejsce
zamieszkania
Tampa, Floryda, Stany Zjednoczone
Kariera profesjonalnego wrestlera
Pseudonimy
ringowe
John Cena
Juan Cena
The Prototype
Wzrost 1,85 m
Masa ciała 114 kg
Zapowiadany z „Classified” (UPW; tł. „tajne”)
West Newbury, Massachustetts
Trenowany przez Ultimate Pro Wrestling
Ohio Valley Wrestling
Debiut 5 listopada 1999

John Felix Anthony Cena Jr.[1] (ur. 23 kwietnia 1977 w West Newbury w Massachusetts[1]) – amerykański wrestler, raper, aktor i prowadzący reality show. Obecnie występuje w amerykańskiej federacji wrestlingu WWE i prowadzi reality show American Grit.

Cena rozpoczął karierę wrestlera w 1999 w federacji Ultimate Pro Wrestling (UPW); podczas pobytu w UPW zdobył UPW Heavyweight Championship[2]. W 2001 podpisał kontrakt z World Wrestling Federation (późniejsze World Wrestling Entertainment, WWE). W federacji zadebiutował w 2002. Cena jest piętnastokrotnym mistrzem świata (12 razy jako WWE Champion/WWE World Heavyweight Champion i 3 razy jako World Heavyweight Champion), pięciokrotnym zdobywcą WWE United States Championship i czterokrotnym posiadaczem tytułów drużynowych (2 razy World Tag Team i 2 razy WWE Tag Team Championship[2]. Ponadto jest zdobywcą walizki WWE Money in the Bank z 2012 roku[3] i dwukrotnym zwycięzcą Royal Rumble matchu[4][5]. Pięciokrotnie wystąpił w walce wieczoru WrestleManii (22, 23, XXVII, XXVIII, 29).

W 2005 Cena wydał album raperski You Can't See Me, który zadebiutował na 15. miejscu w magazynie Billboard[6]. Wystąpił w sześciu filmach pełnometrażowych, jak również w wielu programach telewizyjnych. Udziela się w kilku organizacjach dobroczynnych, szczególnie w fundacji Make-A-Wish.

Wczesne życie[edytuj]

Cena urodził się 23 kwietnia 1977 w West Newbury w stanie Massachusetts; jest synem Carol i Johna Ceny, Seniora[7]. Ma czterech braci: Dana, Matta, Steve'a i Seana[7]. Jest wnukiem koszykarza Tony'ego Lupiena[8]. Cena uczęszczał do Central Catholic High School w Lawrence w Massachusetts, przeniósł się jednak do Cushing Academy. Jest absolwentem Springfield College'u; grał w drużynie futbolu amerykańskiego uczelni[9]. Po ukończeniu studiów zajmował się kulturystyką[10] oraz pracował jako kierowca limuzyny[11].

Kariera wrestlera[edytuj]

Ultimate Pro Wrestling (1999–2001)[edytuj]

Pierwsze kroki w ringu Cena stawiał w 1999 w „Ultimate University” – szkółce wrestlingu federacji Ultimate Pro Wrestling (UPW). Przyjął pseudonim ringowy „The Prototype”. W kwietniu 2000 zdobył UPW Heavyweight Championship[12]. Tytuł utracił po 27 dniach panowania[12]. Ostatnią walkę dla UPW Cena stoczył w marcu 2001[13].

World Wrestling Federation/Entertainment[edytuj]

Ohio Valley Wrestling (2000–2002)[edytuj]

10 października 2000 Cena nieoficjalnie zadebiutował w World Wrestling Federation (WWF) na tapingu tygodniówki Heat, w przegranym dark matchu przeciwko Mickey'emu Richardsonowi[14]. Zawalczył też na tapingach Heat 9 stycznia[15] i 13 marca 2001[16].

W 2001 Cena podpisał kontrakt rozwojowy z WWF i został przypisany do ówczesnej rozwojówki federacji – Ohio Valley Wrestling (OVW). Walczył jako The Prototype, zdobył OVW Heavyweight Championship[2], a w drużynie z Rikiem Constantinem sięgnął po OVW Tag Team Championship[2].

Podczas pobytu w OVW Cena otrzymał kilka szans walki na house showach i tapingach programów telewizyjnych WWF. Zawalczył m.in. z Sheltonem Benjaminem[17] i Tommym Dreamerem[18].

Droga do chwały (2002–2004)[edytuj]

Cena wykonujący FU na Kurcie Angle w 2005

Oficjalny debiut Ceny w World Wrestling Entertainment (WWE; wcześniej WWF – nazwa została zmieniona po procesie sądowym z World Wildlife Fund) nastąpił 27 czerwca 2002. Odpowiedział na wyzwanie Kurta Angle'a i przegrał starcie. Dobrej walki pogratulowali mu Rikishi, Farooq, Billy Kidman oraz The Undertaker[19]. Po debiucie rozpoczął rywalizację z Chrisem Jericho. Pokonał rywala na gali Vengeance[20]. We wrześniu rozpoczął feud z Eddiem i Chavo Guerrero. Występował głównie na tygodniówce SmackDown[21].

W październiku, Cena połączył siły z Billym Kidmanem; drużyna wzięła udział w turnieju o nowo utworzone WWE Tag Team Championship. Odpadli już w pierwszej rundzie[22]. Na następnym SmackDown!, Cena obwinił Kidmana o przegraną i pokonał go w walce singlowej[23], lecz przegrał starcie rewanżowe tydzień później[24]. Na następnym specjalnym SmackDown! z okazji Halloween, Cena przebrał się za rapera Vanilla Ice i wykonał freestyle[25]. Wkrótce przybrał wizerunek rapera na stałe[26].

W pierwszej połowie 2003 Cena rywalizował z Chrisem Benoit, a następnie z posiadaczem WWE ChampionshipBrockiem Lesnarem. Cena wygrał turniej o miano pretendenckie do WWE Championship[27], został jednak pokonany przez Lesnara w walce o mistrzostwo na Backlash[28]. Na gali Vengeance został pokonany przez The Undertakera[29]. W listopadzie dołączył do drużyny Kurta Angle'a na Survivor Series[30].

We wczesnym 2004, Cena wziął udział w Royal Rumble matchu na gali Royal Rumble; został wyeliminowany z walki przez Big Showa[31]. Zdarzenie to doprowadziło do rozpoczęcia rywalizacji Ceny z Big Showem. Na WrestleManii XX, Cena pokonał rywala w walce o WWE United States Championship[32]. Jego panowanie skończyło się cztery miesiące później, gdy został pozbawiony pasa po walce z Kurtem Angle'em[33]. Cena odzyskał pas po serii pięciu walk z Bookerem T, która zakończyła się na gali No Mercy[34]. Pas utracił tydzień później, na rzecz debiutującego Carlito[35]. Rozpoczęło to rywalizację Ceny z debiutantem. Feud zakończył się rzekomym dźgnięciem w nerkę Ceny przez ochroniarza Carlito – Jesúsa[36][37]. W rzeczywistości Cena potrzebował przerwy od akcji w ringu, by móc zagrać w The Marine. Cena odzyskał United States Championship w listopadzie, tuż po powrocie do ringu[38].

WWE Champion (2005–2007)[edytuj]

Cena wziął udział w Royal Rumble matchu w styczniu 2005. Ostatnimi dwoma przetrwałymi w walce zawodnikami byli on i Batista. Obydwaj zostali wyeliminowani w tym samym momencie; walkę zrestartowano, a jej zwycięzcą okazał się Batista[39]. W następnym miesiącu Cena pokonał Kurta Angle'a, by zaskarbić sobie prawo do walki z WWE ChampionemJohnem „Bradshawem” Layfieldem (JBL)[40]. Rozpoczął więc rywalizację z JBL'em i jego stajnią Cabinet. Cena utracił United States Championship na rzecz członka Cabinetu, Orlando Jordana[41], jednak na WrestleManii 21 pokonał Layfielda w walce o WWE Championship[42]. Po WrestleManii Cena wprowadził pas ze „spinnerem”, a JBL ukradł pierwotny pas mistrzowski i nadal uważał się za mistrza[43]. Rywalizacja Ceny z Layfieldem zakończyła się na Judgment Day, kiedy to Cena pokonał rywala w „I Quit” matchu i odebrał mu stary pas mistrzowski[44].

