Jack Sock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jack Sock
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 24 września 1992
Lincoln
Wzrost 191 cm
Masa ciała 84 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2011
Zakończenie kariery aktywny
Trener Troy Hahn
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 8 (20 listopada 2017)
Australian Open 3R (2017)
Roland Garros 4R (2015)
Wimbledon 3R (2016)
US Open 4R (2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 13
Najwyżej w rankingu 2 (10 września 2018)
Australian Open QF (2016)
Roland Garros QF (2015)
Wimbledon W (2014, 2018)
US Open W (2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
I miejsce Rio de Janeiro 2016 tenis ziemny
(gra mieszana)
III miejsce Rio de Janeiro 2016 tenis ziemny
(gra podwójna)

Jack Sock (ur. 24 września 1992 w Lincoln) – amerykański tenisista, zwycięzca wielkoszlemowych Wimbledonu 2014, 2018 i US Open 2018 w grze podwójnej oraz US Open 2011 w grze mieszanej, mistrz olimpijski z Rio de Janeiro (2016) w grze mieszanej i brązowy medalista w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Grając jeszcze jako junior, Sock w roku 2010 wygrał juniorską edycję US Open. Spotkanie finałowe zakończyło się zwycięstwem Socka nad Denisem Kudlą.

Jako zawodowiec Amerykanin w grze pojedynczej wygrał cztery turnieje oraz przegrał cztery finały.

W grze podwójnej zwyciężył w trzynastu turniejach rangi ATP World Tour, w tym w 2014 i 2018 na Wimbledonie i w 2018 na US Open. Sock również dziesięć razy został pokonany w finałach turniejów deblowych.

We wrześniu 2011 roku, podczas US Open, wspólnie z Melanie Oudin, triumfowali w mikście. Po drodze wyeliminowali m.in. Liezel Huber i Boba Bryana, natomiast w finale wynikiem 7:6(4), 4:6, 10-8 Giselę Dulko oraz Eduardo Schwanka[1].

We wrześniu 2015 roku zadebiutował w reprezentacji Stanów Zjednoczonych w Pucharze Davisa.

W sierpniu 2016 roku Sock zdobył wspólnie z Bethanie Mattek-Sands złoty medal igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro w konkurencji gry mieszanej po pokonaniu pary Venus WilliamsRajeev Ram 6:7(3), 6:1, 10–7. Wspólnie ze Steve'em Johnsonem wywalczył brązowy medal w deblu. Mecz o udział w finale przegrali z parą Florin MergeaHoria Tecău, natomiast pojedynek o medal brązowy wygrali 6:2, 6:4 z Danielem Nestorem i Vaskiem Pospisilem.

Najwyższą pozycją Socka wśród singlistów w rankingu ATP jest 8. miejsce (20 listopada 2017), a deblistów 2. pozycja (10 września 2018).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (4–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 12 kwietnia 2015 Houston Ceglana Stany Zjednoczone Sam Querrey 7:6(9), 7:6(2)
Finalista 1. 25 października 2015 Sztokholm Twarda (hala) Czechy Tomáš Berdych 6(1):7, 2:6
Finalista 2. 16 stycznia 2016 Auckland Twarda Hiszpania Roberto Bautista-Agut 1:6, 0:1 krecz
Finalista 3. 10 kwietnia 2016 Houston Ceglana Argentyna Juan Mónaco 6:4, 3:6, 5:7
Finalista 4. 23 października 2016 Sztokholm Twarda (hala) Argentyna Juan Martín del Potro 5:7, 1:6
Zwycięzca 2. 14 stycznia 2017 Auckland Twarda Portugalia João Sousa 6:3, 5:7, 6:3
Zwycięzca 3. 26 lutego 2017 Delray Beach Twarda Kanada Milos Raonic walkower
Zwycięzca 4. 5 listopada 2017 Paryż Twarda (hala) Serbia Filip Krajinović 5:7, 6:4, 6:1

Gra mieszana (2–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 11 września 2011 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Melanie Oudin Argentyna Gisela Dulko
Argentyna Eduardo Schwank
7:6(4), 4:6, 10–8
Zwycięzca 2. 14 sierpnia 2016 Rio de Janeiro Twarda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Stany Zjednoczone Venus Williams
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
6:7(3), 6:1, 10–7

