Miara zewnętrzna – monotoniczna i przeliczalnie podaddytywna funkcja zbiorów określona na rodzinie wszystkich podzbiorów danego zbioru. Prace nad nimi zapoczątkował[1] grecki matematyk Constantin Carathéodory[2]; z tego powodu funkcje tego rodzaju nazywa się też niekiedy miarami Carathéodory’ego.
Miary zewnętrzne znalazły wiele zastosowań w teoriomiarowej teorii mnogości: wykorzystuje się przede wszystkim do konstrukcji miar, w tym miary Lebesgue’a, za pomocą twierdzenia Carathéodory’ego o rozszerzeniu miary; ponadto były one kluczowe do zdefiniowania przez Feliksa Hausdorffa wymiaropodobnego niezmiennika metrycznego nazywanego dziś wymiarem Hausdorffa.
Niech
oznacza zbiór potęgowy pewnego zbioru
Funkcję
nazywa się miarą zewnętrzną (w zbiorze
), gdy spełnia następujące warunki:

- jeżeli
to
dla dowolnych 
dla dowolnych 
Twierdzenie Carathéodory’ego
edytuj
Niech
będzie miarą zewnętrzną w zbiorze
Mówi się, że zbiór
spełnia warunek Carathéodory’ego względem
jeśli dla każdego
spełniona jest równość

która (z monotoniczności funkcji
) jest równoważna równości

Równoważnie można to wyrazić następująco: zbiór
spełnia warunek Carathéodory’ego, gdy dla dowolnych zbiorów wewnętrznego
oraz zewnętrznego
spełniona jest równość:

Rodzinę zbiorów
spełniających warunek Carathéodory’ego (względem
) nazywa się też zbiorami mierzalnymi w sensie Carathéodory’ego. Twierdzenie Carathéodory’ego mówi, że
jest σ-ciałem, a
zawężona do
jest miarą zupełną, nazywaną miarą wyciętą z
- Miara zewnętrzna wyznaczona przez miarę
Niech
będzie miarą na przestrzeni mierzalnej
Funkcja
dana wzorem

jest miarą zewnętrzną nazywaną miarą zewnętrzną wyznaczoną przez miarę
Jeżeli
jest miarą wyciętą z miary zewnętrznej
przy użyciu metody Caratheodory’ego oraz
jest miarą zewnętrzną wyznaczoną przez miarę
to na ogół miary
i
są różne. W przypadku, gdy
jest miarą Lebesgue’a (którą można skonstruować przy użyciu wspomnianej metody z miary zewnętrznej Lebesgue’a
), to
- Miara zewnętrzna wyznaczona przez funkcję zbiorów
Niech
będzie niepustym zbiorem oraz
będzie dowolną funkcją. Funkcja
dana wzorem
jest przeliczalną rodziną zbiorów, których suma pokrywa 
jest miarą zewnętrzną, nazywaną miarą zewnętrzną wyznaczoną przez funkcję zbiorów
- Miara zewnętrzna Hausdorffa i jej modyfikacje
Osobny artykuł: miara Hausdorffa.
Niech
będzie przestrzenią metryczną,
będzie dowolną funkcją oraz
Funkcja
dana wzorem
jest przeliczalną rodziną zbiorów o średnicy nie większej niż
których suma pokrywa 
jest miarą zewnętrzną w zbiorze
Jeżeli
oraz
to
Funkcja dana wzorem

jest również miarą zewnętrzną. Jeżeli
oraz funkcja
dana jest wzorem

to miara zewnętrzna
nazywana jest r-wymiarową miarą zewnętrzną Hausdorffa w X.
Miary zewnętrzne metryczne
edytuj
Niech
będzie przestrzenią metryczną oraz
będzie miarą zewnętrzną w
Miarę
nazywa się miarą zewnętrzną metryczną (w przestrzeni
), gdy

dla wszystkich
dla których

(w przypadku, gdy jeden ze zbiorów
lub
jest pusty przyjmuje się, że
).
Jeśli
jest miarą zewnętrzną metryczną w
to dla każdego takiego ciągu podzbiorów
zbioru
o tej własności, że

dla każdej liczby naturalnej
który spełnia warunek

zachodzi równość

Ponadto wszystkie domknięte podzbiory przestrzeni
są mierzalne w sensie Carathéodory’ego względem
wynika więc stąd, że i każdy borelowski podzbiór przestrzeni
jest mierzalny w sensie Carathéodory’ego względem
- ↑ Charalambos D. Aliprantis, Kim C. Border: Infinite Dimensional Analysis. Wyd. III. Springer, 2006, s. 379. ISBN 3-540-29586-0.
- ↑ Constantin Carathéodory: Vorlesungen über reelle Funktionen. Wyd. I (II). Berlin: Lipsk (New York: Chelsea): 1918 (1948).
- David Fremlin: Measure Theory. T. 1: The Irreducible Minimum. University of Essex, 2004.
- David Fremlin: Measure Theory. T. 4: Topological Measure Spaces. Torres Fremlin, 2003, s. 100–101.
- Paul Halmos: Measure theory. D. van Nostrand and Co., 1950.
- Marshall E. Munroe: Introduction to Measure and Integration. Addison Wesley, 1953.
- Andriej N. Kołmogorow, Siergiej W. Fomin: Introductory Real Analysis. Richard A. Silverman (tł.). Nowy Jork: Dover Publications, 1970. ISBN 0-486-61226-0.
- Claude A. Rogers: Hausdorff measures. Wyd. III. Cambridge: Cambridge University Press, 1998, s. xxx + 195, seria: Cambridge Mathematical Library. ISBN 0-521-62491-6.