W czerwcu 2005 Cena został przeniesiony do brandu Raw[45]. Rozpoczął rywalizację z Erikiem Bischoffem, po tym jak odmówił udziału w walce przeciwko rosterowi Extreme Championship Wrestling (ECW) na gali One Night Stand[46]. Bischoff nakazał Chrisowi Jericho odebrać mistrzostwo Cenie[47]. Pomimo, iż w trakcie trwania ich rywalizacji Jericho przedstawiany był jako heel (czarny charakter), a Cena jako face (pozytywna postać), fani zgromadzeni na widowni wspierali Jericho[48]. 22 sierpnia Cena pokonał Jericho w „You're Fired” matchu[49]. Kolejnym rywalem Ceny stał się Kurt Angle. Cena obronił tytuł w walce z Angle'em na gali Unforgiven[50] i przypiął go w rewanżowym starciu na Survivor Series[51].

Cena walczący z Edge'em na evencie WWE

Na New Year's Revolution w styczniu 2006 Cena obronił WWE Championship w Elimination Chamber matchu. Tuż po zakończeniu walki Edge wykorzystał walizkę WWE Money in the Bank, dwukrotnie wykonał Spear na Cenie i przypiął mistrza, zdobywając WWE Championship[52]. Cena odzyskał tytuł trzy tygodnie później na Royal Rumble[53]. Po gali Cena rozpoczął rywalizację z Triple H'em, którego pokonał na WrestleManii 22[54]. Negatywne reakcje publiczności na Cenę nasiliły się podczas jego feudu z Robem Van Damem; Cena zmierzył się z nim na One Night Stand. Publika zgromadzona na evencie nie szczędziła Cenie negatywnych okrzyków. Tej nocy Van Dam odebrał Cenie mistrzostwo dzięki interwencji Edge'a[55].

Cena na Raw w 2006

W lipcu Cena, Edge i Van Dam zmierzyli się w Triple Threat matchu o WWE Championship – starcie wygrał Edge[56]. Cena wznowił swoją rywalizację z nowym mistrzem. Kulminacją feudu był wybrany przez Edge'a Tables, Ladders, and Chairs match na gali Unforgiven; na szali pojedynku stało nie tylko mistrzostwo, ale również praca Ceny w brandzie Raw. Na Unforgiven Cena pokonał Edge'a i odzyskał tytuł mistrzowski[57].

Cena wziął udział w międzybrandowej rywalizacji, mającej wyłonić „mistrza mistrzów”. Cena, posiadacz World Heavyweight Championship King Booker oraz ECW World ChampionBig Show zawalczyli ze sobą na Cyber Sunday. W międzyczasie Cena rozpoczął feud z Kevinem Federlinem. Federline zainterweniował w walkę na Cyber Sunday, pomagając Kingowi Bookerowi obronić mistrzostwo postawione przez niego na szali[58]. W grudniu Cena zaczął rywalizować z Umagą. Na pierwszym Raw w 2007 roku, Cena został przypięty przez Federline'a dzięki pomocy Umagi[59].

Noc po Royal Rumble drużyna złożona z Ceny i jego rywala – Shawna Michaelsa – pokonała Rated-RKO (Edge'a i Randy'ego Ortona) w walce o World Tag Team Championship[60]. Na WrestleManii 23 Cena pokonał Michaelsa[61]. Następnej nocy na Raw Michaels wyeliminował Cenę z 10-Team Battle Royalu o mistrzostwa; zwycięzcami walki i nowymi posiadaczami tytułów stali się The Hardy Boyz (Jeff i Matt Hardy)[62]. Do końca kwietnia Cena rywalizował z Michaelsem, Ortonem i Edge'em. 30 kwietnia The Great Khali zaatakował wszystkich trzech głównych pretendentów do tytułu[63], a tydzień później samego Cenę, po czym ukradł mu pas mistrzowski[64]. Cena pokonał Khaliego na Judgment Day[65] oraz na One Night Stand[66], po czym rozpoczął rywalizację z Randym Ortonem. Na SummerSlam Orton wykonał trzy RKO na Cenie, jednak mistrz zdołał obronić tytuł[67]. Cena został zdyskwalifikowany w walce rewanżowej na gali Unforgiven[68].

1 października 2007, podczas walki z Mr. Kennedym, Cena naderwał mięsień piersiowy większy; kontuzja wymagała operacji i kilku miesięcy przerwy, toteż następnej nocy Vince McMahon odebrał Cenie tytuł mistrzowski, kończąc trwające 381 dni panowanie[69][70]. Pomimo kontuzji Cena pojawił się na dorocznym evencie Tribute to the Troops w Iraku w grudniu 2007[71].

Panowania jako mistrz świata (2008–2010)[edytuj]

Cena niezapowiedzianie powrócił jako trzydziesty uczestnik Royal Rumble matchu w styczniu 2008 roku; wygrał walkę i tradycyjny title shot na WrestleManii[4]. Zamiast jednak czekać do WrestleManii, Cena postanowił wykorzystać swoją szansę na walkę z WWE Championem Randym Ortonem już na No Way Out w lutym. Cena wygrał walkę z mistrzem poprzez dyskwalifikację, przez co nie zdobył tytułu[72]. Na WrestleManii XXIV, Cena zmierzył się z Ortonem i Triple H'em w Triple Threat matchu o mistrzostwo; walkę wygrał Randy Orton[73]. Na Backlash Cena wziął udział w Fatal 4-Way Elimination matchu o WWE Championship; wyeliminował z niego JBL'a, sam jednak uległ Ortonowi[74]. Cena pokonał JBL'a na Judgment Day[75] oraz na One Night Stand w First Blood matchu[76]. Został jednak pokonany przez rywala na The Great American Bash[77].

4 sierpnia Cena stał się dwukrotnym posiadaczem World Tag Team Championship, kiedy to wraz z Batistą pokonał Cody'ego Rhodesa i Teda DiBiasego[78]. Panowanie Ceny i Batisty trwało tydzień; utracili tytuły w walce rewanżowej z byłymi mistrzami[79]. Batista pokonał Cenę na SummerSlam[80]. Cena miał zawalczyć w starciu o World Heavyweight Championship na Unforgiven, lecz przed galą doznał wymagającej operacji kontuzji szyi[81].

Cena powrócił do ringu na Survivor Series. Na tejże gali pokonał Chrisa Jericho w walce o World Heavyweight Championship, zdobywając mistrzostwo po raz pierwszy[82]. Cena i Jericho kontynuowali rywalizację aż do gali Armageddon, na której Cena obronił swoje mistrzostwo[83]. Cena utracił tytuł na rzecz Edge'a w Elimination Chamber matchu na gali No Way Out w lutym 2009[84]. Odzyskał mistrzostwo w Triple Threat matchu na WrestleManii XXV[85], lecz stracił je w walce z Edge'em na Backlash po interwencji Big Showa[86]. Zapoczątkowało to rywalizację Ceny z Big Showem; pokonał go na Judgment Day[87] i Extreme Rules[88].

Na lipcowej gali Night Of Champions wziął udział w Triple Threat matchu o WWE Championship, jednak nie zdołał wygrać starcia[89]. Dwa miesiące później na Breaking Point, Cena pokonał Randy'ego Ortona w „I Quit” matchu, zdobywając WWE Championship po raz czwarty[90]. Tytuł utracił miesiąc później w walce z Ortonem na Hell In A Cell[91], lecz odzyskał go w Iron Man matchu na Bragging Rights[92], a następnie obronił go w Triple Threat matchu z Triple H'em oraz Shawnem Michaelsem na Survivor Series[93]. Tytuł utracił na rzecz Sheamusa w Tables matchu na gali TLC: Tables, Ladders, and Chairs[94].

Cena jako WWE Champion w 2010

Cena odzyskał WWE Championship w Elimination Chamber matchu na Elimination Chamber w lutym 2010[95]. Jego panowanie trwało kilka minut – Vince McMahon nakazał zmęczonemu Cenie bronić tytułu w walce przeciwko Batiście[96]. Cena wygrał walkę o mistrzostwo na WrestleManii XXVI[97] i obronił je w walkach z Batistą na Extreme Rules[98] oraz Over The Limit[99].