Gra podwójna (13–10)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 24 lutego 2013 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone James Blake Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
1:6, 2:6
Zwycięzca 1. 3 marca 2013 Delray Beach Twarda Stany Zjednoczone James Blake Białoruś Maks Mirny
Rumunia Horia Tecău
6:4, 6:4
Zwycięzca 2. 5 lipca 2014 Wimbledon, Londyn Trawiasta Kanada Vasek Pospisil Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(5), 6:7(3), 6:4, 3:6, 7:5
Zwycięzca 3. 27 lipca 2014 Atlanta Twarda Kanada Vasek Pospisil Stany Zjednoczone Steve Johnson
Stany Zjednoczone Sam Querrey
6:3, 5:7, 10–5
Finalista 2. 17 sierpnia 2014 Cincinnati Twarda Kanada Vasek Pospisil Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 2:6
Finalista 3. 19 października 2014 Sztokholm Twarda (hala) Filipiny Treat Huey Stany Zjednoczone Eric Butorac
Południowa Afryka Raven Klaasen
4:6, 3:6
Zwycięzca 4. 22 marca 2015 Indian Wells Twarda Kanada Vasek Pospisil Włochy Simone Bolelli
Włochy Fabio Fognini
6:4, 6:7(3), 10–7
Finalista 4. 4 kwietnia 2015 Miami Twarda Kanada Vasek Pospisil Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:1, 8–10
Zwycięzca 5. 11 października 2015 Pekin Twarda Kanada Vasek Pospisil Kanada Daniel Nestor
Francja Édouard Roger-Vasselin
3:6, 6:3, 10–6
Zwycięzca 6. 25 października 2015 Sztokholm Twarda (hala) Stany Zjednoczone Nicholas Monroe Chorwacja Mate Pavić
Nowa Zelandia Michael Venus
7:5, 6:2
Finalista 5. 8 listopada 2015 Paryż Twarda (hala) Kanada Vasek Pospisil Chorwacja Ivan Dodig
Brazylia Marcelo Melo
6:2, 3:6, 5–10
Finalista 6. 19 marca 2016 Indian Wells Twarda Kanada Vasek Pospisil Francja Nicolas Mahut
Francja Pierre-Hugues Herbert
3:6, 6:7(5)
Finalista 7. 15 maja 2016 Rzym Ceglana Kanada Vasek Pospisil Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:2, 3:6, 7–10
Finalista 8. 9 października 2016 Pekin Twarda Australia Bernard Tomic Hiszpania Pablo Carreño-Busta
Hiszpania Rafael Nadal
7:6(6), 2:6, 8–10
Zwycięzca 7. 16 października 2016 Szanghaj Twarda Stany Zjednoczone John Isner Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
6:4, 6:4
Zwycięzca 8. 30 października 2016 Bazylea Twarda (hala) Hiszpania Marcel Granollers Szwecja Robert Lindstedt
Nowa Zelandia Michael Venus
6:3, 6:4
Finalista 9. 1 kwietnia 2017 Miami Twarda Stany Zjednoczone Nicholas Monroe Polska Łukasz Kubot
Brazylia Marcelo Melo
5:7, 3:6
Finalista 10. 8 października 2017 Pekin Twarda Stany Zjednoczone John Isner Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
3:6, 6:3, 7–10
Zwycięzca 9. 25 lutego 2018 Delray Beach Twarda Stany Zjednoczone Jackson Withrow Stany Zjednoczone Nicholas Monroe
Australia John-Patrick Smith
4:6, 6:4, 10–8
Zwycięzca 10. 17 marca 2018 Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone John Isner Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(4), 7:6(2)
Zwycięzca 11. 26 maja 2018 Lyon Ceglana Australia Nick Kyrgios Czechy Roman Jebavý
Holandia Matwé Middelkoop
7:5, 2:6, 11–9
Zwycięzca 12. 14 lipca 2018 Wimbledon, Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Mike Bryan Południowa Afryka Raven Klaasen
Nowa Zelandia Michael Venus
6:3, 6:7(7), 6:3, 5:7, 7:5
Zwycięzca 13. 7 września 2018 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Mike Bryan Polska Łukasz Kubot
Brazylia Marcelo Melo
6:3, 6:1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. American teenagers win U.S. Open mixed doubles (ang.). reuters.com, 9 września 2011. [dostęp 8 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]