M247 Sergeant York

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
M247 Sergeant York
M247 Sergeant York
M247 Sergeant York
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Ford Aerospace
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3
Historia
Prototypy 1977-1985
Egzemplarze 50
Dane techniczne
Silnik silnik wysokoprężny Continental AVDS-1790-2D o mocy 750 KM (552 kW)
Długość 7,67 m
Szerokość 3,63 m
Wysokość 3,42 m
Masa 54,4 t
Moc jedn. 13,8 KM/t
Osiągi
Prędkość 48 km/h
Zasięg 500 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,2 m
Rowy (szer.) 2,6 m
Ściany (wys.) 0,9 m
Kąt podjazdu 54°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2x armata przeciwlotnicza Bofors 40 mm L/70
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

M247 Sergeant Yorkamerykańskie samobieżne działo przeciwlotnicze opracowane na przełomie lat 70. i 80. XX wieku przez przedsiębiorstwo Ford Aerospace w ramach programu DIVAD (DIVision Air Defense – obrona przeciwlotnicza dywizji), na potrzeby Armii Stanów Zjednoczonych. Pojazd został zaprojektowany z myślą o zastąpieniu pojazdów przeciwlotniczych M163 VADS i M48 Chaparral. M247 zbudowano na podwoziu czołgu M48 Patton i wyposażono w dwie szybkostrzelne armaty przeciwlotnicze Bofors 40 mm L/70 kierowane radarowo. Pojazd nazwany został na cześć sierżanta Alvina Yorka, bohatera I wojny światowej.

Niezadowalające parametry pojazdu (m.in. niewystarczający zasięg uzbrojenia oraz prędkość maksymalna niepozwalająca na współdziałanie z czołgami M1 Abrams i bojowymi wozami piechoty M2 Bradley), a także liczne problemy techniczne doprowadziły do wstrzymania prac nad programem w 1985 roku. Łącznie zbudowano 50 egzemplarzy pojazdu.

Linki zewnętrzne[edytuj]