Rywalizacja z The Nexus (2010–2011)[edytuj]

 Zobacz też: The Nexus.
Cena zmuszony przez Wade'a Barretta do przeczytania jego orędzia jako członek The Nexus

7 czerwca 2010 Cena został zaatakowany przez grupę byłych uczestników pierwszego sezonu NXT, z Wade'em Barrettem na czele. Jego przeciwnik – CM Punk, a także Luke Gallows i personel obecny przy ringu również ucierpieli z rąk ugrupowania, lecz to Cena był głównym celem ataku[100]. Na WWE Fatal 4-Way Cena utracił WWE Championship na rzecz Sheamusa, po tym jak to samo ugrupowanie – The Nexus – zainterweniowało w walkę[101]. Cena przegrał rewanżowy Steel Cage match z Sheamusem na Money in the Bank po ponownej interwencji The Nexus[102]. Aby pokonać ugrupowanie Cena połączył siły z Edge'em, Chrisem Jericho, Johnem Morrisonem, R-Truthem, The Great Khalim i Bretem Hartem. Dwie drużyny spotkały się na SummerSlam; starcie wygrała drużyna Ceny dzięki pomocy powracającego Daniela Bryana – byłego członka The Nexus[103].

Cena wyzwał Wade'a Barretta do walki na gali Hell in a Cell, przy czym, jeżeli by przegrał, musiałby dołączyć do The Nexus. Na gali przegrał walkę z Barrettem i został zmuszony do wypełniania wszystkich poleceń członków ugrupowania pod groźbą zwolnienia z WWE[104]. Na Bragging Rights Cena i członek Nexus – David Otunga – pokonali Cody'ego Rhodesa i Drewa McIntyre'a w walce o WWE Tag Team Championship. Jeszcze tej samej nocy miał pomóc Barrettowi wygrać walkę z Randym Ortonem o WWE Championship. Barrett nakazał mu nie dopuścić do tego, by Orton wygrał pojedynek; Cena doprowadził do wygranej Barretta poprzez dyskwalifikację, przez co lider The Nexus nie zdobył tytułu mistrzowskiego[105]. Następnej nocy na Raw Cena i Otunga utracili tytuły na rzecz członków Nexus – Heatha Slatera i Justina Gabriela – po tym, jak Barrett nakazał Otundze „położyć się i przegrać tytuł”[106]. Na Survivor Series Cena stał się sędzią specjalnym pojedynku o tytuł pomiędzy Barrettem a Ortonem, przy czym, jeżeli Orton obroniłby tytuł, Cena zostałby zwolniony z WWE. Orton pokonał Barretta, przez co Cena zmuszony był opuścić federację[107]. Następnej nocy na Raw Cena wygłosił mowę pożegnalną, po czym zainterweniował w pojedynek rewanżowy między Ortonem a Barrettem, nie pozwalając Barrettowi wygrać[108]. Tydzień później pojawił się na Raw jako widz, później jednak zaatakował członków The Nexus, twierdząc, że choć nie pracuje dla WWE, nadal może zniszczyć ugrupowanie[109]. 13 grudnia Cena został ponownie zatrudniony przez Wade'a Barretta[110]. Zmierzył się z liderem Nexus na TLC: Tables, Ladders & Chairs w Chairs matchu; zdołał wygrać pojedynek[111].

Cena na Tribute to the Troops w 2010

27 grudnia The Nexus, już bez Barretta, ogłosiło, że ma nowego lidera i zaoferowało Cenie rozejm. Ten jednak odmówił, na co w odpowiedzi Nexus zaatakowało go i zostawiło w ringu frotkę z ich logo. Wówczas do ringu wszedł CM Punk, lecz zamiast atakować Cenę, założył frotkę The Nexus, symbolicznie ogłaszając, iż jest nowym liderem ugrupowania[112]. Cena zmierzył się z CM Punkiem 17 stycznia 2011, walka zakończyła się no contestem po tym, jak debiutujący przyszły członek Nexus – Mason Ryan – zaatakował Cenę[113]. Rywalizacja Ceny z The Nexus zakończyła się na Royal Rumble, podczas którego Cena wyeliminował z Royal Rumble matchu większość członków ugrupowania[114].

Bicie rekordów jako WWE Champion (2011–2013)[edytuj]

Podczas tego samego Royal Rumble matchu Cena został wyeliminowany przez niebiorącego udziału w walce ówczesnego posiadacza WWE ChampionshipThe Miza[114]. Na gali Elimination Chamber Cena wygrał Elimination Chamber match i szansę walki z Mizem na WrestleManii XXVII[115].

21 lutego Cena skomentował ogłoszenie The Rocka jako gospodarza WrestleManii i jeszcze tej samej nocy, wraz z The Mizem, zdobył WWE Tag Team Championship, pokonując Heatha Slatera i Justina Gabriela. Ich panowanie trwało 5 minut; Slater i Gabriel odzyskali tytuły po tym, jak Miz zaatakował Cenę podczas natychmiastowo wykorzystanej walki rewanżowej[116]. 28 marca, po kilku tygodniach wymiany obelg, Cena skonfrontował się z The Rockiem i wymierzył mu Attitude Adjustment po odparciu ataku ze strony The Miza i Alexa Riley'ego[117]. Na WrestleManii starcie pomiędzy Ceną a Mizem zakończyło się podwójnym wyliczeniem pozaringowym. The Rock nakazał wznowić pojedynek i zaatakował Cenę Rock Bottom, dzięki czemu The Miz obronił mistrzostwo[118]. Następnej nocy Cena przyjął wyzwanie Rocka na walkę na WrestleManii XXVIII[119].

Na Extreme Rules Cena pokonał The Miza i Johna Morrisona w Triple Threat Steel Cage matchu o WWE Championship[120]. Obronił mistrzostwo w rewanżowym „I Quit” matchu z The Mizem na Over The Limit[121] i w walce z R-Truthem na Capitol Punishment[122]. Rozpoczął rywalizację z CM Punkiem. Na Money in the Bank Punk odebrał Cenie WWE Championship i odszedł z WWE z pasem mistrzowskim[123]. Po tym, jak Rey Mysterio wygrał nowe WWE Championship w turnieju, Cena wyzwał go na pojedynek i jeszcze tej samej nocy stał się rekordowym dziewięciokrotnym zdobywcą WWE Championship. Świętowanie wygranej przerwał mu powracający ze swoim pasem CM Punk[124]. Punk pokonał Cenę na SummerSlam, stając się niekwestionowanym mistrzem WWE. Po tym, jak Alberto Del Rio wykorzystał walizkę WWE Money in the Bank i zdobył WWE Championship[125], Cena stał się pretendentem do tytułu i pokonał Del Rio na Night Of Champions, stając się mistrzem po raz dziesiąty[126]. Tytuł utracił w walce rewanżowej z Del Rio na Hell in a Cell[127]. Przegrał też walkę rewanżową na Vengeance po tym, jak w walkę zainterweniowali The Miz i R-Truth[128]. Cena otrzymał pozwolenie na wybranie sobie dowolnego partnera do walki z Mizem i R-Truthem na Survivor Series. Wybrał The Rocka i pomimo ostrej wymiany obelg w następnych tygodniach, Cena i Rock zdołali pokonać Miza i R-Trutha na gali. Survivor Series zakończyło się widokiem The Rocka wykonującego Rock Bottom na Cenie[129].

Brock Lesnar i Cena w kwietniu 2012

Następnie Cena rozpoczął rywalizację z Kane'em. Ich starcie na Royal Rumble w styczniu 2012 zakończyło się remisem[130], a Ambulance match na Elimination Chamber – zwycięstwem Ceny[131]. Na WrestleManii XXVIII Cena przegrał starcie z The Rockiem[132].

