M247 Sergeant York

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
M247 Sergeant York
M247 Sergeant York
M247 Sergeant York
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Ford Aerospace
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3
Historia
Prototypy 1977-1985
Egzemplarze 50
Dane techniczne
Silnik silnik wysokoprężny Continental AVDS-1790-2D o mocy 750 KM (552 kW)
Długość 7,67 m
Szerokość 3,63 m
Wysokość 3,42 m
Masa 54,4 t
Moc jedn. 13,8 KM/t
Osiągi
Prędkość 48 km/h
Zasięg 500 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,2 m
Rowy (szer.) 2,6 m
Ściany (wys.) 0,9 m
Kąt podjazdu 54°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2x armata przeciwlotnicza Bofors 40 mm L/70
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

M247 Sergeant Yorkamerykańskie samobieżne działo przeciwlotnicze opracowane na przełomie lat 70. i 80. XX wieku przez przedsiębiorstwo Ford Aerospace w ramach programu DIVAD (DIVision Air Defense – obrona przeciwlotnicza dywizji), na potrzeby Armii Stanów Zjednoczonych. Pojazd został zaprojektowany z myślą o zastąpieniu pojazdów przeciwlotniczych M163 VADS i M48 Chaparral. M247 zbudowano na podwoziu czołgu M48 Patton i wyposażono w dwie szybkostrzelne armaty przeciwlotnicze Bofors 40 mm L/70 kierowane radarowo. Pojazd nazwany został na cześć sierżanta Alvina Yorka, bohatera I wojny światowej.

Niezadowalające parametry pojazdu (m.in. niewystarczający zasięg uzbrojenia oraz prędkość maksymalna niepozwalająca na współdziałanie z czołgami M1 Abrams i bojowymi wozami piechoty M2 Bradley), a także liczne problemy techniczne doprowadziły do wstrzymania prac nad programem w 1985 roku. Łącznie zbudowano 50 egzemplarzy pojazdu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]