Małaszewicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Małaszewicze
ul. Wiejska w Małaszewiczach
ul. Wiejska w Małaszewiczach
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat bialski
Gmina Terespol
Liczba ludności (2009) 1706[1]
Strefa numeracyjna (+48) 83
Kod pocztowy 21-540
Tablice rejestracyjne LBI
SIMC 0020847
Położenie na mapie gminy wiejskiej Terespol
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Terespol
Małaszewicze
Małaszewicze
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Małaszewicze
Małaszewicze
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Małaszewicze
Małaszewicze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Małaszewicze
Małaszewicze
Ziemia52°01′33″N 23°31′51″E/52,025833 23,530833

Małaszewiczewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie wiejskiej Terespol, przy magistrali kolejowej E-20 z Europy Zachodniej do Azji Wschodniej i Centralnej oraz 1 km na południe od drogi krajowej nr 2 (trasa europejska E-30). W Małaszewiczach znajduje się jeden z największych w Polsce i Europie tzw. "suchy" port przeładunkowy PKP o znaczeniu międzynarodowym. Realizuje się tutaj przeładunek towarów z taboru szerokotorowego (1520 mm) na tabor normalnotorowy (1435 mm). Miejscowość składa się z osiedli bloków wielorodzinnych i domków jednorodzinnych. Małaszewicze są największą miejscowością w gminie wiejskiej Terespol. Według danych z 2009 r. wieś miała 1706 mieszkańców[1].

W czasie II wojny światowej znajdowało się tu jedno z największych lotnisk w Polsce.[potrzebny przypis]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego. Miejscowość znajduje się 9 km od granicy polsko-białoruskiej.

Historia[edytuj]

Pierwsi mieszkańcy zaczęli się osiedlać na terenach obecnych Małaszewicz w 1924 roku. Związane to było z przebiegającą niedaleko linią kolejową oraz budową lotniska w okresie międzywojennym. Po wykarczowaniu lasów zaczęły powstawać pierwsze gospodarstwa. W 1936 roku przystąpiono do budowy nieopodal Małaszewicz lotniska wojskowego oraz bazy paliwowej dla lotnictwa. To tutaj stacjonowały nowoczesne bombowce Łoś należące m.in. do 220 Dywizjonu Bombowego, które stały się celem ataków Luftwaffe już w pierwszym dniu II wojny światowej. W 1940 roku Niemcy odbudowali i rozbudowali zniszczone wcześniej przez siebie lotnisko. Było to możliwe dzięki niewolniczej pracy Żydów z obozu pracy istniejącego w czasie wojny na terenie Małaszewicz. Lotnisko w Małaszewiczach miało strategiczne znaczenie dla Luftwaffe operującej na froncie wschodnim. Stacja kolejowa Małaszewicze stała się podczas okupacji ważnym ośrodkiem polskiego ruchu oporu. W strukturze Armii Krajowej, Rejon IV Małaszewicze wchodził w skład Obwodu Biała Podlaska. Zorganizowano tutaj między innymi zakonspirowaną szkołę podchorążych i kurs podoficerów, do których kierowano młodzież z różnych stron okupowanego kraju. Niemiecka baza Luftwaffe przestała istnieć w lipcu 1944 roku. Hitlerowcy wycofując się wysadzili w powietrze obiekty wojskowe i budynki mieszkalne. Po II wojnie światowej lotnisko wojskowe w Małaszewiczach funkcjonowało najpierw jako radzieckie, a później do 1952 roku jako polskie, po czym samoloty i jego personel zostały przeniesione na Okęcie. Małaszewicze zaczęto przygotowywać do roli portu przeładunkowego poprzez budowę specjalnych terminali i ramp.

Po oficjalnym otwarciu portu przeładunkowego 14 grudnia 1949 roku w Małaszewiczach rozpoczęto budowę bloków mieszkalnych. To właśnie otwarcie portu przeładunkowego rozpoczęło rozwój Małaszewicz trwający do dzisiaj. Obecnie, oprócz bloków wielorodzinnych, znajdują się tutaj także osiedla domków jednorodzinnych. Przez wiele powojennych lat osiedle nie miało swojego administracyjnego statusu. Do 1986 roku nie było Małaszewicz na mapie Polski, a o osiedlu mieszkaniowym mówiono "osada przy torach". Istniały tylko Małaszewicze–stacja i Podolanka. Po wielu staraniach mieszkańców z dniem 1 stycznia 1986 roku Małaszewicze stały się samodzielną jednostką administracyjną. W 1986 roku uzyskało drogowe połączenie ze światem poprzez budowę 2-kilometrowej odnogi od szosy Kobylany-Zastawek. Małaszewicze mają dostęp do wszystkich mediów (kanalizacja, woda, prąd, gaz, telefon, bezpłatny gminny internet). Ulice w miejscowości są oświetlone i mają nawierzchnię asfaltową lub z kostki brukowej.

Gospodarka[edytuj]

Dzięki obecności w Małaszewiczach portu przeładunkowego o znaczeniu międzynarodowym znalazło tu swoje siedziby wiele firm zajmujących się spedycją, logistyką i transportem np. PKP Cargo (zakład przewozów towarów i przeładunku), Gaspol (największy dystrybutor gazu płynnego w Polsce), Operator Logistyczny Paliw Płynnych (zakład magazynowania paliw), Trade Trans, CTL Logistic, DHL, Euroservice i wiele innych. Oprócz tego w Małaszewiczach funkcjonują: banki Pekao SA i PKO BP, hotele, urząd pocztowy, kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej wraz z cmentarzem grzebalnym, ośrodek zdrowia, apteka, straż pożarna, punkty usługowe i liczne sklepy.

W Małaszewicach znajduje się największy w Polsce wolny obszar celny, o powierzchni 167,8503 ha[2].

Oświata[edytuj]

Zespół Szkół im. Władysława Stanisława Reymonta

Szkoła podstawowa w Małaszewiczach miała swoje początki w 1944 roku. Bezpośrednio po wyzwoleniu terenów wschodnich zaczęto organizować tu nauczanie. Na przełomie wielu lat poprzez rozwój Małaszewicz szkoła podstawowa wielokrotnie zmieniała swoją nazwę i siedzibę idąc za potrzebami mieszkańców. Od 2003 roku[potrzebny przypis] jest to Zespół Szkół Podstawowych im. Kornela Makuszyńskiego stanowiący połączenie szkoły podstawowej i przedszkola.

W Małaszewiczach od ponad 35 lat funkcjonuje Zespół Szkół im. Władysława Stanisława Reymonta.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Małaszewicze (Miejscowość statystyczna, TERYT). W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-11-18].
  2. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 czerwca 2013 r. w sprawie zmiany obszaru wolnego obszaru celnego w gminie Terespol (Dz.U. z 2013 r. poz. 715)

Linki zewnętrzne[edytuj]