Następnej nocy na Raw Cena został zaatakowany przez powracającego do WWE – Brocka Lesnara[133]. Zaowocowało to rozpoczęciem rywalizacji z Generalnym Menedżerem Raw, Johnem Laurinaitisem, który wyznał, że podpisał kontrakt z Lesnarem, aby przywrócić nieco „realizmu” do WWE[134]. Na Extreme Rules, Cena pokonał Lesnara w Extreme Rules matchu[135], lecz na Over The Limit przegrał walkę z Laurinaitisem po interwencji Big Showa[136]. Na No Way Out Cena pokonał Big Showa w walce, której stawką była praca Laurinaitisa oraz jego samego w WWE[137].

Cena wygrał Money in the Bank ladder match na Money in the Bank i stał się posiadaczem walizki i kontraktu na walkę o tytuł mistrzowski[3]. Na tysięcznym odcinku Raw Cena wykorzystał walizkę, by zawalczyć z CM Punkiem, lecz przegrał poprzez dyskwalifikację spowodowaną interwencją Big Showa w pojedynek[138]. Tym samym Cena stał się pierwszą osobą, która po wykorzystaniu walizki Money in the Bank nie zdobyła mistrzostwa. Punk pokonał Cenę i Big Showa w Triple Threat matchu na SummerSlam[139], zaś starcie między Ceną a Punkiem na Night of Champions zakończyło się remisem[140]. Cena doznał kontuzji ręki, która wykluczyła go z akcji w ringu aż do gali Survivor Series w listopadzie, na której zmierzył się z Rybackiem i CM Punkiem o WWE Championship; nie zdołał wygrać starcia[141]. Następnie rozpoczął rywalizację z Dolphem Zigglerem i AJ Lee. Na TLC: Tables, Ladders & Chairs, interwencja AJ Lee spowodowała przegraną Ceny w walce z Zigglerem[142]. Następnej nocy na Raw Cena połączył siły z Vickie Guerrero i stanął w szranki z Zigglerem i AJ Lee; walka zakończyła się dyskwalifikacją po tym, jak debiutujący w głównym rosterze – Big E Langston – zaatakował Cenę[143]. Cena pokonał Zigglera 7 stycznia 2013 w walce singlowej[144], jak również tydzień później w Steel Cage matchu[145], pomimo interwencji ze strony Lee i Langstona w obydwu walkach.

27 stycznia 2013 Cena wygrał Royal Rumble match po raz drugi[5], a następnie ogłosił, że na WrestleManii 29 zmierzy się z posiadaczem WWE Championship. Cena, Ryback i Sheamus zaczęli rywalizować z The Shield; kulminacją feudu był Six-Man Tag Team match pomiędzy drużynami na Elimination Chamber, z którego zwycięsko wyszło The Shield[146]. 25 lutego Cena pokonał CM Punka, aby utwierdzić swój status jako pretendenta do WWE Championship[147], będącego w posiadaniu The Rocka. Na WrestleManii 29 Cena pokonał The Rocka, stając się jedenastokrotnym mistrzem WWE[148]. Po WrestleManii rozpoczął rywalizację z Rybackiem; zmierzył się z nim na Extreme Rules oraz na Payback. W obydwu przypadkach zdołał obronić WWE Championship[149][150]. Na gali Money in the Bank wygrał starcie z Markiem Henrym[151], zaś na SummerSlam utracił pas mistrzowski na rzecz Daniela Bryana w starciu, którego sędzią specjalnym był Triple H[152]. W następnym tygodniu przeszedł operację mięśnia trójgłowego ramienia, która miała wykluczyć go z akcji na co najmniej 4 miesiące[153].

Próby zdobycia i panowania jako mistrz świata (2013–2015)[edytuj]

Cena powrócił na gali Hell in a Cell w październiku 2013 i pokonał Alberta Del Rio w starciu o World Heavyweight Championship, zdobywając owe mistrzostwo po raz trzeci[154]. Zdołał obronić tytuł w walce rewanżowej z Del Rio miesiąc później na Survivor Series[155]. Cena wyzwał Randy'ego Ortona do walki unifikującej World Heavyweight Championship oraz WWE Championship. Na TLC: Tables, Ladders & Chairs Cena przegrał TLC match o tytuły[156]. W walkę rewanżową na gali Royal Rumble zainterweniowało The Wyatt Family, powodując przegraną Ceny[157]. Na Elimination Chamber zaś The Wyatt Family przeszkodziło Cenie w wygraniu Elimination Chamber matchu[158].

Lider Wyatt Family – Bray Wyatt – zgodził się na walkę z Ceną na WrestleManii XXX; chciał zmienić Cenę „z bohatera w potwora”[159]. Na WrestleManii Cena pokonał Wyatta pomimo interwencji ze strony członków The Wyatt Family[160]. Na Extreme Rules Cena ponownie okazał się lepszy od Wyatta[161], a ich rywalizacja zakończyła się na Payback, kiedy to Cena zwyciężył w Last Man Standing matchu[162].

16 czerwca, na epizodzie Raw, Cena pokonał Kane'a, stając się jednym z uczestników Ladder matchu o zawieszony tytuł WWE World Heavyweight Championship na Money in the Bank. Na gali, Cena wygrał starcie, stając się piętnastokrotnym mistrzem świata[163]. Cena zdołał obronić mistrzostwo w Fatal 4-Way matchu na gali Battleground[164], lecz utracił je w walce z Brockiem Lesnarem na SummerSlam[165]. W walkę rewanżową na Night Of Champions zainterweniował Seth Rollins, powodując dyskwalifikację Ceny[166]. Rozpoczął rywalizować z Deanem Ambrosem o prawo do walki z Rollinsem na Hell in a Cell. Po przegranej z Ambrosem[167] Cena wygrał z Randym Ortonem w Hell in a Cell matchu o miano pretendenckie do WWE World Heavyweight Championship[168].

Cena tuż po pokonaniu Ruseva na WrestleManii 31

27 października na Raw Triple H zaoferował Cenie dołączenie do The Authority. Cena odmówił, a w odpowiedzi Triple H wyznaczył Traditional Survivor Series Tag Team Elimination match pomiędzy drużyną reprezentującą Authority a drużyną prowadzoną przez Cenę[169]. W następnych tygodniach ogłoszono, że jeśli Team Authority przegra, to samo Authority zostanie rozwiązane[170], zaś jeżeli Team Cena przegra, to wszyscy członkowie tej drużyny, oprócz samego Ceny, zostaną zwolnieni[171]. Na Survivor Series zadebiutował Sting; zaatakował on sędziego Scotta Armstronga i oraz Triple H'a. Pozwoliło to na przypięcie Rollinsa przez Dolpha Zigglera i wygranie walki przez drużynę Johna Ceny[172]. Na TLC: Tables, Ladders & Chairs Cena pokonał Rollinsa w Tables matchu. 29 grudnia, na Raw, Rollins zmusił Cenę do przywrócenia The Authority; Rollins groził atakiem na gościu specjalnym RawEdge'u[173]. 19 stycznia 2015 Cena pokonał Rollinsa, Kane'a i Big Showa w handicap matchu, ponownie dzięki pomocy Stinga[174]. Na Royal Rumble Cena zmierzył się z Brockiem Lesnarem i Sethem Rollinsem; nie udało mu się zdobyć WWE World Heavyweight Championship[175].

United States Champion (2015–2016)[edytuj]

Po Royal Rumble Cena rozpoczął rywalizację z posiadaczem WWE United States ChampionshipRusevem. Zmierzył się z nim na gali Fastlane; Rusev nieczysto wygrał starcie[176]. Cena wyzwał Ruseva do walki o mistrzostwo na WrestleManii 31. Na WrestleManii Cena pokonał Ruseva, stając się posiadaczem United States Championship po raz czwarty[177]. Przez następne tygodnie Cena bronił mistrzostwa na każdym Raw przeciwko różnym przeciwnikom, jak również na Extreme Rules[178] oraz Payback[179] przeciwko Rusevowi. Dzień po gali Payback Cena został zaatakowany przez ówczesnego mistrza NXTKevina Owensa. Owens pokonał Cenę na Elimination Chamber[180], lecz Cena zdołał wygrać walkę z Owensem na Battleground, tym samym kończąc ich rywalizację[181]. Następnie wznowił feud z ówczesnym posiadaczem WWE World Heavyweight ChampionshipSethem Rollinsem. Zdołał obronić United States Championship w walce z Rollinsem na Raw[182], lecz przegrał „Winner Takes All” match na SummerSlam, którego stawką były obydwa mistrzostwa[183].

