Andre De Grasse

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andre De Grasse
Ilustracja
Andre De Grasse (2016)
Data i miejsce urodzenia

10 listopada 1994
Scarborough

Wzrost

176 cm

Dorobek medalowy
Lekkoatletyka Athletics pictogram.svg
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
złoto Tokio 2020 lekkoatletyka
(bieg na 200 m)
srebro Rio de Janeiro 2016 lekkoatletyka
(bieg na 200 m)
srebro Tokio 2020 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
brąz Rio de Janeiro 2016 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
brąz Rio de Janeiro 2016 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
brąz Tokio 2020 lekkoatletyka
(bieg na 100 m)
Mistrzostwa świata
złoto Eugene 2022 sztafeta 4 × 100 m
srebro Doha 2019 bieg na 200 m
brąz Pekin 2015 bieg na 100 m
brąz Pekin 2015 sztafeta 4 × 100 m
brąz Doha 2019 bieg na 100 m
Igrzyska panamerykańskie
złoto Toronto 2015 bieg na 100 m
złoto Toronto 2015 bieg na 200 m

Andre De Grasse (ur. 10 listopada 1994 w Scarborough) – kanadyjski lekkoatleta, sprinter.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W 2013 startował na mistrzostwach panamerykańskich juniorów, podczas których zdobył srebro w biegu na 100 metrów oraz brąz na dwa razy dłuższym dystansie. Uczestnik igrzysk Wspólnoty Narodów w Glasgow (2014). Podwójny złoty medalista igrzysk panamerykańskich w Toronto (2015). W 2015 roku zdobył również brązowe medale (indywidualnie i w sztafecie) podczas mistrzostw świata w Pekinie. Złoty medalista IAAF World Relays (2017). Srebrny (w biegu na 200 metrów) oraz brązowy (w biegu na 100 metrów) medalista mistrzostw świata w Dosze (2019). W 2021 zdobył trzy medale w czasie igrzysk olimpijskich w Tokio – złoty w biegu na 200 metrów, srebrny w sztafecie 4 × 100 metrów i brązowy medal w biegu na 100 m[a][1]. Rok później w trakcie mistrzostw świata w Eugene wystartował w trzech konkurencjach, zdobywając złoty medal w biegu rozstawnym 4 × 100 metrów.

Złoty medalista mistrzostw Kanady. Stawał na podium mistrzostw NCAA.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
2013 Mistrzostwa panamerykańskie juniorów Kolumbia Medellín bieg na 100 m Silver medal america.svg 2. miejsce 10,36
bieg na 200 m Bronze medal (Americas).svg 3. miejsce 20,74
2014 Igrzyska Wspólnoty Narodów Szkocja Glasgow bieg na 200 m półfinał 20,73
sztafeta 4 × 400 m DNF
2015 Igrzyska panamerykańskie Kanada Toronto bieg na 100 m Gold medal america.svg 1. miejsce 10,05
bieg na 200 m Gold medal america.svg 1. miejsce 19,88
Mistrzostwa świata Pekin bieg na 100 m Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 9,92[b]
sztafeta 4 × 100 m Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 38,13
2016 Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro bieg na 100 m Bronze medal olympic.svg 3. miejsce 9,91
bieg na 200 m Silver medal olympic.svg 2. miejsce 20,02
sztafeta 4 × 100 m Bronze medal olympic.svg 3. miejsce 37,64
2017 IAAF World Relays Bahamy Nassau sztafeta 4 × 100 m DNF
sztafeta 4 × 200 m 1. miejsce 1:19,42
2019 Mistrzostwa świata Katar Doha bieg na 100 m Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 9,90
bieg na 200 m Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 19,95
sztafeta 4 × 100 m eliminacje 37,91
2021 Igrzyska olimpijskie Japonia Tokio bieg na 100 m Bronze medal olympic.svg 3. miejsce 9,89
bieg na 200 m Gold medal olympic.svg 1. miejsce 19,62
sztafeta 4 × 100 m Silver medal olympic.svg 2. miejsce 37,70
2022 Mistrzostwa świata Stany Zjednoczone Eugene bieg na 100 m półfinał 10,21
bieg na 200 m eliminacje DNS
sztafeta 4 × 100 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 37,48

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Data Miejsce Czas [s] Wiatr
Bieg na 100 metrów 1 sierpnia 2021 Japonia Tokio 9,89 +0,1 m/s
9 września 2021 Szwajcaria Zurych -0,4 m/s
Bieg na 200 metrów 4 sierpnia 2021 Japonia Tokio 19,62 (rekord Kanady) -0,5 m/s
Bieg na 55 metrów (hala) 2 marca 2013 Stany Zjednoczone Lubbock 6,21
Bieg na 60 metrów (hala) 7 lutego 2015 Stany Zjednoczone Lincoln 6,60
Bieg na 200 metrów (hala) 14 marca 2015 Stany Zjednoczone Fayetteville 20,26 (rekord Kanady)

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego partnerką życiową jest amerykańska lekkoatletka Nia Ali, z którą ma córkę[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W dniu rozgrywania igrzysk olimpijskich Andre De Grasse wywalczył brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów, jednak później zapadła decyzja o przyznaniu zawodnikowi srebrnego medalu wskutek decyzji o dyskwalifikacji sztafety brytyjskiej w związku ze stosowaniem dopingu przez Chijindu Ujaha.
  2. Ex aequo z Trayvonem Bromellem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Brytyjscy lekkoatleci pozbawieni srebrnego medalu igrzysk w Tokio w sztafecie 4x100 m (pol.). sport.tvp.pl, 2022-02-18. [dostęp 2022-04-08].
  2. Andre De Grasse and Nia Ali’s baby girl born Saturday, Canadian Running Magazine, 25 czerwca 2018 [dostęp 2020-09-10] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]