LAV-25

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
LAV-25
LAV-25 w Iraku
LAV-25 w Iraku
Dane podstawowe
Państwo  Kanada
 Stany Zjednoczone
Producent General Motors of Canada
Typ pojazdu bojowy wóz piechoty
Trakcja kołowa, 8x8
Załoga 3 + 6
Historia
Produkcja od 1983
Dane techniczne
Silnik Detroit Diesel 6V53T o mocy 279 KM
Długość 6,39 m
Szerokość 2,5 m
Wysokość 2,7 m
Masa 12,7 t
Osiągi
Prędkość 100 km/h (maksymalna)
10,4 km/h (w wodzie)
Zasięg 668 km
Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.) 2 m
Ściany (wys.) 0,5 m
Kąt podjazdu 60%
Przechył boczny 30%
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1x armata automatyczna M242 kal. 25 mm

2x karabin maszynowy kal. 7,62 mm

Wyposażenie
miotacze granatów dymnych, wyciągarka
Użytkownicy
United States Marine Corps (ok. 750 sztuk), Arabia Saudyjska (1117 sztuk)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

LAV-25 (Light Armored Vehicle) – kołowy bojowy wóz piechoty opracowany i produkowany przez General Motors of Canada dla US Marines. Pojazd bazuje na szwajcarskim pojeździe Piranha I 8x8. Pojazd łączy w sobie dużą mobilność i siłę ognia, przez co wykorzystywany jest do różnych zadań: od działań rozpoznawczych do szybkich ataków.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 80. w USMC zaczęto poszukiwać nowego lekkiego pojazdu dla jednostek bojowych. Testom, trwającym 7 miesięcy poddano wiele konstrukcji m.in. pojazdy firmy Cadillac Gage oraz Scorpion/Stormer. Ostatecznie wybrano projekt ośmiokołowego pojazdu Piranha produkowanego na licencji w Kanadzie przez General Motors of Canada. Wóz ten w największym stopniu spełniał wymagania postawione przez dowództwo amerykańskiej piechoty morskiej. Nowe pojazdy wprowadzono do służby w USMC w roku 1983 pod nazwą LAV-25. Ogólnie dla US Marines wyprodukowano 758 pojazdów LAV-25 w różnych wersjach. Pojazdy LAV-25 zastąpiły m.in. używane do tej pory transportery M113 i stały się podstawowym wozem USMC[1][2].

LAV-25 używany jest, także w Saudyjskich Siłach Zbrojnych. Od 1992 roku wyeksportowano dla tamtejszej Gwardii Narodowej 1774 wozy w 10 wersjach. Ponadto na jego podstawie stworzono pojazd przeznaczony dla armii australijskiejASLAV.

Pojazdy LAV-25 mają pozostać w służbie w US Marines co najmniej do 2024 roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Kadłub i wieżę pojazdu wykonano ze spawanych płyt. Pancerz zapewnia ochronę przed pociskami kal. 7,62 mm oraz odłamkami artyleryjskimi. Ponadto z przodu zapewnia on ochronę przed pociskami kal. 12,7 mm.

LAV-25 posiada wieżę, na której umieszczono uzbrojenie. Głównym uzbrojeniem jest szybkostrzelne działko M242 kal. 25 mm. Z działkiem sprzężono jeden karabin maszynowy kal. 7,62 mm. Drugi karabin maszynowy tego samego kalibru umieszczono na dachu wieży. Ponadto pojazd posiada osiem wyrzutni granatów dymnych.

Posiada on trzyosobową załogę, może ponadto przewozić do 6 żołnierzy.

Pojazd LAV-25 jest bardzo mobilny. Jest on pojazdem amfibijnym (w wodzie osiąga prędkość 10,4 km/h). Ponadto może on być przewożony przez samoloty transportowe C-130 Hercules lub większe. Istnieje także możliwość transportu przez podwieszenie do CH-53E Super Stallion oraz zrzutu na spadochronie.

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Wersją bazową oznaczoną jako LAV-25 jest bojowy wóz piechoty. Ponadto na jego postawie stworzono kilka wersji specjalistycznych:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. LAV-25 - Armored personnel carrier
  2. Igor Witkowski: Lekkie i średnie opancerzone wozy bojowe. Warszawa: WiS, 1993, s. 179.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]