Cena odzyskał United States Championship na Night of Champions[184], lecz utracił je miesiąc później na Hell in a Cell w starciu przeciwko powracającemu Alberto Del Rio[185]. Nie zdołał pokonać go w starciu rewanżowym[186]. W styczniu 2016 Cena przeszedł operację ramienia, która miała wykluczyć go z akcji na kilka miesięcy[187].

Rywalizacja z The Club (od 2016)[edytuj]

Cena powrócił na WrestleManii 32, aby pomóc byłemu rywalowi, The Rockowi, wygonić z ringu The Wyatt Family[188]. Następnie nie zjawił się aż do 30 maja, kiedy to rozpoczął rywalizację z AJ Stylesem i ugrupowaniem The Club[189]. Na Money in the Bank AJ Styles pokonał Johna Cenę dzięki interwencji reszty członków The Club. Następnej nocy Styles i Luke Gallows zaatakowali Cenę podczas jego walki z Karlem Andersonem. 27 czerwca Cena oraz Styles przeszkodzili sobie nawzajem w walkach kwalifikacyjnych do starcia o WWE Championship na Battleground. Tydzień później The Club ponownie próbowało zaatakować Cenę, lecz tym razem w jego obronie stanęli Enzo Amore i Big Cass[190]. W lipcu, w wyniku WWE Draftu, Cena stał się członkiem brandu SmackDown Live[191]. Na gali Battleground Cena, Amore i Cassady pokonali członków The Club[192]. Styles wyzwał Cenę na kolejną walkę, tym razem na SummerSlam. Cena przyjął wyzwanie[193].

Życie osobiste[edytuj]

Przed premierą 12 rund Cena ogłosił swoje zaręczyny z Elizabeth Huberdeau[194]. Para wzięła ślub 11 lipca 2009[195]. 1 maja 2012 Cena wniósł pozew o rozwód, który został sfinalizowany 18 lipca[196]. Rozwód Ceny został wykorzystany jako część scenariusza WWE[197]. Od listopada 2012 spotyka się z wrestlerką Nikki Bellą[198].

Cena jest leworęczny[199]. Jest fanem japońskiego anime i serii gier Command & Conquer[200][201]. Ma kolekcję ponad dwudziestu samochodów typu muscle[194].

Inne media[edytuj]

Film[edytuj]

Cena z amerykańskimi żołnierzami piechoty morskiej na premierze W cywilu

W 2006 Cena wystąpił w wyprodukowanym przez WWE Studios i 20th Fox Century America filmie W cywilu. Ogólnoświatowe zyski finansowe z dystrybucji filmu wyniosły ponad 18 milionów dolarów[202]. Światowa premiera jego drugiego filmu, 12 rund, odbyła się w marcu 2009; podobnie jak W cywilu została wyprodukowana przez WWE Studios[203]. W 2010 odbyła się premiera jego trzeciego filmu – Legendary[204]. Cena zagrał ojca Freda w Fred: The Movie i jego sequelach: Noc żywego Freda i Fred: Obóz obciachu. W 2015 Cena wystąpił w filmach Wykolejona, Sisters oraz Daddy's Home[205].

Telewizja[edytuj]

W 2001 Cena wystąpił w reality show Manhunt[205]. W 2007 wziął udział w Fast Cars and Superstars: The Gillette Young Guns Celebrity Race i zajął trzecie miejsce w rywalizacji. W tym samym roku, w dokumencie CNNDeath Grip: Inside Pro Wrestling, wypowiedział się na temat używania sterydów przez wrestlerów[206]. W 2008 poprowadził australijską wersję Nickelodeon Kids’ Choice Awards. Gościnnie wystąpił w serialach Świry oraz Hannah Montana[205].

Cena jest prowadzącym reality show American Grit. Premiera pierwszego odcinka odbyła się 14 kwietnia 2016[207].

Muzyka[edytuj]

Cena jest nie tylko wrestlerem, ale również raperem. Samodzielnie wykonał swój motyw muzyczny „Basic Thuganomics”, a utwór znalazł się na ścieżce dźwiękowej WWE WWE Originals[208]. Pierwszy album Ceny, You Can't See Me, ukazał się w 2005. Na płycie znalazł się między innymi obecny motyw muzyczny Ceny „The Time Is Now”[209].

W 2014 Cena, wraz z Wizem Khalifą, nagrał dwa utwory, które później znalazły się na ścieżce dźwiękowej do gry WWE 2K15[210].

Filmografia[edytuj]

Film[edytuj]

Rok Tytuł Rola Notka
2000 Kibice do dzieła! Trener
2006 W cywilu John Triton
2009 12 rund Danny Fisher
2010 Legendary Mike Chetley
2010 Fred: The Movie Tata Freda
2011 The Reunion Sam Cleary
2012 Noc żywego Freda Tata Freda
2013 Fred: Obóz obciachu Tata Freda
2014 Scooby Doo: WrestleMania - Tajemnica ringu On sam (głos)
2015 Flintstonowie: Wielkie Łubu-dubu John Cenastone (głos)
2015 Wykolejona Steven
2015 Sisters Pazuzu
2015 Daddy's Home Roger

Telewizja[edytuj]

Rok Tytuł Rola Notka
2001 Manhunt On sam
2007 Fast Cars and Superstars: The Gillette Young Guns Celebrity Race On sam
2009 Saturday Night Live On Sam (sezon 34: odcinek 18)
2010 Świry Ewan O'Hara (sezon 4: odcinek 10)
True Jackson On sam (sezon 2: odcinek 12)
Hannah Montana On sam (sezon 4, odcinek 9)
Generator Rex Hunter Cain (sezon 1: odcinek 13)
2012 Zdaniem Freda! Tata Freda
2013–obecnie Total Divas On sam
2015 Parks and Recreation On sam (sezon 7: odcinek 10)
2016 American Grit On sam Prowadzący
2016 ESPY Awards On sam Prowadzący
The Edge & Christian Show that totally reeks of Awesomeness On sam

Gry komputerowe[edytuj]

Cena jest grywalną postacią w 17 grach komputerowych o tematyce wrestlingu[211][212][213][214][215][216][217][218][219][220][221][222][223][224][225][226][227]. Postać Ceny zadebiutowała w grze WWE Wrestlemania XIX, wydanej w 2003 roku[228].

Kultura masowa[edytuj]

Unexpected John Cena (znany również jako Unexpected Cena, It's John Cena lub And his name is John Cena) jest memem internetowym i formą trollingu. Pierwotnie była to forma dowcipu, zapoczątkowana przez żarty telefoniczne stacji radiowej Z Morning Zoo, polegające na tym, że dzwoniono do słuchaczy i rozmawiano z nimi tylko i wyłącznie o wrestlingu. Podczas jednej z takich rozmów prowadzący audycję znienacka wypowiedział słowa „...and his name is John Cena!”. Niedługo później w Internecie pojawiły się pierwsze memy i filmiki z Ceną. Przedstawiały urywki seriali telewizyjnych, popularnych filmów czy piosenek, nagle przerwanych przez głośno odtworzoną wejściówkę Ceny i komentatora krzyczącego „and his name is John Cena!”[229]. Mem został ciepło przyjęty zarówno przez dziennikarzy, jak i samego Cenę[230].

Styl walki[edytuj]

Cena wykonujący Attitude Adjustment
STF założone przez Cenę na Marku Henrym
Cena wykonujący Five Knuckle Shuffle
Cena wykonujący Spin-out powerbomb
  • Finishery
    • AA – Attitude Adjustment (Standing fireman's carry) – od 2003
    • Killswitch/Protobomb/Protoplex (Spin-out powerbomb) (OVW/UPW)
    • STFU/STF – od 2005
  • Inne ruchy
  • Przydomki
    • „The Leader of the Cenation/The Cenation Leader”
    • „The Chain Gang Soldier”
    • „Big-Match John”
    • „The Champ” (jako mistrz)
    • „The Doctor of Thuganomics”
    • „The Face of WWE”
    • „Fruity Pebbles”
    • „Mr. Money in the Bank”
    • „The Face Who Runs the Place”
  • Menedżerowie
    • Kenny Bolin
  • Motywy muzyczne
    • „Slam Smack” od R. Hardy'ego (FirstCom Production Music) (czerwiec 2002 – listopad 2002)
    • „Insert Bass Here” od DJ Case (FirstCom Production Music) (listopad 2002 – luty 2003)
    • „Basic Thuganomics” od Johna Ceny (marzec 2003 – marzec 2005; 5 kwietnia 2009, WrestleMania XXV)
    • „We Are One” od 12 Stones (październik 2010 – listopad 2010; jako członek The Nexus)
    • „The Time Is Now” od Johna Ceny i Tha Trademarca (od 2005)

Mistrzostwa i osiągnięcia[edytuj]

Wrestling[edytuj]

Cena – rekordzista pod względem liczby posiadań WWE Championship/WWE World Heavyweight Championship (12)
  • Ohio Valley Wrestling
    • OVW Heavyweight Championship (1 raz)[2]
    • OVW Southern Tag Team Championship (1 raz) – z Rikiem Constantinem[2]

Inne[edytuj]

  • Springfield College Athletic Hall of Fame (2015)[246]
  • Make-A-Wish Foundation Chris Greicius Celebrity Award
  • Make-A-Wish Foundation Special Recognition Award (za spełnienie 300 życzeń)[247]
  • 2014 Sports Social TV Entertainer of the Year[248]
  • 2014 Susan G. Komen Race for the Cure Grand Marshal
  • 2016 USO Legacy of Achievement Award[249]

Bilans Luchas de Apuestas[edytuj]

Zwycięzca Przegrany Miejsce Wydarzenia Data Notka
John Cena (kontrakt) Big Show (kontrakt Johna Laurinaitisa) East Rutherford, New Jersey No Way Out 17 czerwca 2012

Przypisy

  1. a b John Cena: Profile & Match Listing – Internet Wrestling Database (IWD), www.profightdb.com [dostęp 2016-06-12].
  2. a b c d e f g h i j k l PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Titles « John Cena « Wrestlers Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-08-28].
  3. a b c WWE Money in the Bank 2012 results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  4. a b c John Cena wins the Royal Rumble Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  5. a b c John Cena won the 30-Man Royal Rumble Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  6. Billboard.com – Artist Chart History – John Cena, 20 września 2007 [dostęp 2016-06-12].
  7. a b Heavyweight homecoming: WWE champion John Cena reflects on road to stardom, www.webcitation.org [dostęp 2016-06-12].
  8. July 2013 Panorama Community Magazine, Issuu [dostęp 2016-06-12].
  9. Springfield College Football All-Americans – Springfield College Athletics, www.springfieldcollegepride.com [dostęp 2016-06-12].
  10. Reality News Online – Survivor – reality TV – Big Brother – Apprentice – Amazing Race – American Idol – Television Entertainment, 18 stycznia 2006 [dostęp 2016-06-12] [zarchiwizowane z adresu 2006-01-18].
  11. Inside WWE's New Magazine, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  12. a b PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Tytuły zdobyte przez Johna Cenę, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  13. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Matches « John Cena « Wrestlers Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-08-28].
  14. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWF Sunday Night Heat #114 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  15. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWF Sunday Night Heat #127 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  16. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWF Sunday Night Heat #136 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  17. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Sunday Night Heat #199 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  18. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE RAW House Show « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  19. Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-08-27].
  20. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  21. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., Matches « John Cena « Wrestlers Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-08-28].
  22. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE SmackDown #165 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  23. 17.10.2002 – SmackDown Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-12].
  24. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE SmackDown #167 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  25. John Cena dresses as Vanilla Ice: SmackDown, October 31, 2002, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  26. The Decade of John Cena [dostęp 2016-08-28].
  27. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE SmackDown #192 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  28. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  29. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  30. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  31. Royal Rumble Entrance & Elimination Information, www.prowrestlinghistory.com [dostęp 2016-06-12].
  32. Full WrestleMania XX Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  33. 8.7.2004 – SmackDown Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-12].
  34. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-12].
  35. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE SmackDown #269 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  36. 14.10.2004 – SmackDown Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-12].
  37. 11.11.2004 – SmackDown Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-12].
  38. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE SmackDown #275 (WWE Tough Enough #4.05) « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-12].
  39. 7 Things You Should Know About WWE Royal Rumble 2005, WhatCulture.com, 23 stycznia 2015 [dostęp 2016-06-13].
  40. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  41. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE SmackDown #290 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  42. Full WrestleMania 21 Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  43. Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  44. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  45. 2005 WWE Draft Lottery, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  46. 6.6.2005 – RAW Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  47. 11.7.2005 – RAW Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  48. OO TV/Event Recaps, www.oowrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  49. 22.8.2005 – RAW Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  50. Full Event Results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  51. WWE Champion John Cena def. Kurt Angle, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  52. Edge def. John Cena to become WWE Champion, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  53. John Cena def. Edge (new WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  54. Full WrestleMania 22 results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  55. AaronA. Bower AaronA., WWE Classic of the Week, Bleacher Report [dostęp 2016-06-13].
  56. 3.7.2006 – RAW Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  57. John Cena def. Edge to win the WWE Championship (TLC Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  58. World Heavyweight Champion King Booker won a Champion of Champions Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  59. 1.1.2007 – RAW Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  60. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Monday Night RAW #714 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  61. Full WrestleMania 23 results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  62. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Monday Night RAW #723 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  63. 30.4.2007 – RAW Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  64. 7.5.2007 – RAW Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  65. WWE Champion John Cena def. The Great Khali, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  66. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE One Night Stand 2007: Extreme Rules « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  67. WWE Champion John Cena def. Randy Orton, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  68. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Unforgiven 2007 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  69. Cena out with pec tear, must surrender WWE Championship, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  70. WWE World Heavyweight Championship, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  71. 24.12.2007 – RAW Results – Online World of Wrestling, www.onlineworldofwrestling.com [dostęp 2016-06-13].
  72. John Cena def. WWE Champion Randy Orton (DQ, Orton retains), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  73. Full WrestleMania XXIV results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  74. Triple H def. Randy Orton, John Cena and JBL in a Fatal Four Way Elimination Match (new WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  75. John Cena def. JBL, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  76. First Blood Match: John Cena defeats JBL, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  77. JBL def. John Cena in a NYC Parking Lot Brawl, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  78. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Monday Night RAW #793 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  79. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Monday Night RAW #794 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  80. Batista def. John Cena, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  81. Cena out, vows to return, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  82. John Cena def. World Heavyweight Champion Chris Jericho, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  83. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Armageddon 2008 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  84. Edge wins World Heavyweight Title Elimination Chamber Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  85. Full WrestleMania XXV results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  86. Edge def. John Cena in Last Man Standing Match (New World Heavyweight Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  87. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Judgment Day 2009 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  88. John Cena def. Big Show (Submission Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  89. WWE Champion Randy Orton def. Triple H & John Cena, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  90. PhilipP. Kreikenbohm PhilipP., WWE Breaking Point 2009 « Events Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2016-06-13].
  91. Randy Orton def. John Cena in a Hell in a Cell Match (New WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  92. John Cena def. WWE Champion Randy Orton (One Hour, Anything Goes WWE Iron Man Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  93. WWE Champion John Cena def. Triple H & Shawn Michaels (Triple Threat Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  94. Sheamus def. John Cena in a Tables Match (New WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  95. WWE Elimination Chamber Results – February 21, 2010 – Wrestlezone, Wrestlezone, 21 lutego 2010 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  96. WWE Elimination Chamber Results – February 21, 2010 – Page 2 of 5 – Wrestlezone, Wrestlezone, 21 lutego 2010 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  97. John Cena def. Batista (New WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  98. WWE Champion John Cena def. Batista (Last Man Standing Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  99. WWE Champion John Cena def. Batista in an "I Quit" Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  100. Raw Results – 6/7/10 – Wrestleview.com – Wrestling News and Results, WWE News, TNA News, ROH News, Wrestleview.com – Wrestling News and Results, WWE News, TNA News, ROH News, 8 czerwca 2010 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  101. NXT attack crowns Celtic champion at Fatal 4-Way, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  102. WWE Champion Sheamus def. John Cena (Steel Cage Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  103. Team WWE def. The Nexus (Elimination Tag Team Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  104. Wade Barrett def. John Cena (Cena now a member of The Nexus), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  105. Dark Pegasus Video Review: Bragging Rights 2010, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-06-13].
  106. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 10/25: Complete "virtual time" coverage of live Raw following Bragging Rights, Bryan vs. Ziggler, pwtorch.com [dostęp 2016-06-13].
  107. WWE Champion Randy Orton def. Wade Barrett (with special guest referee John Cena), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  108. Raw Results – 11/22/10, Wrestleview.com, 23 listopada 2010 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  109. Raw Results – 11/29/10, Wrestleview.com, 30 listopada 2010 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  110. Raw Results – 12/13/10, Wrestleview.com, 14 grudnia 2010 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  111. WWE TLC: Tables, Ladders & Chairs 2010 results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  112. Raw Results – 12/27/10, Wrestleview.com, 28 grudnia 2010 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  113. Raw Results – 1/17/11, Wrestleview.com, 18 stycznia 2011 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  114. a b Complete 2011 Royal Rumble Entry Order & Elimination List – Wrestlezone, Wrestlezone, 31 stycznia 2011 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  115. John Cena won the Raw Elimination Chamber Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  116. Raw Results – 2/21/11, Wrestleview.com, 22 lutego 2011 [dostęp 2016-06-13] (ang.).
  117. Raw: March 28, 2011, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  118. WWE Champion The Miz def. John Cena, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  119. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/4: Complete "virtual time" coverage of live Raw – The Rock & Austin live, fall-out from WrestleMania 27, Sin Cara debuts, pwtorch.com [dostęp 2016-06-13].
  120. John Cena won a Triple Threat Steel Cage Match (New WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  121. WWE Champion John Cena def. The Miz (“I Quit” Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  122. WWE Champion John Cena def. R-Truth, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  123. CM Punk def. John Cena (New WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  124. Raw: July 25, 2011, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  125. CM Punk def. John Cena; Alberto Del Rio cashed in Raw Money in the Bank briefcase (New Undisputed WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  126. John Cena def. Alberto Del Rio (New WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  127. Alberto Del Rio def. John Cena and CM Punk in a Triple Threat Hell in a Cell Match (New WWE Champion), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  128. WWE Champion Alberto Del Rio def. John Cena (Last Man Standing Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  129. The Rock & John Cena def. The Miz & R-Truth, www.wwe.com [dostęp 2016-06-13].
  130. John Cena vs. Kane (Double Count-out), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  131. John Cena def. Kane (Ambulance Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  132. The Rock def. John Cena, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  133. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/2: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw – WM28 fall-out, how will Cena respond to Rock loss?, two big title matches, pwtorch.com [dostęp 2016-06-14].
  134. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/9: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw – Lesnar officially returns & Cena responds, Stooges, pwtorch.com [dostęp 2016-06-14].
  135. John Cena def. Brock Lesnar (Extreme Rules Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  136. John Laurinaitis def. John Cena, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  137. John Cena def. Big Show in a Steel Cage Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  138. Raw 1,000 results: John Cena failed to win the WWE Title; The Rock floored by CM Punk, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  139. WWE Champion CM Punk def. John Cena, Big Show, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  140. WWE Champion CM Punk vs. John Cena ended in a draw, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  141. Survivor Series 2012 results, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  142. Dolph Ziggler def. John Cena (Ladder Match for the World Heavyweight Championship Money in the Bank contract), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  143. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 12/17: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – The strangest show of the year concludes with the debut of a new monster heel; Ric Flair returns, pwtorch.com [dostęp 2016-06-14].
  144. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/7: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – WWE Title match, The Rock returns, Cena vs. Ziggler (updated w/Box Score), pwtorch.com [dostęp 2016-06-14].
  145. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/14: Live, in-person results from 20th Anniv. show – Rock Concert, off-air happenings, more (updated w/Box Score), pwtorch.com [dostęp 2016-06-14].
  146. The Shield def. John Cena, Ryback & Sheamus, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  147. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/25: Complete "virtual-time" coverage of live & loaded Raw – Cena vs. Punk Instant Classic, Heyman-McMahon "fight," big returns, but did Taker return?, pwtorch.com [dostęp 2016-06-14].
  148. John Cena def. WWE Champion The Rock, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  149. WWE Champion John Cena vs. Ryback ended in a No Contest (Last Man Standing Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  150. WWE Champion John Cena def. Ryback (Three Stages of Hell Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  151. WWE Champion John Cena def. Mark Henry, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  152. Daniel Bryan def. WWE Champion John Cena; Randy Orton cashed in his Money in the Bank contract on Bryan to become WWE Champion, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  153. PWTorch.com – RAW NEWS: Cena gone 4-6 months, Triple H explanation, WWE Title & World Title pictures, RVD, new tag team, more, pwtorch.com [dostęp 2016-06-14].
  154. John Cena def. Alberto Del Rio to capture World Heavyweight Championship, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  155. World Heavyweight Champion John Cena def. Alberto Del Rio, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  156. WWE Champion Randy Orton def. World Heavyweight Champion John Cena (Tables, Ladders & Chairs Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  157. WWE World Heavyweight Champion Randy Orton def. John Cena, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  158. WWE World Heavyweight Champion Randy Orton def. Daniel Bryan, John Cena, Sheamus, Cesaro & Christian in an Elimination Chamber Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  159. John Cena vs. Bray Wyatt, 14 marca 2014 [dostęp 2016-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2014-03-14].
  160. John Cena def. Bray Wyatt, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  161. Bray Wyatt def. John Cena (Steel Cage Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  162. John Cena def. Bray Wyatt in a Last Man Standing Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  163. John Cena def. Randy Orton, Bray Wyatt, Roman Reigns, Cesaro, U.S. Champion Sheamus, Kane and Alberto Del Rio to become the new WWE World Heavyweight Champion, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  164. John Cena won the WWE World Heavyweight Championship Fatal 4-Way Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  165. Brock Lesnar def. WWE World Heavyweight Champion John Cena, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  166. John Cena def. WWE World Heavyweight Champion Brock Lesnar by disqualification, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  167. John Cena vs. Dean Ambrose – No Holds Barred Contract on a Pole Match: Raw, Oct. 13, 2014, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  168. John Cena def. Randy Orton inside Hell in a Cell for a future WWE World Heavyweight Title Match against Brock Lesnar, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  169. WWE RAW Results – 10/27/14 (John Cena vs. Seth Rollins). wrestleview.com. [dostęp 28 październik 2014].
  170. WWE RAW Results – 11/3/14 (Randy Orton vs. Seth Rollins). wrestleview.com. [dostęp 2014-11-04].
  171. WWE Smackdown Results – 11/21/14 (Survivor Series hype). wrestleview.com. [dostęp 2014-11-22].
  172. Team Cena def. Team Authority (Traditional Survivor Series Elimination Tag Team Match), www.wwe.com [dostęp 2016-04-15].
  173. Keller's WWE Raw report 12/29: Lesnar and Heyman show up, Ziggler vs. Rusev in a champion vs. champion match, Edge & Christian host, Bryan’s big announcement. PWTorch.com. [dostęp 2014-12-31].
  174. Raw: Jan. 19, 2015, www.wwe.com [dostęp 2016-04-15].
  175. WWE Royal Rumble PPV Results – 1/25/15 (30 Man Rumble), Wrestleview.com, 26 stycznia 2015 [dostęp 2016-06-14] (ang.).
  176. United States Champion Rusev def. John Cena, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  177. John Cena def. United States Champion Rusev, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  178. Cena still golden after Steel Chain Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  179. United States Champion John Cena def. Rusev ("I Quit" Match), www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  180. Kevin Owens upends John Cena in Champion vs. Champion clash, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  181. United States Champion John Cena def. Kevin Owens, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  182. PWTorch.com – CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/27: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – Cena vs. Rollins for U.S. Title, SSlam hype, Owens vs. RKO, two Divas matches, more, pwtorch.com [dostęp 2016-06-14].
  183. WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins def. United States Champion John Cena in a Winner Takes All Match, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  184. WWE Night Of Champions 2015 – Results, News And Videos – WrestlingInc.com, WrestlingInc.com [dostęp 2016-06-14].
  185. Alberto Del Rio def. U.S. Champion John Cena in the U.S. Open Challenge, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  186. WWE RAW Results – 12/28/15 (John Cena vs. Alberto Del Rio), Wrestleview.com, 29 grudnia 2015 [dostęp 2016-06-14] (ang.).
  187. John Cena undergoing physical therapy following shoulder surgery, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  188. John Cena returns and joins The Rock to dispose of The Wyatt Family, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  189. WWE RAW Results – 5/30/16, Wrestleview.com, 30 maja 2016 [dostęp 2016-06-14] (ang.).
  190. John Clapp: John Cena, Enzo Amore & Big Cass vs. The Club. wwe.com, 2016-07-04.
  191. Get complete 2016 WWE Draft results here [dostęp 2016-07-20].
  192. Kevin Powers: John Cena, Enzo Amore & Big Cass def. The Club. wwe.com, 2016-07-24.
  193. Greg Parks: 8/2 WWE Smackdown LIVE – Parks’s Complete Live TV Report. pwtorch.com, 2016-08-02.
  194. a b Cena works hard on his rags to riches story, seattlepi.com [dostęp 2016-06-14].
  195. The Petition For Dissolution Of Marriage [dostęp 2016-06-14].
  196. John Cena And Elizabeth Huberdeau Settle Divorce War: WWE Wrestler Makes Peace With Estranged Wife, International Business Times, 19 lipca 2012 [dostęp 2016-06-14].
  197. SebastianS. Maldonado SebastianS., Cena Working Divorce into Rock Feud Is Bad Idea [dostęp 2016-08-28].
  198. Babe with balls! Meet WWE wrestler Nikki Bella, Dailystar.co.uk, 16 lipca 2014 [dostęp 2016-06-14].
  199. 10 Things You Didn't Know About John Cena, TheRichest [dostęp 2016-06-21].
  200. 12 Rounds with Cena, Men's Fitness [dostęp 2016-06-14].
  201. WWE's John Cena Admits 'Red Alert' Obsession, Frustration, MTV News [dostęp 2016-06-14].
  202. The Marine Box Office & Rental Numbers – Rotten Tomatoes, 29 czerwca 2007 [dostęp 2016-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2007-06-29].
  203. 12 rund / 12 Rounds, Filmweb [dostęp 2016-06-14].
  204. Legendary (2010), imdb.com [dostęp 2016-08-28].
  205. a b c John Cena, IMDb [dostęp 2016-06-14].
  206. CNN to WWE: No Apology, www.wwe.com [dostęp 2016-06-14].
  207. American Grit (TV Series 2016-), imdb.com [dostęp 2016-08-28].
  208. WWE Originals, amazon.com [dostęp 2016-08-28].
  209. Amazon.com: You Can't See Me, amazon.com [dostęp 2016-08-28].
  210. John Cena & Wiz Khalifa Team Up on 'WWE 2K15' Video Game Soundtrack, Billboard [dostęp 2016-06-14].
  211. JeremyJ. Dunham JeremyJ., WWE Smackdown! Here Comes the Pain, IGN, 24 października 2003 [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  212. JeremyJ. Dunham JeremyJ., SmackDown! vs. RAW: Final Roster, IGN, 17 sierpnia 2004 [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  213. I. G. N.I. G. N. Staff I. G. N.I. G. N., WWE Day of Reckoning Roster, IGN, 6 sierpnia 2004 [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  214. MattM. Casamassina MattM., WWE Day of Reckoning 2, IGN, 10 czerwca 2005 [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  215. JeremyJ. Dunham JeremyJ., SmackDown vs. RAW 2006 Roster Confirmed, IGN, 24 sierpnia 2005 [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  216. JeremyJ. Dunham JeremyJ., SmackDown vs. Raw '07 Roster, IGN, 4 września 2006 [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  217. GregG. Miller GregG., SmackDown vs. Raw '08 Roster, IGN, 3 września 2007 [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  218. r, Entire Roster For Smackdown Vs Raw 2009 [dostęp 2016-08-28].
  219. SmackDown vs. Raw 2010: The Full Roster Revealed [dostęp 2016-08-28].
  220. Roster - WWE SmackDown vs. Raw 2011 (Raw, SmackDown, Legends, DLC) [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  221. Roster - WWE '12 Wiki Guide - IGN, IGN [dostęp 2016-08-28].
  222. Roster - WWE '13 (Raw, SmackDown, Attitude Era, Divas, DLC) [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  223. Roster - WWE 2K14 (Raw, SmackDown, Legends, Divas, DLC) [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  224. Roster - WWE 2K15 (WWE Superstars, Raw, SmackDown, Legends, Divas, DLC) [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  225. WWE 2K16 Roster - Full Roster Profiles (WWE Superstars, NXT, Legends, Divas, DLC) [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  226. WWE 2K17 Roster - All Characters (Raw Superstars, SmackDown Superstars, NXT, Legends, Divas, DLC) [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  227. Full "WWE All Stars" roster revealed [dostęp 2016-08-28].
  228. I. G. N.I. G. N. Staff I. G. N.I. G. N., Official WWE XIX Roster, IGN, 21 kwietnia 2003 [dostęp 2016-08-28] (ang.).
  229. Unexpected John Cena / And His Name is John Cena [dostęp 2016-08-28].
  230. John Cena gives his opinion about the 'Unexpected John Cena' videos/memes, 21 grudnia 2015 [dostęp 2016-08-28].
  231. a b c d e f g h i j PWI Awards, www.pwi-online.com [dostęp 2016-06-12].
  232. Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2006 – The Internet Wrestling Database, www.profightdb.com [dostęp 2016-06-12].
  233. Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2007 – The Internet Wrestling Database, www.profightdb.com [dostęp 2016-06-12].
  234. Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2013 – The Internet Wrestling Database, www.profightdb.com [dostęp 2016-06-12].
  235. a b c WWE Wrestler(s) of the Year: The New Day, Rolling Stone, 14 grudnia 2015 [dostęp 2016-06-12].
  236. Complete List of 2011 WWE Slammy Award Winners – Wrestlezone, Wrestlezone, 13 grudnia 2011 [dostęp 2016-06-12] (ang.).
  237. Complete List of 2015 WWE Slammy Award Winners, Wrestlezone, 22 grudnia 2015 [dostęp 2016-06-12] (ang.).
  238. a b Complete List of 2010 WWE Slammy Award Winners – Wrestlezone, Wrestlezone, 14 grudnia 2010 [dostęp 2016-06-12] (ang.).
  239. a b c Complete List of 2012 WWE Slammy Award Winners – Wrestlezone, Wrestlezone, 18 grudnia 2012 [dostęp 2016-06-12] (ang.).
  240. Full List Of 2013 WWE Slammy Award Winners – WrestlingInc.com, WrestlingInc.com [dostęp 2016-06-12].
  241. Complete List of 2014 WWE Slammy Award Winners, Wrestlezone, 8 grudnia 2014 [dostęp 2016-06-12] (ang.).
  242. Full List Of WWE Slammy Award Winners For 2009 – Wrestlezone, Wrestlezone, 15 grudnia 2009 [dostęp 2016-06-12] (ang.).
  243. Top Rated Wrestling Matches Top Rated of All Time, www.profightdb.com [dostęp 2016-06-12].
  244. a b c d e f g h i Wrestling Observer Awards (WON) 1980 – 2015 (and runner-ups) – chrisharrington, sites.google.com [dostęp 2016-06-12].
  245. Wrestling Observer Hall of Fame, www.pwi-online.com [dostęp 2016-06-12].
  246. John Cena To Be Inducted Into The Springfield College Athletic Hall of Fame, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-06-12].
  247. Make-A-Wish® America: Make-A-Wish® Announces Wish Granter Awards, Make-A-Wish® America [dostęp 2016-06-12].
  248. 2014 SPORTS SOCIAL TV AWARDS WINNERS, www.socialtvawards.com [dostęp 2016-06-12].
  249. John Cena Receives the USO Legacy Of Achievement Award, „411MANIA”, 411mania.com [dostęp 2016-06-12].

Linki zewnętrzne[edytuj]